Berichten

Groep 8 vliegt uit op Franciscus

Met een feestelijk afscheid heeft basisschool Franciscus in Biezenmortel op donderdag 9 juli de tien leerlingen van groep 8 uitgezwaaid. In aanwezigheid van de hele school en hun ouders namen zij afscheid van hun vertrouwde, kleinschalige basisschool om na de zomervakantie aan een nieuw avontuur te beginnen op soms heel grote middelbare scholen in Oisterwijk, Vught of Tilburg.

Het afscheid onderstreepte de warme en persoonlijke sfeer die basisschool Franciscus kenmerkt. Directeur Leona van den Houdt sprak iedere leerling persoonlijk toe en blikte terug op de manier waarop zij zich de afgelopen jaren niet alleen voor hun eigen schoolwerk, maar ook voor de school en hun medeleerlingen hadden ingezet.

Verkassen
Ook de ouders werden niet vergeten. Gezinnen waarvan het jongste kind nu de basisschool verlaat, ontvingen als afscheid een zonnebloem. Als dank voor de jarenlange betrokkenheid schonken de ouders van de kinderen die nu letterlijk gaan verkassen op hun beurt een plantenkas voor de schoolmoestuin. Een mooi én symbolisch gebaar voor een schoolteam dat zich jarenlang heeft ingezet voor een veilige en stimulerende omgeving, waarin de talenten van de kinderen tot bloei konden komen.

Na het zingen van het schoollied, samen met alle leerlingen en de aanwezige ouders, en een persoonlijk afscheidswoord van hun leerkrachten, mochten de groep 8-leerlingen bijna letterlijk uitvliegen via een raam van hun school. Een trampoline onder het raam zorgde ervoor dat het opstijgen nét iets gemakkelijker ging.

Na de landing liepen zij over een rode loper, langs een erehaag van medeleerlingen en door een verfrissende nevel van de conciërge, die met een tuinslang voor de nodige verkoeling zorgde. Voor wie dat nog niet genoeg was, wachtte aan het einde van de erehaag zelfs een opblaasbad met koud water, waarvan sommigen dankbaar gebruikmaakten.

Zo verlieten de tien leerlingen op een bijzonder feestelijke manier voor de laatste keer hun vertrouwde basisschool in Biezenmortel. Wij wensen hen veel succes en vooral veel plezier bij hun nieuwe stap in het voortgezet onderwijs. Maar eerst: geniet van een heerlijke zomervakantie!

Foto’s Henny Schilders, De Wegwijzer

Henri van der Velden neemt afscheid van basisschool De Wichelroede

Na negen jaar neemt Henri van der Velden afscheid als directeur van basisschool De Wichelroede. Het is zijn laatste week op de school, die de afgelopen weken het 125-jarig bestaan vierde. Een bijzonder jubileumjaar, waarin ook vijf medewerkers, onder wie Henri, hun 25-jarig jubileum in het onderwijs vierden.

Een loopbaan in het onderwijs
Henri weet uit eigen ervaring hoe bepalend een goede docent kan zijn. Inspirerende leraren op het Paulus Lyceum in Tilburg leiden tot zijn keuze in het onderwijs. Na de pabo begon Henri zijn carrière in het basisonderwijs in Waalwijk. Al snel ontdekte hij dat ook het leidinggeven hem aansprak. Na het volgen van de schoolleidersopleiding werd hij directeur van basisschool Den Akker, een kleine school in Oisterwijk. Na zeven jaar was hij toe aan een nieuwe uitdaging en maakte hij de overstap naar De Wichelroede in Udenhout. Nu, negen jaar later, begint opnieuw een nieuw hoofdstuk. Na de zomervakantie wordt hij teamleider vmbo op het Beatrix College in Tilburg.

Hoewel leidinggeven een belangrijk onderdeel van zijn werk is, blijft lesgeven hem veel voldoening geven. Daarom is hij ook verbonden aan HABEO+ in Breda, waar hij toekomstige schoolleiders opleidt.

Wat is er veranderd?
Vijfentwintig jaar in het onderwijs betekent dat er veel verandert, maar ook dat sommige zaken hetzelfde blijven.

“De kinderen zijn in de basis niet veranderd,” vertelt Henri. “Wat vooral veranderd is, zijn de maatschappij en de verwachtingen van ouders.”

Volgens hem wordt er steeds meer van het onderwijs gevraagd. Naast taal en rekenen krijgen scholen steeds meer maatschappelijke opdrachten, zoals burgerschap, gezondheid en tal van andere thema’s. “Het aanbod aan lesprogramma’s is enorm. Je moet als school nee durven zeggen, want de tijd is niet onbeperkt. Er moet voldoende ruimte blijven voor de basisvaardigheden.”

Ook passend onderwijs heeft het werk sterk veranderd. Waar hij 25 jaar geleden één lesprogramma had voor een klas van 25 leerlingen, werken leerkrachten nu dagelijks met verschillende niveaus binnen één groep. Dat vraagt veel van docenten. “Passend onderwijs betekent dat we zo passend mogelijk onderwijs bieden. Soms zijn de verwachtingen van ouders daarin anders dan wat praktisch haalbaar is en is overleg en maatwerk nodig.”

Daarnaast ziet Henri dat zij veel meer te maken hebben met zijinstromers. Door verhuizingen en veranderingen in gezinssituaties, zoals scheidingen, wisselen kinderen vaker van school. Inmiddels is ongeveer een kwart van de leerlingen die groep 8 verlaat, niet op De Wichelroede begonnen. Dat noemt hij een opvallend hoog percentage.

De kracht van Udenhout en de Wichelroede
Wat Henri vanaf het begin opviel in Udenhout, is de cultuur waarin iedereen mee mag doen. “Het is hier vanzelfsprekend dat iedereen erbij hoort.”
Volgens hem is die mentaliteit mede ontstaan door de aanwezigheid van Prisma en Sint Vincentius. Generaties inwoners groeiden op met mensen met een beperking als vanzelfsprekend onderdeel van de gemeenschap. Die open houding ziet hij ook terug op De Wichelroede.

Tijdens zijn directeurschap is het nooit voorgekomen dat een aangemeld kind niet kon starten op school. “We hebben nooit gezegd: dit kunnen we niet. We hebben altijd gezocht naar mogelijkheden.”

Ook de verbinding met het dorp vindt hij bijzonder. Leerlingen bezoeken lokale bedrijven, ontdekken de omgeving tijdens fietstochten met Erfgoedcentrum ’t Schoor en onderhouden het oorlogsmonument bij Bosch en Duin. Zo leren zij niet alleen binnen de schoolmuren, maar ook over de geschiedenis en het dorp waarin zij opgroeien.

Henri vond in het archief van de Wichelroede de inschrijving van zijn opa, die toen 5 jaar oud was.

Met plezier terugkijken
Een bijzonderheid vindt hij leuk om te vermelden. De Wichelroede heeft een uitgebreid archief. Daar kwam hij in een schrift de aanmelding van zijn opa tegen. Zijn opa, Pieter van der Velden, is als vijfjarige op 1 mei 1924 als leerling ingeschreven.

Henri kijkt met veel plezier terug op zijn jaren bij De Wichelroede.
“Ik heb hier altijd met veel betrokkenheid en plezier gewerkt. Ik wens de school, de leerlingen en het team alle goeds voor de toekomst.”

Ook De Wegwijzer bedankt Henri van der Velden voor zijn jarenlange inzet voor het onderwijs in Udenhout en wenst hem veel succes en werkplezier in zijn nieuwe functie bij het Beatrix College.

 

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Henk Koper draagt het stokje over

41 jaar fysiotherapeut
Al 41 jaar is Henk fysiotherapeut in Udenhout. Hij startte bij de praktijk van Mieke Bink-Nauta en na enkele jaren trad hij toe tot de maatschap. Toen Mieke in 2012 met pensioen ging is Irma Kolen tot de maatschap toegetreden. Tot 2017 bleef de praktijk in de Groenstraat. Vanaf 2018 is de praktijk verhuisd naar het gezondheidscentrum. Een project dat er na 17 jaar uiteindelijk is gekomen. Sinds 7 jaar heeft hij daar samen met Irma Kolen de praktijk Fysiotherapie Udenhout.

Wat is er zoal veranderd?
Het vak fysiotherapeut heeft zich de laatste decennia enorm ontwikkeld. Vroeger kon men alleen naar de fysiotherapeut op verwijzing van een arts of specialist. De behandelingen bestonden uit massage, oefentherapie en gebruik van diverse apparaten. Er was geen wetenschappelijke onderbouwing. Inmiddels is de fysiotherapie erg geprofessionaliseerd. Er wordt veel meer gewerkt op basis van wetenschappelijk onderzoek. Behandelingen worden getoetst op effectiviteit. Een verwijzing van de huisarts is niet meer nodig. Henk vertelt dat altijd een screening bij aanvang plaatsvindt. Dan wordt bekeken en besproken of een behandeling kan bijdragen tot het verhelpen van klachten, revalideren en/of voorkomen van verdere klachten. Is dat niet zo dan wordt iemand niet in behandeling genomen. Dan vindt een gesprek plaats hoe iemand mogelijk wel geholpen kan worden. Regelmatig vindt overleg plaats met de behandelend arts of met de huisarts, zeker bij mensen die behandeld worden voor kanker en bij complexe aandoeningen. Ook vindt overleg met andere professionals regelmatig plaats. Het feit dat er in het gezondheidscentrum 17 disciplines zijn maakt dat overleg ook heel makkelijk.

Wat is er zo leuk bij deze praktijk?
Henk vertelt dat het kleinschalige en persoonlijke het werk zo leuk maakt. Hij weet vaak veel van mensen, kent er veel, vaak verschillende generaties van een familie. De praktijk is inmiddels gegroeid tot 6 personen. Die allemaal eigen specialisaties hebben. Dat maakt het werk ook veel boeiender. Henk heeft zich in de loop der jaren gespecialiseerd op longfysiotherapie, hartrevalidatie. MS, looptraining bij etalagebenen. Bij dat laatste geeft hij meteen het voorbeeld van effectiviteit. Was voorheen bij 10 mensen een operatie nodig, na deze behandeling slechts bij 1à2. Andere specialisaties in de praktijk zijn: manuele therapie, orofaciaal(kaak en nek), en voeten.
Het persoonlijk contact wat hij heeft blijkt ook uit de diverse plakboeken met briefjes, kaarten, publicaties die hij in de loop van die jaren heeft gekregen en hij “Het dagboek der ijdelheid” noemt.

De toekomst
De toekomst van de praktijk is gegarandeerd. Naast Irma is per 1 juli 2025 Iris Bruinshorst tot de maatschap toegetreden. De toekomst van de praktijk is daarmee veiliggesteld, wat voor Henk heel belangrijk is. De toekomst voor Henk? Hij vertelt dat hij tot het eind van het jaar de huismeester van het gezondheidscentrum blijft. Ook mogen Irma en Iris bij ‘ziek en piek’ een beroep op hem doen om bij te springen. Met zijn ervaring gaat hij ook een steentje bijdragen aan IVAK (intervisie, visitatie en kwaliteit) bij de beroepsvereniging KNGF. Daarnaast is het fijn om meer tijd voor hobby’s te hebben zoals muziek en golfen.

Afscheidsmoment
Wie Henk de hand wil drukken en een goede toekomst wil wensen is welkom 30 juni van 16.00-19.00 uur bij de Kreiterij, Kreitenmolenstraat 19.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer