Wichelroede 125 jaar Jubileumfeest Wichelroede valt door hitte in het water

De Wichelroede bestaat dit jaar 125 jaar en dat moest uitbundig gevierd worden. Afgelopen week stond daarom een feestweek op het programma.

Hoewel het maandag al warm was, konden de activiteiten die dag nog doorgaan. Op het theaterplein lag een enorme zandbak, die was achtergebleven na het beachtoernooi dat VCU het weekend ervoor had georganiseerd. Door het zand een dag langer te laten liggen, kregen de leerlingen de beschikking over een gigantische speelzandbak. Iedere klas mocht een uur lang spelen en daar werd volop van genoten.

Daarna liep de temperatuur echter snel verder op. De afgekondigde code oranje en later code rood, met de bijbehorende waarschuwingen, maakten het noodzakelijk om alle overige festiviteiten af te gelasten.

Daardoor gingen onder meer het gezamenlijke bezoek aan de Efteling, het festival voor ouders met optredens en activiteiten van en door de kinderen, de reünie en de rondleiding voor oud-leerkrachten niet door. Een grote teleurstelling voor iedereen.

De Eftelingdag is inmiddels verplaatst naar september. Daarnaast wordt onderzocht of het festival nog vóór het einde van dit schooljaar kan plaatsvinden. Hopelijk lukt dat, want daar kijken velen naar uit.
Omdat een groot deel van de jubileumactiviteiten niet kon doorgaan, blikken we in dit artikel terug op de rijke geschiedenis van de Wichelroede.

De geschiedenis van de Wichelroede
Een school die 125 jaar bestaat, roept vanzelf de vraag op: wat herinner ik mij daarvan? Het antwoord is eenvoudig: niets. Als meisje zat ik op de meisjesschool. Het is moeilijk voor te stellen dat de school tot 1973 uitsluitend een jongensschool was. Nog maar enkele tientallen jaren geleden zaten jongens en meisjes in Udenhout niet samen in de klas op de lagere school. Alleen op de kleuterschool, en in Biezenmortel vanwege de beperkte omvang van de school, kregen zij gezamenlijk les.

Geschiedenis laat zien hoe normen, ideeën en gewoonten in de loop van de tijd veranderen. Juist daarom is een terugblik zo interessant.
In 1814 werd het onderwijs een verantwoordelijkheid van de overheid. Omdat het katholicisme destijds achtergesteld werd, was het onderwijs sterk protestants georiënteerd. Met de grondwetsherziening van 1848 werd de vrijheid van onderwijs vastgelegd en konden bijzondere, katholieke scholen worden opgericht. In Udenhout begonnen de Zusters van Liefde uit Tilburg in 1861 een meisjesschool.

De jongensschool
Door financiële problemen en de zoektocht naar een geschikte locatie duurde het nog tot 1901 voordat ook een katholieke jongensschool werd opgericht. Pastoor Petrus van de Ven speelde daarbij een belangrijke rol. De school kreeg daarom de naam Sint Petrusschool, vernoemd naar zijn patroonheilige. De komst van de katholieke jongensschool leidde ertoe dat de openbare school enkele jaren later, wegens een gebrek aan leerlingen, haar deuren moest sluiten.
Tot 1974 was het kerkbestuur tevens het schoolbestuur van de Sint Petrusschool. Voor de meisjesschool was die scheiding al eerder aangebracht: in 1968 werd de Stichting Katholiek Onderwijs Udenhout opgericht. In 1974 sloot ook de Sint Petrusschool zich hierbij aan, waardoor één bestuur verantwoordelijk werd voor het katholieke basisonderwijs in Udenhout.

Van Sint Petrusschool naar Wichelroede
In 1985 veranderde de naam van de school in Zeshoevenschool. Door de bouw van de nieuwe woonwijk De Kuil ontstond behoefte aan een extra school. In 1988/1989 werd daarom basisschool De Vlonder geopend.
In 1994 gingen de Zeshoevenschool en De Vlonder samen verder onder de naam Wichelroede. De onderbouw werd gehuisvest aan de Goudsbloem in De Kuil, terwijl de bovenbouw les kreeg aan de Van Heeswijkstraat.
“De naam Wichelroede verwijst naar de Y-vormige tak van een hazelaar of wilg. Het logo en de naam symboliseren de twee schoolgebouwen die samenkomen en verdergaan als één school. Tegelijkertijd verbeeldt het een dansend kind dat met plezier en vertrouwen naar school gaat”. 1)

Enkele cijfers
De school begon in 1901 met twee klassen. In 1903 waren dat er al vier. Ten tijde van de oudste bewaard gebleven schoolfoto uit 1905 waren er dat vijf.
In 1950 telde de school negen klassen. Tegenwoordig heeft de Wichelroede zeventien groepen met ongeveer 420 leerlingen. Er werken 35 medewerkers, waaronder leerkrachten, onderwijsassistenten, een conciërge en schoonmaakmedewerkers.

Expositie
In de expositieruimte van Erfgoedcentrum ’t Schoor is een klaslokaal uit de jaren zestig ingericht. Het 100-jarig bestaan van Vincentius en het 125-jarig jubileum van de Wichelroede vormden de aanleiding voor een wisselexpositie over het onderwijs in onze dorpen.
Bezoekers vinden er lesmateriaal, veel historische foto’s, rapporten en andere documenten. De tentoonstelling laat zien welke onderwijsvormen in de loop der jaren in Udenhout hebben bestaan, zoals de landbouwschool, de huishoudschool en diverse andere scholen. Veel groepen van de Wichelroede hebben de expositie inmiddels bezocht.

Voor iedereen die onderwijs in Udenhout heeft gevolgd, of daar nieuwsgierig naar is, is deze tentoonstelling zeker een bezoek waard. De expositie is nog gedurende heel 2026 te bezichtigen.

Openingstijden
• Iedere donderdag van 11.00 tot 15.00 uur (bij buitentemperaturen boven 30 graden tot 13.00 uur);
• Iedere tweede zaterdag van de maand van 13.30 tot 16.30 uur;
• Groepen kunnen op afspraak terecht.

Het Erfgoedcentrum is bovendien zeer geïnteresseerd in oude foto’s, rapporten en andere documenten over het onderwijs in Udenhout. Wie dergelijk materiaal bezit, wordt van harte uitgenodigd contact op te nemen.

De Wegwijzer feliciteert de Wichelroede van harte met haar 125-jarig jubileum en hoopt dat het festival later dit schooljaar alsnog kan plaatsvinden.


Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, De Wegwijzer

Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer, Stichting Erfgoedcentrum ’t Schoor

1) Bron: Over de School, 44 opstellen over onderwijs in Udenhout en Biezenmortel, uitgegeven door Erfgoedcentrum ’t Schoor.

Garageverkoop in Biezenmortel: het loopt nog niet storm.

“Is dit jouw winkel, Noah?
“Ja” zegt de jonge verkoper resoluut.
“Vind je het niet moeilijk dat jouw spulletjes verkocht worden?”
“Nee, dit mag allemaal weg”, zegt de jonge zoon van Geert Brekelmans overtuigend.

Ties en Teun hebben er wel wat moeite mee dat hun grote waterpistolen te koop worden aangeboden. Moeder Ellen Bastiaansen heeft hen uitgelegd dat van de verkochte spulletjes weer nieuwe spullen gekocht kunnen worden.
Ties heeft stiekem babyspeelgoed verstopt. Dat mocht zeker niet in de verkoop. Ellen heeft hem verzekerd dat het niet verkocht wordt en dat de baby van Tante Sandra er mee mag spelen.

Het idee voor een garageverkoop komt van Dicki Smits. Dicki is websiteprogrammeur. Het leek hem een goed idee om via een website aan individuele bewoners van een klein dorp de mogelijkheid te bieden om zich aan te melden voor een garageverkoop op een bepaalde dag. Hij dacht daarbij aan Biezenmortel: zijn geboortedorp.

Zijn gedachtegang was daarbij dat iedereen vrij is om op eigen terrein een garageverkoop te organiseren, maar dat zo’n verkoop meer succes heeft wanneer meerdere bewoners tegelijkertijd hun garagedeur open zetten voor de verkoop van tweedehands spullen.

Een gezellige, gezamenlijke garageverkoop in een dorp is makkelijk te organiseren, laagdrempelig en dicht bij huis. Het is een perfecte gelegenheid om spullen een tweede leven te geven: duurzaam en circulair, en goed voor het milieu. Aan kopers biedt het de kans om voor een vriendelijk prijsje leuke of handige spullen te vinden. Van kleding tot speelgoed, van gereedschap tot boeken, meubels en huishoudelijke artikelen: voor ieder wat wils. (Er ligt deze zondag zelfs wasverzachter in de aanbieding).
Dit alles in een ontspannen dorpssfeer, waarin een praatje met buurtgenoten voor verbinding zorgt.

Geen massale toestroom, geen overlast, geen inzet van hulpdiensten of vergunningen nodig.
Een kleinschalig, overzichtelijk, gezellig dorps-evenement, passend binnen de geldende regels, dat alleen vraagt om wat publiciteit vooraf en een melding bij de gemeente.
Dicki heeft zijn idee kenbaar gemaakt via de Wegwijzer en Facebook. Achttien mensen uit Biezenmortel hebben op zijn oproep gereageerd en zich aangemeld. Op het laatste moment hebben enkelen zich toch weer teruggetrokken.

Jammer genoeg loopt het niet storm op de diverse verkooppunten.
Is er toch te weinig publiciteit gegeven aan het evenement? Is er misschien te weinig belangstelling vanuit het dorp voor een garageverkoop? Of is het op deze zondagmiddag gewoonweg te warm voor een gezellige snuffelronde door het dorp?

Of de garageverkoop een vervolg zal krijgen op een ander moment zal moeten blijken.
Aan het enthousiasme van de deelnemers ontbrak het in ieder geval niet.

Tekst: Nelleke Sträter, De Wegwijzer.
Foto’s: Pieter Michielsen, De Wegwijzer.

Wij geven de toon aan, ook tijdens Tilburg on Stage!

Afgelopen zondag stond Tilburg in het teken van muziek, ontmoeting en creativiteit tijdens Tilburg on Stage. Wij waren erbij en tussen de tientallen optredens lieten onze zangkoren Andantino en Perpleks zien waar onze dorpen groots in zijn.

Voor Andantino was het een bijzonder moment: het was het vijfde jaar dat het koor uit Udenhout present was op Tilburg on Stage, maar de eerste keer dat ze in de Schouwburg mochten optreden. Met een selectie uit hun recente voorstelling “Wij gaan voor Goud” brachten zij opnieuw de sfeer en energie van die productie tot leven. Het enthousiasme van de zangers werkte aanstekelijk en sloeg zichtbaar over op het publiek.

Perpleks, inmiddels ook een vertrouwde naam op het festival, liet opnieuw horen waarom zij zo geliefd zijn. In de ontspannen festivalsfeer namen zij het publiek ook moeiteloos mee. Hier hoefde niemand een toontje lager te zingen – integendeel: energie, plezier en hun sprankelende choreografie waren zichtbaar en klonken luid en duidelijk door.

Met meerstemmige zang en een sterke uitstraling gaven Andantino en Perpleks ieder op hun eigen manier de toon aan. Waar Andantino recent indruk maakte met een spetterende show, werkt Perpleks gestaag toe naar een nieuwe voorstelling in november in de Tiliander Oisterwijk. Enkele kaarten zijn nog beschikbaar.

Wat vooral opviel, was de verbondenheid. Samen laten zij zien hoe levendig het muzikale hart van de dorpen klopt. Het publiek genoot zichtbaar, bleef staan en liet zich raken – zelfs in de bloedhete zon.

Tekst: Adri Pijnenburg, De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer

Nieuws van de Dorpsraad

Afsluiting kruising Groenstraat-Mortel
Vanaf 22 juni is deze kruising in de Groenstraat afgesloten voor vijf weken. Zijn we gewend bij een afsluiting dat we per fiets of te voet er nog wel door kunnen, deze keer is de afsluiting compleet. Dat betekent vijf weken ongemak en omrijden, fietsen en lopen.
Dit is nodig om kabels en leidingen te verleggen. Deze keer worden ook gasleidingen aangepakt en zijn extra veiligheidsmaatregelen nodig.
Als dorpsraad hebben we signalen gekregen dat degenen die werken aan deze klus door veel mensen onheus worden bejegend. Uitgescholden, agressief gedrag, zodanig dat het werken vestoord wordt. We doen een dringend beroep aan iedereen om dit niet te doen. Degenen die, ook nog in deze hitte, hard aan het werk zijn om onze infrastructuur voor de toekomst in orde te maken kunnen niets aan de afsluiting doen. Hen verstoren leidt alleen tot vertraging waardoor de overlast langer gaat duren. We hebben de gemeente gevraagd om nog eens naar de bewegwijzering en de mededelingen op de borden te kijken zodat mensen tijdig de omleidingen weten. Als er mensen zijn die niet om kunnen rijden of fitetsen, help elkaar met bijvoorbeeld boodschappen doen voor de buren. Bij problemen kan men ook altijd contact opnemen met de hulpcentrale om te kijken of zij iets op kunnen vangen. Verder is het een kwestie van enkele weken het ongemak op de koop toe nemen om in de toekomst verzekerd te blijven van gas, water en licht.

Fondsen Midden-Brabant
Vorige week is in deze rubriek vermeld waarvoor je bij de dorpsraad, een kleine, subsidie aan kunt vragen. Maar vaak volstaat dat niet. Wat is er dan nog meer mogelijk.
Je hebt een mooi project wat bijdraagt aan de leefbaarheid in Midden-Brabant, maar niet de middelen om dit uit te voeren. Er zijn in onze regio diverse stichtingen en fondsen waar een beroep op gedaan kan worden, maar waar moet je zijn? Dat zal vaak voorkomen.
Fondsen Midden-Brabant is een netwerk van bevlogen stichtingen en fondsen die financiële en materiele steun bieden aan sociaal, maatschappelijke en/of culturele projecten in Midden-Brabant. De stichtingen en fondsen zijn onderverdeeld in 8 doelgebieden: armoede en bestaanszekerheid, sociaal welzijn, zorg(innovatie), buurt(participatie), kwetsbare jeugd, kunst&cultuur, sport en spel, natuur en duurzaamheid.
Op hun site is meer informatie te vinden: www.fondsenmiddenbrabant.nl
Samen geven zij een positieve impuls aan de wereld om ons heen, ieder op zijn eigen, unieke manier. Voor jouw idee of project.

Droomdag voor Filou Maas bij de FIH Pro League

Voor de 6-jarige Filou Maas uit Udenhout was afgelopen zaterdag een dag om nooit meer te vergeten. Dankzij hockeyclub MHCU kreeg zij de unieke kans om aanwezig te zijn bij de FIH Pro League en zelfs mee te lopen tijdens de officiële opkomst van de speelsters van het Nederlands hockeyelftal.
Internationaal hockeyspeelster Pien Sanders had MHCU uitgenodigd om één jeugdlid van de club deze bijzondere ervaring te laten beleven. Leden konden zich hiervoor aanmelden en Filou had geluk: zij werd als winnaar gekozen!

Tijdens de opkomst liepen alle speelsters van het Nederlands elftal samen met een jong jeugdlid het veld op. Daarbij droegen de internationals een outfit van het eigen team en de kinderen een outfit van hun oude club. Voor Filou was dat extra speciaal, omdat Pien Sanders ooit zelf bij MHCU in Udenhout is begonnen en Filou nu bij dezelfde club hockeyt.
“Het was een hele bijzondere dag,” vertelt Filou enthousiast. Helaas lukte het haar na afloop niet om een handtekening van Pien te krijgen, omdat de speelster direct na de wedstrijd naar de kleedkamer moest en daarna doorging naar hotel om zich voor te bereiden op de wedstrijd van morgen.
Maar de belevenissen waren nog niet voorbij. In de middag mocht Filou nóg een keer meelopen, ditmaal tijdens de opkomst van het Nederlands mannenelftal, dat het opnam tegen Duitsland. Filou liep hierbij samen met de keeper van het Duitse team het veld op.

Samen met haar moeder en haar grote nicht Esmee, die ook hockeyt bij MHCU, genoot Filou van een prachtige, warme en zonnige dag vol hockey, spanning en mooie herinneringen.

Een ervaring die ze waarschijnlijk haar hele leven zal blijven herinneren!

Kunst in de theetuin

Op zondag 21 juni was de Theetuin van Sjef van de Brand, Slimstraat 91, geopend voor een uitgebreide expositie van kunst gemaakt door kunstenaars die hun ziel en zaligheid leggen in de dingen die ze bedenken. Als je het woord “kunst” opzoekt vind je de volgende omschrijving:
Het is een bewuste creatie of uitdrukking van emoties en ideeën met behulp van vaardigheid en verbeelding. Het is in de tuin een caleidoscoop van kleuren, vormgeving, technieken en expressie. De meer dan 15 kunstenaars hebben hun werken tentoongesteld in deze fantastische tuin. Hun persoonlijke betrokkenheid en enthousiasme straalt ervan af. Daar past de definitie van kunst dus helemaal bij. Ze geven graag uitleg over hun idee en of techniek. De prachtige zon overgoten tuin met prima schaduwplekken voegt sfeer toe aan hun werk. Op het “strand” staat Chilley Alley, zangerses uit Goirle. Op haar website schrijft ze dat haar muziek “sfeerbehang” is. Het is bescheiden muziek die past bij de natuurlijke omgeving.

Tessa van Gestel uit Tilburg was een van de exposerende kunstenaars in de Theetuin

Het is onmogelijk om alle kunstenaars te noemen.
Er zijn mensen die schilderen, allerlei technieken en in allerlei formaten, een vierkante meter en een vierkante decimeter, realistische voorstellingen en abstracte sfeerimpressies. Een lust voor het oog. Heel bijzonder is het werk van een zeer slecht ziende mevrouw die alles op gevoel doet en toch dingen kan maken die interessant zijn voor ziende mensen.

Fotografie
Geen portretten maar macrofotografie waardoor bloemen iets heel anders lijken, foto’s waar licht en lijnen het belangrijkste aspect zijn. Fotograferen door een glazen bol, een compositie maken van voorwerpen enz.

Bronsgieten
Een ingewikkelde techniek die heel veel tijd vraagt. Mooie kleine beeldjes die ook iets groots uitdrukken.
Beeldhouwen. De beeldhouwgroep van de Verbindende Velden geeft ook acte de precense. Laten ook een deel van het beeldhouwproces zien.
Quilten, glas in lood, licht installaties met gevonden restproducten.
Alles wat ik gezien heb prikkelt een mens om zelf ook weer eens aan de gang te gaan. Mogelijkheden te over.

De tuin
De tuin is een kunstwerk op zich. Sjef v.d. Brand, de eigenaar heeft in de loop der jaren een verborgen paradijs in de Slimstraat gecreëerd. De tuin heeft heel verschillende bloemen en planten, hoogteverschil, verschil in blad, verschillende bloeitijden. De paadjes tussen de perken brengen je iedere keer weer een nieuwe verrassing. De tuin is een groot deel van het jaar open en een welkome stop voor wandelaars en fietsers. Je kunt er ook terecht voor fotoreportages, workshops, feestjes en evenementen, een high tea, veel is bespreekbaar. In de winter kun je er terecht voor vogeltaarten. De toegang is gratis.

Het is gezellig druk, onder het genot van een kopje koffie of thee ontmoeten veel mensen elkaar. De tuin is op deze dag ook open voor leden van Groei en Bloei. Die zullen zeker genoten hebben. Naast hun liefde voor tuinen hebben ze ook de creatieve mogelijkheden kunnen zien van de vele kunstenaars uit Udenhout en omgeving.

Tekst: Nel van Iersel De Wegwijzer.
Fotografie: Henny Schilders De Wegwijzer.

Strand in hartje Udenhout

De Theaterplaats in Udenhout stond afgelopen weekend volledig in het teken van beachvolleybal. Op zaterdag kwamen 21 competitieteams in actie, waaronder vijf jeugdteams. Zondag was het de beurt aan de recreanten, met maar liefst 28 deelnemende teams.
Voor de twaalfde keer organiseerde Volleybalvereniging Udenhout dit zomerse evenement. Dankzij de inzet van vele vrijwilligers, de steun van sponsoren én
het prachtige weer werd het opnieuw een geslaagde editie
met een echt strandsfeertje in hartje Udenhout.

De weg naar de top (deel 4 | slot)

De afgelopen weken hebben Anne, Mirthe en Nienke een aantal artikelen voor ons geschreven over de voorbereidingen op Alpe d’HuZes, waaraan ze hebben meegedaan. Vandaag het slotartikel over de grote dag op 4 juli jl.
Wij willen de drie dames hartelijk danken voor hun leuke verslagen waardoor we een mooi beeld kregen over wat er allemaal bij een deelname aan Alpe d’HuZes komt kijken.

Twee weken geleden was de week van de Alpe d’HuZes. We zijn op 30 mei vertrokken richting Frankrijk, hier hebben we 3 trainingsdagen gehad om ons voor te bereiden op de grote dag.

Trainingsdagen
We hebben in Frankrijk in totaal 3 trainingsdagen gehad. Dit waren trainingen van 5-12 km (voor de wandelaars) en 20-70 km (voor de fietsers). We bouwden het steeds een beetje op om te wennen aan het hoogte verschil. Ik (Nienke) heb de eerste dag hardgelopen, de tweede dag gewandeld en de laatste dag weer hardgelopen. Anne heeft elke dag gewandeld, alleen ze had best veel last van haar knie, dus is ze soms eerder gestopt om haar krachten voor de dag zelf te besparen. Mirthe heeft twee dagen gefietst en een dag gewandeld. Ook zij had heel veel last van d’r knie dus heeft ze niet elke dag de hele berg gedaan.

De GROTE dag
Donderdag was het dan eindelijk zover, de dag van de Alpe d’HuZes. We stonden om half 2 s ’nachts op wat betekend dat we niet meer dan 4 uur slaap hebben gehad. Even snel ontbeten en richting de finish. Hier hebben we eerst nog anderhalf uur gewacht tot we moesten starten en toen hop de berg op. Anne en Nienke begonnen met hardlopen, alleen Anne wou haar knie besparen dus had zo besloten om maar een stukje hard te lopen. Nienke heeft met iemand anders van school mee gelopen, wij hebben ongeveer 35% gewandeld. Mirthe ging op d’r fiets naar boven, het ging goed, ze heeft wel bij elke bocht moeten stoppen vanwege haar knie. Maar ze is super trots dat het haar toch is gelukt “dit had ik de dag daarvoor niet gedacht dat het ging lukken.”
Nadat we veilig gefinisht waren, gingen Anne en ik nog een keer de berg op, we hebben het lekker rustig aan gedaan en hebben er 2,5 uur over gedaan. Mirthe had in de tussen tijd lekker even gerust en de rest aangemoedigd zodat ze met Anne en Nienke de derde keer op klompen naar boven kon.
De derde/tweede keer gingen we dus op klompen naar boven. Alleen had het heel de beklimming geregend waardoor we bij bocht 7 tegengehouden werden om te kijken of we onderkoeld waren. Helaas bleken Mirthe en Anne onderkoeld te zijn dus mochten ze niet verder de berg op… Hier baalde ze zelf ook ontzettend over. “Dan ging het lukken met m’n knie, kan ik niet door omdat het regent.” Nienke heeft met haar moeder de laatste 5,5 km gewandeld in de regen. Maar het was wel gelukt! Van de groep van school waren er ongeveer 7 v/d 28 kinderen onderkoeld geraakt.
De dag daarna hebben we lekker rustig aan gedaan en klaar gemaakt om de dag erna weer naar Nederland te vertrekken!

Het was een hele bijzondere maar leuke ervaring.

Met de hele school hebben ze € 57.000 opgehaald!

Pareltjes in onze eigen achtertuin

Wandelen combineert kunst, natuur en streekproducten

Wie Udenhout en Biezenmortel kent, weet hoe bijzonder het buitengebied is. Toch blijft het elke keer weer verrassen hoeveel schoonheid, rust en kracht er letterlijk om de hoek te vinden is. Tijdens de Boergondische wandeling bij de Duinboeren werd dat opnieuw duidelijk: dit gebied is niet alleen mooi, maar ook vol beweging, passie en toekomst.
De wandeling startte bij Verhoeven melkgeiten in Biezenmortel en voerde de deelnemers langs een aantal bijzondere Duinboerenbedrijven, waaronder atelierboerderij ’t Klein Laar, camping De Stamhoeve, kampeerboerderij De Zandkant en Hoeve de Mertel. Een route waarin natuur, gastvrijheid en streekproducten op natuurlijke wijze samenkomen.

Wat direct opvalt, is het enthousiasme van de Duinboeren. Met zichtbaar plezier werken zij aan hun bedrijven en aan het landschap waarin zij leven en ondernemen. Die inzet gaat verder dan alleen het dagelijks werk. Er is een voortdurende aanpassing aan steeds veranderende wetgeving, gecombineerd met een sterke drive om duurzaam en toekomstgericht te blijven boeren.
Maar boven alles overheerst de passie voor de natuur. Tijdens de wandeling liepen we langs weilanden met koeien, akkers en uitgestrekte natuurgebieden. Op sommige momenten ervaarden we zelfs volledige stilte – een zeldzaam en waardevol gegeven. Juist die stilte maakt je bewust van wat we hier hebben: ruimte, rust en kwaliteit van leven.
De gastvrijheid onderweg maakte de ervaring compleet. Overal werden deelnemers warm ontvangen met streekproducten van eigen bodem: eerlijk, vers en met zorg bereid. Dat gevoel van welkom zijn, verbindt bezoekers direct met de mensen en het verhaal achter de bedrijven.
Wat misschien nog wel het meest indruk maakt, is de sterke samenhorigheid tussen de Duinboeren. Met respect en kennisdeling werken zij samen aan de toekomst. Niet ieder voor zich, maar als collectief. Samen zoeken zij naar antwoorden op de grote vragen van deze tijd: hoe blijven we toekomstbestendig, hoe versterken we natuur en landschap en hoe maken we als groep nog meer verschil?
Daar ligt ook een mooie kans richting de inwoners van Udenhout en Biezenmortel. Want dit verhaal verdient het om gezien en beleefd te worden. Door zichtbaar te zijn, door te blijven uitnodigen en door verhalen te delen, kan de verbinding tussen dorp en buitengebied nog sterker worden.
De Duinboeren laten zien dat bijzondere ervaringen vaak dichterbij liggen dan we denken. In onze eigen achtertuin vinden we een krachtig voorbeeld van ondernemerschap, passie en samenwerking.
Misschien is dat wel de uitnodiging aan iedereen: trek eropuit, wandel mee, proef, kijk en ervaar. Ontdek de stilte, beleef de gastvrijheid en zie hoe deze groep bevlogen ondernemers samen bouwt aan een toekomst waarin natuur, landbouw en gemeenschap hand in hand gaan.
Een parel in onze eigen achtertuin – die het meer dan waard is om te ontdekken.

Tekst: Adri Pijnenburg De Wegwijzer

Nieuws van de Dorpsraad

Soms hebben mensen goede ideeën, maar is geld nodig om die te realiseren. Voor sommige ideeën is een bijdrage vanuit de dorpsraad mogelijk. Hieronder informatie daarover.

Subsidies vanuit de Dorpsraad
De Dorpsraad Udenhout heeft de mogelijkheid om op kleinschalig niveau initiatieven en activiteiten te ondersteunen met subsidie. We kennen twee vormen van subsidie: Bewonerssubsidie en Cultuursubsidie. Hieronder vind je hierover beknopte informatie.

Bewonerssubsidie
Heb je een initiatief dat de leefbaarheid in Udenhout vergroot? Dan kan de Dorpsraad je een financieel steuntje in de rug geven om dit te realiseren. Denk hierbij aan buurtactiviteiten, versieringen bij jubilea, sportevenement, de Avondvierdaagse, de dorpsquiz, enzovoort. Ook de aanschaf van voorzieningen waarvan het hele dorp kan profiteren, kan in aanmerking komen.

Cultuursubsidie
Cultuur, in de breedste zin van het woord, is van onschatbare waarde.
Creëren, kunst maken, emoties uiten, ideeën delen, creativiteit tonen, dorpsgenoten verbinden en genieten van muziek, theater, dans en andere culturele uitingen: het draagt allemaal bij aan een levendige gemeenschap.

De Dorpsraad Udenhout vindt het belangrijk dat deze activiteiten kunnen plaatsvinden. Met de Cultuursubsidie komt de uitvoering van jouw culturele initiatief een stap dichterbij.

Meer informatie?
We merken dat de subsidiemogelijkheden niet altijd voldoende bekend zijn. Op onze website lees je hoe je een aanvraag kunt indienen en aan welke voorwaarden deze moet voldoen. Soms denken mensen te snel dat hun idee of activiteit niet in aanmerking komt. Dat is jammer. Aarzel niet om een aanvraag in te dienen. Twijfel je? Neem gerust contact op via
info@dorpsraadudenhout.nl.