Twee nieuwe koningen in Udenhout

Het gebeurde op 1 september j.l. (kermismaandag). Plaats van handeling: het Schutsweike aan de Kreitenmolenstraat. Tijdstip: rond 12.30 uur.
Maar het voorspel was al uren eerder begonnen. Om 9.00 uur vond in de St. Lambertuskerk een Gildenmis plaats, waarbij de gildenbroeders van St. Antonius-St. Sebastiaan en van St. Joris aanwezig waren. Na afloop was er een vendelgroet op het plein voor de kerk, waarna beide gilden zich achter de standaardruiter naar het Schutsweike verplaatsten. Te voet; in vol ornaat en begeleid door tromgeroffel. Zoals de traditie het voorschrijft; een prachtig schouwspel dat om de drie jaar te bewonderen is.
Voor wie het nog niet door heeft: dit is het jaar dat in beide gilden een nieuwe koning zal worden geïnstalleerd. Dat gebeurt door middel van het ‘Koningschieten’ op het Schutsweike, dat al zo’n 300 (!) jaar voor dit doel wordt gebruikt. Het is dan ook niet vreemd dat zo’n oude activiteit bol staat van tradities.

De gilden zijn sowieso uiterst oude, traditionele bolwerken. Ze bestaan al vele eeuwen en zijn daarmee een van de oudste organisaties die ‘de tand des tijds’ doorstaan hebben. Ze zijn bijvoorbeeld ouder dan gemeenten, die pas in 1795 ontstonden (Bataafse Republiek). De gilden hadden traditioneel ook een uiterst belangrijke taak. Zo zorgden zij o.a. voor veiligheid en bijstand in hun stad of dorp. Een gilde is dus veel meer dan pracht, praal en ouderwetse gebruiken. Ze is een van de belangrijkste lijnen, die nòg steeds intact zijn en ons verbinden met ons verleden.

Toen ik op kermismaandag bij het ‘Koningschieten’ aanwezig was, was er dan ook sprake van vele oeroude gebruiken, waaruit die band met onze historie merkbaar was. Het zal voor de meeste lezers te ver gaan om al die tradities te omschrijven, maar als je de betekenis ervan snapt, is het allemaal behoorlijk logisch, indrukwekkend en ook nog steeds belangrijk. Immers: als je niet weet waar je vandaan komt, weet je ook niet waar je naar toe moet…..

Naast de originele Schutsboom is inmiddels ‘de vogel’ bevestigd. Vanwege loodvervuiling wordt de echte boom niet gebruikt en is tijdelijk een ingenieuze kogelvanger geplaatst. De vogel is van hout en zeer solide geconstrueerd. Eventuele zwakke plekken zijn gemaskeerd door een stevig en kleurrijk verendek. Feitelijk zijn er twee vogels; één gemaakt door St. Joris, waar de eigen gildebroeders op zullen schieten en één gemaakt door St. Antonius-St. Sebastiaan, waar de schutters van dit laatste gilde zich op zullen uitleven. De eerste schoten die de beesten bedreigen, worden afgevuurd door de kerkelijke overheid (pastoor Looyaard) en daarna door de wereldlijke overheid (loco-burgemeester v. Asten). Zij raken de vogels wel (v. Asten is daar zelfs uitermate trots op), maar de dieren vallen niet. Geen pastoor of wethouder dus, die koning wordt.

Een spannende strijd volgt. Bij St. Joris denken negen gildebroeders klaar te zijn voor het koningschap. Deze kandidaten accepteren daarmee een veelheid aan verplichtingen voor de komende drie jaren. Na 99 schoten valt de vogel. Het laatste en dus winnende schot komt uit de loop van het geweer van Ria Adams. Zij wordt derhalve de nieuwe èn vrouwelijke koning van St. Joris. Het is de eerste keer dat Ria deelnam aan het koningschieten. Dat ze meteen het hoogste bereikt, emotioneert haar dan ook behoorlijk.

Hierna is het de beurt aan St. Antonius-St. Sebastiaan. Zeven schutters denken de last van een eventueel koningschap aan te zullen kunnen. Opnieuw ontbrandt een hevige strijd. De vogel met de rood-groene kleuren van dit gilde blijkt een taaie rakker te zijn. Hij geeft geen krimp en verliest zelfs amper veren. Pas na 125 schoten is Frank van Loon het beest de baas. Het dier stort neer en Frank is koning. Dat was hij ook al in 1984. Frank gaat dus op herhaling.

Na nog allerlei indrukwekkende ceremoniëlen, vertrekken de gilden weer met slaande trom en wapperende vaandels. In het dorp zullen zij hun nieuwe koningen voorstellen aan de geestelijke en wereldlijke overheden. Dat zal gepaard gaan met het nodige feestgedruis. Tenslotte zal de dag waardig worden afgesloten in de locaties, waar de gilden thuis zijn. Voor St. Joris betekent dat nog een extra inspanning, want conform een van de vele tradities moet dit gilde het andere gilde (St. Antonius-St. Sebastiaan) dit jaar begeleiden naar haar thuishonk (in de Schoorstraat t.o. “de Baron”). Pas daarna loopt St. Joris naar de eigen thuishaven in “de Kuil”, waar deze bijzondere dag zal worden afgesloten.

Over drie jaar zijn de rollen tussen beide gilden omgedraaid. Ik heb in elk geval erg genoten van alle pracht en praal; van de indrukwekkende historie en van de schitterende rituelen bij het ‘Koningschieten’. En wilt u dat ook eens beleven. Zet het maar vast in uw agenda: U bent welkom op kermismaandag van het jaar 2028, wanneer Udenhout weer twee nieuwe koningen zal krijgen.

Tekst: Jan de Kort; De Wegwijzer
Foto’s: Gilden St. Joris en St. Antonius – St. Sebastiaan

Open Monumentendag 2025

Erfgoed & Architectuur’ is het overkoepelende thema voor Open Monumentendag 2025.
De monumenten in Udenhout zijn op 13 september geopend van 10.30-16.00 uur.

Het betreft :

-Erfgoedcentrum ’t Schoor met een nieuwe wisselexpositie over het onderwijs door de jaren heen in Udenhout en Biezenmortel
– het Raadhuis waar het informatiepunt voor die dag zich bevindt, foto- expositie met oude foto’s van het Raadhuis en ook een tweedehands boekenmarkt plaatsvindt van onze overtollige boeken
– De Sint Lambertuskerk
– De centrale hal van het Vincentiusgebouw, alleen open van: 10.30 – 11.00, 11.30 – 12.00, 13.30 – 14.00 en 14.30 – 15.00 uur
– De Dalenskamer van kasteel de Strijdhoef, steeds voor maximaal 10 personen geopend  op de volgende tijden 11.00 – 11.30, 12.00 -12.30, 14.00 – 14.30 en 15.00 – 15.30 uur.  De rest van het kasteel of tuinen zijn niet opengesteld.
– Het Heerkenshuis (voormalige showroom bij de steenfabriek)
– De Brandweerkazerne
– Landpark Prisma is op zaterdag 13 en zondag 14 september geopend.

Zie voor meer informatie het Programmaboekje, onze website en berichten op Facebook en Instagram.

Lieve de Jong gaat naar de WK Padel!

De 13 jarige Lieve de Jong uit Udenhout is sinds mei ’22 lid van TPVU (Tennis- en Padelvereniging Udenhout) en speelt pas padel sinds januari ’23. Toch is zij al door de Nationale Tennisbond geselecteerd voor het Nationale Team en mag zij op 24 september, als één van de vier meisjes onder 14 jaar, mee naar de Wereldkampioenschappen Padel in Reus (Spanje). Een geweldige prestatie!

Een talentvolle padel-speler van TPVU zag al snel dat Lieve talent had en ging met haar trainen. Zo is haar padel-avontuur van start gegaan. Lieve vertelt dat ze “alles” leuk vindt aan padel. “Je mag de wanden gebruiken voor een tweede kans. Dat maakt het anders dan tennis. Het is een fijn gevoel om de bal goed te slaan. En het is fijn dat je het kan als je iets goed getraind hebt. Trainen is leuk”.

Lieve traint twee keer per week bij de KNLTB (Koninklijke Nederlandse Lawn Tennis Bond). Daar ontmoet ze leeftijdsgenoten, die haar goed tegenstand kunnen geven. Voor deze en overige trainingen reizen haar ouders met haar naar Rotterdam, Houten, Vinkeveen en Tilburg. Op de verschillende locaties heeft Lieve steeds dezelfde trainer. Ook heeft ze een vast Padel-maatje: haar beste vriendin Evi uit Vinkeveen, ze leerden elkaar kennen op een KNLTB-jeugddag. Thuis doet Lieve dagelijks oefeningen, met name voor het “snelle voetenwerk”. Daarnaast speelt ze competitie op zondag en tussendoor af en toe een toernooi. Haar hondje Lola is haar grootste supporter. Natuurlijk gaat Lieke ook gewoon naar school, de tweetalige HAVO op Durendael, en spreekt ze af met vriendinnen, die blij voor haar zijn dat ze mee mag naar Spanje.

Dat alles betekent dat Lieve soms keuzes moet maken. Volgens haar moeder is dat een grote uitdaging voor een meisje van 13 jaar, maar ze doet dat heel goed zelf. Toch zijn de dagen vol en vermoeiend en daarom heeft Lieve er een gewoonte van gemaakt om onderweg naar trainingen lekker te slapen in de auto.

Lieve heeft heel veel zin in haar reis naar Spanje, ook al heeft ze haar hele leven al een beetje last van heimwee gehad. “Ik vind het heel bijzonder om in het Nederlandse team te zitten en ook nog eens geselecteerd te zijn voor het WK”. In Spanje moeten eerst nog kwalificatiewedstrijden gespeeld worden. Het hele team NL, ruim 20 meisjes en jongens, moet goed presteren, want uiteindelijk mogen maar twee landen per continent uit de kwalificatie meedoen aan de WK wedstrijden.

U kunt Lieve op Instagram volgen in deze grote uitdaging: @lievedejong1

Natuurlijk wenst de Wegwijzer Lieve graag heel veel plezier en succes in Spanje.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer.

De Dorpsquiz beleeft op zaterdag 4 oktober alweer haar tiende editie!

Tien jaar vol spanning, plezier en saamhorigheid: de Dorpsquiz is inmiddels een begrip in het dorp. Voor dit jubileum hebben we enkele deelnemers van het eerste uur gevraagd waarom zij al voor de tiende keer enthousiast meedoen aan de Dorpsquiz.

Theo Strijbos maakt onderdeel uit van een gemixt team van jong en oud, 25-30 personen. De samenstelling van het team wijzigt soms wat, maar de kern, waaronder Wim Verbunt, Harrie Robben en Carla Bertens, is al die jaren hetzelfde gebleven. Omdat het team heerlijk gemixt is, zijn ze samen “van alle markten thuis”. Toch zou Theo nog wel wat jongeren aan het team willen toevoegen, “vers bloed”, zoals hij het noemt. “Je hoeft niet persé iets over het dorp te weten om mee te doen, er zijn genoeg andere vragen en opdrachten. Belangrijk is dat je de lol ervan inziet”. Bij een groot team is de coördinatie soms wat moeilijker, maar het is wel erg gezellig, aldus Theo. De naam van het team: “Google Maps” is een plagerijtje naar Theo’s dochter (zij ging op ski-reis naar Oostenrijk met behulp van Google Maps en kwam twee uur later aan dan de rest van het reisgezelschap). Het team heeft de boerderij van Carla als uitvalsbasis. Een mooie ruimte. Voor de deelnemers wordt gezorgd met een drankje en hapje, maar meestal is er nauwelijks tijd om daarvan te genieten.

Eén opdracht is Theo goed bijgebleven. Er moest een foto gemaakt worden van het sprookje “De kleren van de keizer”. Er werd een mooie opstelling gemaakt en één persoon ging voor de foto zelfs bijna helemaal uit de kleren. “Maar het bleef netjes hoor”. Het Cluedo spel, als onderdeel van de quiz van afgelopen jaar, vond Theo erg leuk en vernieuwend.

Theo vindt het “indikken” van de quiz naar één avond een groot succes. Onder het genot van een drankje en muziek komen aan het eind van de avond de verhalen over de quiz los. Bovendien is het gemakkelijker om mensen te vinden voor quiz en afsluiting op een en dezelfde dag.

Het team van Theo is één keer eerste geweest. Dat vindt Theo geen doel op zich, maar het team gaat er wel altijd voor. Het feit dat Theo in een van de afgelopen edities vergeten is de Joker in te zetten en ze daardoor de eerste prijs hebben laten liggen, moet hij nog elk jaar horen. ”En terecht!”, beaamt hij.

Team “De jong van de Jong” is een team van 15-20 personen, bestaande uit familieleden van Anja en Ruud van de Pas- de Jong. Zelfs de moeder van Anja, mevrouw de Jong-Massuger deed voorheen mee, samen met andere familieleden van de Massuger kant. Ook de kleinkinderen van Anja en Ruud willen al meedoen. Vrienden, die aangesloten zijn bij het team, kennen de familie goed. De dorpsquiz avond is meteen een familie reünie.

Tien jaar geleden was het organiseren van een dorpsquiz in de omliggende dorpen een ware hype, volgens Ruud. Berkel-Enschot en Cromvoirt kenden al een dorpsquiz en de reacties waren erg positief: “Is zo leuk, moet je doen!”. En nu doen ze al voor de tiende keer mee. Brigitte van Rossum, vriendin van de jongste broer van Anja, zit in de organisatie.

Het team verzamelt altijd bij Anja en Ruud. Ze hebben een groot tuinhuis voor de rustige opdrachten. Op een grote tafel in de huiskamer worden door Ruud computers klaargezet. Iedere stoel in huis is bezet. Anja zorgt voor de catering. Het enthousiasme is geweldig en er is gezonde rivaliteit. Voor iedere deelnemer zijn er geschikte opdrachten. Anja vertelt dat haar jongste zus een lichte achterstand heeft, maar erg goed kan puzzelen. Zij doet de puzzelopdracht. Anja heeft de afgelopen jaren Wegwijzers en Sprokkels bewaard en op zolder staan de boeken van de Heemkundekring van haar moeder als naslagwerk. “Je weet niet wat ze vragen”.

Opdrachten, zoals een zo zwaar mogelijke koffer meenemen, een appel zo dun mogelijk schillen, een ansichtkaart van Udenhout maken, zijn hen bijgebleven. Met die laatste opdracht wonnen ze: met een foto van een groene kikker uit De Brand.

Persoonlijk vond Ruud twee avonden voor quiz en afsluiting fijner. Er is dan meer tijd om opdrachten goed uit te voeren. Hij geeft bovendien als tip aan de organisatie om de antwoorden digitaal in te laten leveren. Maar dat doet niets af aan zijn enthousiasme voor de quiz. “De quiz verbindt mensen. Je moet ervan proeven om de sfeer goed te voelen”. Daarmee nodigt hij mensen uit om nieuwe teams te vormen en mee te doen.

Angelique Vermeer is de “aanjager” van team “De Wichelroede”. Zij enthousiasmeert zo veel mogelijk collega’s om mee te doen. Het team van 15-20 personen is aangevuld met partners, vrienden en oud leerlingen. Omdat de Wichelroede een Kind Centrum is, doen ook collega’s van het Kinderdagverblijf, de Peuteropvang en Buitenschoolse opvang mee. Zeker voor nieuwe collega’s is het een mooie gelegenheid om de andere collega’s op een informele wijze te leren kennen en nieuwe talenten van elkaar te ontdekken. In een ongedwongen sfeer, met een drankje en een chipje, ook al komen ze daar meestal niet aan toe. Collega’s, die niet meedoen, zijn wel erg betrokken en zijn tijdens de quiz via Whatsapp te bereiken voor eventuele vragen.

Het gebouw van de Wichelroede is een heerlijke ruimte voor een quiz, met volop computers, knutselmateriaal, verkleedkleren etc. Met z’n allen “puzzelen” ze graag op de vragen en opdrachten uit de quiz. “Het is eigenlijk wat we de hele dag doen”, vertelt Angelique. “Puzzelen wat een leerling of een klas nodig heeft. Puzzelen om een leerling en klas te ontdekken. Puzzelen hoe het goed en gezellig te houden met elkaar”.

Tot hun eigen grote verbazing werd team Wichelroede vorig jaar winnaar van de Dorpsquiz. Totaal onverwacht. Volgens leerlingen en ouders van school ligt de lat dit jaar wel erg hoog. Natuurlijk moet er weer gewonnen worden, want juffen en meesters weten en kunnen toch alles?

Angelique geeft aan versteld te staan hoe de organisatie het voor elkaar krijgt om nu al weer voor de tiende keer de Dorpsquiz te organiseren met heel veel creativiteit en organisatietalent. Een leuke sportieve strijd met toch veel saamhorigheid.

Bent u enthousiast geworden en wilt u de unieke sfeer van de Dorpsquiz zelf meemaken? Stel een nieuw team samen of sluit aan bij bestaande teams. Er is nog ruimte om mee te doen. En wie weet staat u straks als winnaar op het podium!

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.
Foto’s: De Dorpsquiz.

Nieuwe expositie over onderwijs in Udenhout en Biezenmortel

In Udenhout en Biezenmortel is jarenlang veel onderwijs gegeven op heel verschillende terreinen en niveaus. In september is het 100 jaar geleden dat op Schoorstraat 2 (waar ’t Schoor in het pand van ’t Rectoraat is gevestigd) de zusters van de (Bossche) Choorstraat de kiem legden voor een volledig centraal onderwijsinstituut: Huize Vincentius. Maar in Udenhout en Biezenmortel waren meer scholen: Meisjesschool Sint Felix, Jongensschool Sint Petrus, Huishoudschool Mater Christi, Mater Amabilisschool, de Landbouwschool en in Biezenmortel de Franciscusschool, het Theologisch opleidingscentrum van de Kapucijnen en de school van Huize Assisië.

In onze nieuwe wisselexpositie vindt u veel (klassen-)foto’s maar ook mooie unieke lesmaterialen of werkstukken die door oud-leerlingen zijn bewaard en die wij danken voor het uitlenen. Dus kom tijdens onze openingstijden op donderdag tussen 11-15 uur een kijkje nemen. Op zaterdag 13 september zijn we vanwege Open Monumentendag open van 10.30-16.00 uur.

 

De Mariakapel aan de Schoorstraat wordt opgeknapt

In de nadagen van de Tweede Wereldoorlog was Jan Meuwese waarnemend burgemeester van Udenhout. Hij nam het initiatief om een Mariakapel te bouwen uit dankbaarheid dat Udenhout de oorlog relatief goed was doorgekomen. Ondanks dat het lastig was om de financiële middelen bij elkaar te krijgen,ging de bouw toch door. De bekende architect Jos. Bedaux uit Goirle kreeg de opdracht voor tekening en bestek. Guus van Erp stelde de grond beschikbaar. Udenhoutse bouwvakkers bouwden het kapelletje in hun vrije tijd. Luc van Hoek uit Tilburg goot een mooi Mariabeeld. De kapel werd geschonken aan het kerkbestuur van de parochie van de H. Lambertus.

Binnen in de kapel bevindt zich een gedenksteen met de namen van Udenhoutse oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en van de strijd in Nederlands Indië. Op een herdenkingsbord staan de namen van de bemanning van een neergestort vliegtuig en de drie namen van de militairen, die sneuvelden bij de bevrijding van Udenhout en Biezenmortel. Op een ander herdenkingsbord zijn de namen vermeld van negen bemanningsleden van een Amerikaans toestel, dat in Biezenmortel neerstortte. Vermeldenswaardig zijn ook de muurschilderingen met toepasselijke motieven, aangebracht door Jacques Verheijen uit Echt. Hij vervaardigde tevens drie glas-in-loodramen. In de klokkentoren hangt een klokje uit 1765, ooit geschonken door de heer Leo Le Mire en zijn echtgenote Maria Le Mire-Claessen. Na vernieling (brandstichting) belandde dit in de pastorietuin, maar na restauratie in 2008 kreeg het opnieuw een plaats in de kapel in een volledig nieuwe klokkenstoel. Opvallend zijn verder het stenen kopje onder de toren in de voorgevel en de gemetselde waterpunt nabij de entree van de kapel.
(bron: Wiki Midden Brabant).

Volgend jaar wordt het 80 jarig bestaan van de kapel gevierd. Daarom is het nu tijd voor een opknapbeurt.

Afgelopen week verrichtten de kapelvrijwilligers Bart Heuvelmans, Cees Frijters, en Ton de Jong hand- en spandiensten bij het opknappen van het toegangspad naar de kapel. Ad van den Brand stelt belangeloos zijn tijd en graafmachine beschikbaar. ”Ik doe het graag”, volgens Ad. “Mijn vader heeft destijds bij de bouw van de kapel het benodigde zand aangevoerd vanuit de duinen. Daardoor voel ik me verbonden met de kapel”.

Eerst wordt een afwateringsbuis aangebracht om overtollig regenwater over het pad tegen te gaan. Aansluitend wordt het pad afgegraven, het (tegen de mollen) vol gestort met een grondlaag gebroken puingranulaat (van Spelt Oisterwijk), en opnieuw bestraat met de oude klinkers Het pad wordt weer goed begaanbaar, ook voor personen met een rollator of rolstoel.

Op maandag 25 augustus begint aannemer De Bonth van Hulten met de opknapbeurt van de kapel zelf. De toren wordt gerestaureerd en het mooie schilderwerk binnenin de kapel wordt opgeknapt. Ook komen er ventilatiekanalen in de achtergevel van de kapel om vocht tegen te gaan. Firma Hoppenbrouwers zal zorgdragen voor een nieuwe (led) verlichting.

Volgens Bart Heuvelmans zijn er meerdere sponsors gevonden voor de opknapbeurt, waaronder Stichting de Vosselaar, Metaalconstructiebedrijf van den Bersselaar, Stichting De Vinckenslagh en Harrie Baeten Stichting. Ook de Parochie en de Gemeente dragen financieel bij. Zo wordt, dankzij de inzet en steun van velen, de kapel klaargemaakt voor het 80-jarig jubileum in 2026.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Afscheidswedstrijd Teun Verlouw bij VCB in Biezenmortel

In principe wordt er voor iedere speler, die jarenlang in VCB 1 gespeeld heeft, een afscheidswedstrijd georganiseerd. Toch was de afscheidswedstrijd voor Teun Verlouw afgelopen vrijdag wel heel bijzonder.

Teun komt uit een echte VCB familie. Zijn vader Huub speelde tot zijn 39ste in het eerste team, traint nu nog het derde en vierde team en is bovendien lijnzetter bij de club. Teun zelf speelde van zijn 16de tot zijn 18de in het eerste team van VCB en viel op door zijn talent. Hij “verhuisde“ naar Uno Animo in Loon op Zand, dat een klasse hoger speelde. Tijdens zijn studie fysiotherapie liep Teun stage bij FC den Bosch en kreeg hij de kans om mee te spelen bij de beloften. Vervolgens speelde hij bij Achilles Veen. Omdat deze club op zaterdag speelde, kon Teun op zondag verzorger zijn bij VCB. Teun miste het spel samen met zijn “maten” en keerde terug bij VCB.

Zes jaar geleden stopte een groot deel van zijn medespelers, waarna Teun de overstap maakte naar Nemelaer in Haaren. In coronatijd kwam hij nauwelijks aan spelen toe en keerde hij opnieuw terug naar VCB.

Met zijn 34 jaar neemt hij nu afscheid van het eerste elftal, waar de meeste spelers inmiddels ruim 10 jaar jonger zijn dan hij. Hij gaat verder voetballen in het derde team, samen met zijn vrienden. “Dit moment zat er al een poosje aan te komen, dus ik ben er inmiddels op in gesteld”, vertelt Teun. Afgelopen week heeft hij voor het eerst met het derde en vierde team meegetraind. Het is wel even wennen aan het spelniveau.

Mark van Iersel, bestuurslid van VCB, vertelt dat Teun niet alleen jarenlang aanvoerder was, maar ook een speler, die altijd opviel door zijn kwaliteiten en aanwezigheid op het veld. Jarenlang was hij topscorer van VCB.
Hij maakte deel uit van het Dreamteam-de Gouden Lichting van VCB- en was de man, die in de wedstrijd VCB 1 – SVSSS 1 (3-0) maar liefst drie keer scoorde. Deze hatrick zorgde ervoor dat de wedstrijd zowel bij VCB als bij SVSSS de boeken in ging, omdat beide clubs nog nooit eerder tegen elkaar hadden gespeeld in competitieverband.

Afgelopen vrijdagavond nam Teun het met een samengesteld team van (oud) spelers van VCB en andere clubs waar hij ooit speelde, op tegen het huidige VCB 1. Een sportieve en uitdagende wedstrijd voor beide ploegen. In eerste instantie ging de wedstrijd gelijk op, maar in de tweede helft wist VCB1 te scoren. In de laatste minuut van de wedstrijd kreeg Teun een strafschop toegekend, die er natuurlijk inging. Na de wedstrijd ontving Teun van zijn coach een ingelijst VCB-shirt mat alle namen van zijn teamgenoten er op. Teun bedankte zijn medespelers en alle trouwe fans, die hem vervolgens met een enthousiast applaus bedankten.

En natuurlijk was er daarna een uitgebreide “derde helft”, waarin volop gelegenheid was afscheid te nemen, herinneringen op te halen en te proosten op Teun’s roemruchte voetbalverleden.

“Maar…..”zegt Mark van Iersel, “mogelijk dat Teun toch nog een tweede of derde keer terugkomt. Zijn vader Huub heeft tenslotte maar liefst drie keer afscheid genomen van het eerste team!”

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.
Foto’s Henny Schilders, de Wegwijzer.

Burgemeester van dorp en stad

Als iemand 8 jaar burgemeester is en dan afscheid gaat nemen is er altijd een moment om terug te blikken op de afgelopen periode. Omdat veel aspecten van zijn werkzaamheden in diverse interviews aan de orde zijn geweest, hebben we ervoor gekozen om zijn relatie tot de dorpen nader te belichten.

Meneer Weterings heeft als kind in Tilburg gewoond, kwam vaak in Berkel-Enschot, had contacten in Udenhout, bezocht zijn oma die in de Eikelaar woonde, kent dus de dorpen min of meer van binnenuit.

Burgemeester zijn van een stad met veel “toegevoegde dorpen” is niet nieuw voor hem. De vorige gemeente waar hij burgemeester is geweest -Haarlemmermeer- heeft 25 kernen die samen de gemeente vormen. Het behoud van eigenheid van dorpen heeft bij hem altijd hoog in het vaandel gestaan.

Tilburg is eigenlijk en stad die gegroeid is uit kleinere dorpjes, gemeenschappen die nu nog duidelijk herkenbaar zijn, eigen specifieke gewoontes hebben en toch uiteindelijk één gemeente zijn gaan vormen. Op de historische kaart die prominent in zijn werkkamer hangt laat hij zien hoe Tilburg en omgeving er voor de industrialisatie uit heeft gezien en hoe de stad uitgegroeid is tot wat het nu is. De woorden: “behoud van eigenheid” worden vaak gebruikt. Dat verplicht ook tot wijk- en dorpsgericht werken.

De integratie van Udenhout en Biezenmortel in de gemeente Tilburg is heel geleidelijk en natuurlijk verlopen. Mensen verhuizen van Tilburg naar de dorpen Jongeren uit de dorpen gaan in Tilburg studeren. Zo komt er een grote mate van vanzelfsprekendheid. Men is naar elkaar toegegroeid.

Bestuurlijk wordt goed samengewerkt. Er zijn wethouders die speciaal aan onze dorpen zijn toegevoegd. Het woningbeleid heeft hun speciale aandacht. De samenwerking met de Dorpsraad en de Coöperatie is prima, er zijn wijkregisseurs en gebiedsmanagers waarop een beroep kan worden gedaan.

Specifieke bijzonderheden van Udenhout en Biezenmortel:
Onze dorpen liggen aan de rand een Natura2000 gebied en dat vraagt veel van de boeren. Meneer Weterings bewondert de manier waarop de boeren daarmee omgaan. Niet afwachten maar zelf initiatieven nemen. Ze hebben zich georganiseerd in De Duinboeren en ontwikkelen nieuwe manieren om hun bedrijf in stand te houden. Educatie en kleinschaligheid. Ze zijn trots op het landschap. Heten niet voor niets Duinboeren. Het is dus mogelijk om natuur- en economische belangen te combineren

Op woensdag stonden er altijd bedrijfs- en werkbezoeken op de agenda bij de burgemeester Udenhout en Biezenmortel hebben veel mensen met een verstandelijke beperking onder hun bewoners. De vanzelfsprekendheid waarmee samengeleefd wordt vindt hij opvallend. Hij bracht ook een werkbezoek aan Prisma.

Meneer Weterings heeft ook nog grote uitbereidingsplannen voor Udenhout. Er wordt hard over nagedacht hoe het centrum kan worden verbeterd. De aankoop van de benodigde grond lijkt nog een struikelblok maar de ambitie is er zeker.

Biezenmortel is onlangs toegevoegd aan Tilburg tot grote vreugde van de meeste inwoners. Het geeft hun een gevoel van “erbij horen”. “We weten dan waar we aan toe zijn” Er is een grote uitbreiding gepland. Er gaan veel huizen bijkomen In de planning is duidelijk te zien dat het karakter behouden moet blijven, kleine kernen en geen rechte voorspelbare wijken. De Biezenmortelaren zijn dan ook heel blij dat het bordje bij de ingang van het dorp Biezenmortel, gemeente Tilburg samen met de burgemeester is geplaatst. Het dorp zal veranderen maar dat biedt vooral andere mogelijkheden. Nog steeds een dorp, maar met een nieuwe wijk zodat jongeren in Biezenmortel kunnen blijven wonen. Het heeft veel voeten in de aarde gehad om dit wettelijk voor elkaar te krijgen.

De taken van Meneer Weterings zijn omvangrijk geweest. Tijdens het gesprek, hij is een geboren verteller, komen steeds de woorden: ”behoud van eigenheid” terug. Hij vindt dat mantra belangrijk om door te geven aan zijn opvolger.

Naast werkbezoeken is ook het feliciteren van mensen bij bijzondere gelegenheden één van zijn taken. Mevrouw Verhoeven, zij werd 100, was de laatste feesteling. Een van haar wijsheden is: “Er is nog nooit iemand een dag zonder wolken de zomer dur gekomen”. Dat geldt waarschijnlijk ook voor Meneer Weterings. Toch denk ik dat de zon meestal scheen.

Op mijn vraag wat er op een herinneringstegeltje zou kunnen staan geeft hij als antwoord:” Biezenmortel is de jongste parel van Tilburg en wij kennen dé“.

Voor Udenhout: “Mooi dorp wat wij koesteren en toekomst geven”. Misschien moeten de tegeltjes maar op het gemeentehuis komen hangen zodat bestuurders de waarde van Udenhout en Biezenmortel blijven inzien.

Ik wil meneer Weterings bedanken voor het open gesprek. Zijn verbondenheid met zijn dorpen is overduidelijk. De Wegwijzer wenst hem een fijne manier waarop hij zijn pensioen gaat invullen. Het wordt vast een actief leven betrokken bij de zaken die nu voor hem belangrijk zijn.

Tekst: Nel van Iersel.
Fotografie: Merel van Dooren Photography,
Joris Buijs, Beeldbank gemeente Tilburg
Henny Schilders, De Wegwijzer

Leer omgaan met DigiD en overheidswebsites in de Bibliotheek

Dingen regelen met de overheid. Het gebeurt steeds vaker met de computer en het internet. Denk aan belastingaangifte doen, doorgeven van een verhuizing en je paspoort verlengen. Handig, maar soms ook lastig. Wil je leren hoe je gebruik kunt maken van de DigiD of online een afspraak maakt? Volg dan de cursus Digisterker van de Bibliotheek en word handiger in het online contact met de overheid, zoals de gemeente, UWV of de Belastingdienst.

Gratis cursus
Met de cursus Digisterker leer je omgaan met je DigiD en overheidswebsites. Je leert bijvoorbeeld inloggen bij de Belastingdienst. Een gezondheidsverklaring invullen en versturen. En hoe je de OV chipkaart moet gebruiken. De cursus bestaat uit 4 lessen. Elke week krijg je uitleg en kun je oefenen. Dit doe je in een kleine groep, samen met een docent van de bibliotheek. Meedoen is gratis. Ook als je geen lid bent van de bibliotheek.
We starten met deze cursus op maandag 8 september 2025 en de volgende lessen zijn op 15, 22 en 29 september. Het zijn 4 bijeenkomsten van 14.00 tot 16.00 uur.

Deze cursus is voor iedereen die al een beetje ervaring heeft met de computer. Wil je hier eerst meer over leren? Ook daar zijn ook computercursussen voor: www.bibliotheekmb.nl/basisvaardigheden.

Aanmelden en meer informatie
Wil je de cursus Digisterker volgen? Meld je dan aan. Dit kan online, via www.bibliotheekmb.nl/basisvaardigheden. Telefonisch, door te bellen naar: 013-5116550. Of kom langs in de Bibliotheek Udenhout.

Dierenvoeders P. van de Wouw Al generaties vertrouwd

Aan de rand van Udenhout vind je P. van de Wouw Dierenvoeders, een familiebedrijf met een lange geschiedenis. In 1939 kocht opa Piet van de Wouw de molen om graan te malen. Wat begon als ambachtelijk maalbedrijf, groeide uit tot een veelzijdig bedrijf en winkel voor diervoeding en tuinproducten.

Een nieuwe generatie met passie
Sinds 2005 runnen Jos en Mascha Mutsaers-van de Wouw de zaak. Jos was pas 13 en  Mascha, net 14, toen zij een stel werden. Voor Mascha hoorde de zaak bij haar leven en vanaf dat moment groeide dat ook zo voor Jos. Aanvankelijk in dienst bij hun (schoon)vader en vanaf 2005 als eigenaars.

Alles voor je dier, van voer tot verzorging
Jos vertelt dat ze vooral gespecialiseerd zijn in alle soorten voer voor nagenoeg alle dieren in en rond huis. Dat zijn honden, katten, konijnen, kippen, cavia’s, vogels, paarden, schapen en nog meer. Gewoon voer, maar ook gespecialiseerd voer voor de dieren die dat nodig hebben. Jos vindt het vooral leuk om mensen te adviseren over voeding en verzorging. Die twee zaken zijn tenslotte toch de basis van een leuk en gezond (huis)dier. Natuurlijk hebben ze ook allerlei manden, riemen, snacks en speeltjes. Uitgangspunt is dat het van goede kwaliteit is en praktisch moet zijn.

Kuikens en jonge kippen
Sinds een aantal jaren kun je vanaf het voorjaar tot ongeveer oktober terecht voor kuikens of jonge kippen. Daarbij kun je kiezen voor de echte legkip om dagelijks een eitje te rapen of liever een sierkipje dat wel eitjes legt, maar vooral toch heel mooi is om naar te kijken.

Groen in je tuin, ook daarvoor ben je welkom
Naast hun specialiteit voor dieren zijn ze ook gespecialiseerd in tuinproducten zoals diverse soorten bemesting. Maar vooral in het voorjaar staat de oprit vol met stekken die leuk zijn om in de tuin op te laten groeien. Dat zijn dan vooral eetbare planten. Van sla, andijvie tot druiven, komkommers, koolsoorten, courgettes, tomaten en paprika’s en kruiden en nog veel meer. Leuk voor een pot op terras en balkon of om een hele moestuin mee aan te planten.

Wat maakt ons bijzonder?
Jos staat al 35 jaar in de zaak. Zijn kennis en adviezen maakt een bezoek aan zijn zaak altijd plezierig. Bij P. van de Wouw Dierenvoeders sta je als klant centraal. Persoonlijk advies, gemoedelijke sfeer en échte service: “modder aan je laarzen?” Geen probleem. Grote zak voer? Die leggen we gewoon in je auto. Veel klanten komen hier al tientallen jaren – en dat zegt genoeg.

Welkoop gesloten? Wij helpen je graag verder
Ben je op zoek naar een nieuw adres voor jouw dierenvoeding nu Welkoop stopt? Kom gerust langs. Jos, Mascha en hun collega’s heten je van harte welkom om de winkel en het uitgebreide assortiment zelf te ontdekken.

P van de Wouw Dierenvoeders
Loonse Molenstraat 16, Loon op Zand
www.pvandewouw.nl

Openingstijden:
Dinsdag t/m vrijdag: 8.00-18.30 uur
Zaterdag; 8.00-17.00 uur

PS: Wij zijn op zoek naar een winkelmedewerker (fulltime). Heb je interesse? Kom langs, mail of bel ons even.