Berichten

Diamanten paar

Op 25 februari is het feest in de Iepenlaan. Wim en Willy Leenders Toonen zijn dan 60 jaar getrouwd. 60 jaar huwelijk is een hele tijd en het bijzondere ervan is dat er twee belangrijke trouwdata zijn. Op 25 februari 1966 trouwden ze voor de wet en op 5 januari 1968 voor de kerk. De kerkelijke datum word bepalend. De zus van Wim ziet dit voor de 60 jarige bruiloft. 25 februari blijft de echte trouwdag! Lichte verwarring bij iedereen. Waarschijnlijk is het een financiële overweging geweest. Niet ongebruikelijk in die tijd.

Alle jubilea, 12½, 25, 40, 50, 60 jarige bruiloft worden uitgebreid in Udenhout meestal bij ’t Centrum gevierd. Feesten en gezelligheid is deze familie niet vreemd.

Wim Leenders komt uit Beuningen en Willy Toonen uit Wychen. Willy en Wim hebben elkaar met carnaval in Wychen leren kennen. Willy als holbewoner in een zelfgemaakt kostuum. Gaan dansen in Nijmegen maakt dat de vonk echt overspringt.
Wim werkt veel in Brabant als bodemdeskundige. Ze besluiten in Udenhout hun eerste huis te kopen en het wordt de Iepenlaan in nieuwbouwwijk. Ze hebben het huis al twee jaar in hun bezit voordat ze zich er echt gaan vestigen. Het bijzondere van deze straat is dat er nog 6 andere bruidsparen elkaar het jawoord hebben gegeven en in de Iepenlaan gaan wonen. Wim en Willy krijgen twee kinderen Corné Alette. Ze hebben inmiddels 6 kleinkinderen.
Wim is veel weg voor zijn werk en Willy zorgt voor het gezin. Zorgen is haar niet vreemd. Ze komt zelf uit een gezin met 10 kinderen. Omdat haar moeder vaak ziek is wordt er een beroep op Willy gedaan.

Het inburgeren in Udenhout is voorspoedig gegaan. Beiden zijn open en sociaal en willen erbij horen. Ze zetten zich bijvoorbeeld in voor de carnaval. Wim gaat bij de raad van elf en SKU. Ze maken muziek met de band van de Kliekskes. Veel van hun vrije tijd gaat naar gezelligheid, carnaval en de familie. Ze zijn sportief, gaan tennissen, Nordic walken, jeu de boulen, volleyen en tot voor kort iedere dag om tien uur zwemmen in het buitenbad. Alles op de fiets. Ze hebben een druk sociaal leven. Beiden worden dit jaar 85 en de aansporing “blijven bewegen” wordt door hen echt in de praktijk gebracht.

Ze zijn helder van geest en belangstellend voor wat er om hen heen gebeurt. Maar ze zijn vooral ook opa en oma. Wim deelt met hen zijn technische kennis en Willy haar passie voor het koken. De appeltaart is “wereld beroemd”. Iedereen komt graag eten, de spareribs staan vaak op het programma. Ze zijn gastvrij en iedereen is welkom. Mee-eten kan altijd. De kleinkinderen lopen vaak binnen, oppassen is hun niet vreemd. Op mijn vraag wat zouden jullie voor hen wensen als jullie de postcode loterij gewonnen zouden hebben komt als antwoord:” Dat het goeie gelukkige mensen worden”.

Tijdens het interview komt vooral de vrolijkheid, de gastvrijheid en de gezelligheid naar boven en het was een genot om dit gesprek te mogen doen.

Ik las een gedichtje van Toon Hermans wat echt van toepassing is op dit bijzondere echtpaar.
Vandaag is de dag, hij komt maar één keer.
Morgen is het vandaag al niet meer.
Niet zeuren, geniet van het leven, het mág,
maar doe het vandaag, want vandaag is de dag.
Ik wens Willy en Wim een geweldig feest, nog veel gelukkige jaren met degene die hun dierbaar zijn en op naar de Platina bruiloft.

Tekst: Nel van Iersel, De Wegwijzer
Foto: Henny Schilders, De Wegwijzer

Van stiekeme verkering tot diamanten huwelijk

Het verhaal van Jan en Sjaan Martens-Vermeer.

Jan (86) en Sjaan (85) groeiden allebei op in Udenhout, elk in een gezin met vijf kinderen. Jan woonde in de Slimstraat,  Sjaan in de Loonse Hoek. “Jan was een kameraad van mijn broer Wim”, vertelt  Sjaan. Zo leerden ze elkaar kennen. “Het was toen heel anders dan nou”, zegt Jan. “Nu slapen ze na twee dagen al met elkaar”. Jan en Sjaan hadden zes jaar verkering. “Eerst stiekem, zo ging dat toen”, volgens Sjaan.

Op 12 mei 1965 traden ze in het huwelijk en werd er feest gevierd in Bosch en Duin. Op de trouwfoto is een knap, gelukkig bruidspaar te zien. Jan nam het rundveebedrijf van zijn vader in de Slimstraat over. Sjaan hielp mee waar nodig-bijvoorbeeld bij het voeren van de kalfjes- en zorgde voor het huishouden en de vier kinderen waarmee het gezin verblijd werd, drie zonen en een dochter.

In augustus 1978 moesten ze de boerderij verlaten. Die moest wijken voor de uitbreiding van Udenhout met wijk de Kuil. “We dachten dat het plan er nooit zou komen”, zegt Jan. De Kuil lag 2,60 meter lager dan de Slimstraat. “Maar het is er toch gekomen”. “Een doolhof”, vindt Sjaan.  Omdat Sjaan in Udenhout wilde blijven, begonnen ze een varkensbedrijf in de Gommelsestraat, voor rundvee was daar onvoldoende ruimte. Uiteindelijk nam hun zoon dit bedrijf over, tegenwoordig is er een paardenpension gevestigd. Jan en Sjaan konden een huis kopen in  de Felixhof. “Een fijne buurt”, zeggen ze beiden.

Trots zijn ze op hun vier kinderen- Joost, Marcel, René en Angelie. “Ze doen het allemaal goed”. Ook zijn ze blij met hun 12 kleinkindere (vier keer drie) en hun twee achterkleinkinderen. Alle kinderen wonen gelukkig in de buurt.

Sjaan en Jan mogen zich verheugen in een goede gezondheid. Sjaan vertelt dat “ze alles nog zelf doet  binnen en buiten”. Ze doet aan gym en Nordic Walking en heeft jaren meegeholpen met het poetsen van de kerk. Jan is een echte paardenman. Elke dag gaat hij naar Helvoirt om de twee paarden van dochter Angelie te verzorgen. Op woensdagmiddag maakt hij nog steeds te paard een tocht door de duinen met Angelie. Pas op 80 jarige leeftijd is hij gestopt met het mennen van paard en huifkar van Vincentius, waarmee hij 20 jaar lang bewoners een fijne middag bezorgde. ”Eis voor de paardenmenner is dat hij vlug van de bok kan springen, en dat lukt niet meer”. Zijn band met het paard is sterk. Na een intensieve  zoektocht en volharding wist hij het meest geschikter paard voor Vincentius te bemachtigen.

Op 12 mei vieren ze hun zestigjarig huwelijksfeest met een groot feest in Bosch en Duin. Ze kijken er naar uit. Na eerdere familiefeesten op andere locaties, keren ze nu terug naar de plek waar het allemaal begon. De cirkel is rond.

De Wegwijzer wenst Jan en Sjaan een prachtig feest, als goede start van nog veel gelukkige jaren samen, in goede gezondheid.

Tekst: Nellek Sträter, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer