Droomdag voor Filou Maas bij de FIH Pro League
Voor de 6-jarige Filou Maas uit Udenhout was afgelopen zaterdag een dag om nooit meer te vergeten. Dankzij hockeyclub MHCU kreeg zij de unieke kans om aanwezig te zijn bij de FIH Pro League en zelfs mee te lopen tijdens de officiële opkomst van de speelsters van het Nederlands hockeyelftal.
Internationaal hockeyspeelster Pien Sanders had MHCU uitgenodigd om één jeugdlid van de club deze bijzondere ervaring te laten beleven. Leden konden zich hiervoor aanmelden en Filou had geluk: zij werd als winnaar gekozen!
Tijdens de opkomst liepen alle speelsters van het Nederlands elftal samen met een jong jeugdlid het veld op. Daarbij droegen de internationals een outfit van het eigen team en de kinderen een outfit van hun oude club. Voor Filou was dat extra speciaal, omdat Pien Sanders ooit zelf bij MHCU in Udenhout is begonnen en Filou nu bij dezelfde club hockeyt.
“Het was een hele bijzondere dag,” vertelt Filou enthousiast. Helaas lukte het haar na afloop niet om een handtekening van Pien te krijgen, omdat de speelster direct na de wedstrijd naar de kleedkamer moest en daarna doorging naar hotel om zich voor te bereiden op de wedstrijd van morgen.
Maar de belevenissen waren nog niet voorbij. In de middag mocht Filou nóg een keer meelopen, ditmaal tijdens de opkomst van het Nederlands mannenelftal, dat het opnam tegen Duitsland. Filou liep hierbij samen met de keeper van het Duitse team het veld op.
Samen met haar moeder en haar grote nicht Esmee, die ook hockeyt bij MHCU, genoot Filou van een prachtige, warme en zonnige dag vol hockey, spanning en mooie herinneringen.
Een ervaring die ze waarschijnlijk haar hele leven zal blijven herinneren!
Waarom Hockey? Robert en Hanneke hockeyden beiden. Pien was ook goed in turnen en tennis, maar de liefde voor Hockey was het grootst. Al snel viel haar talent op. Pien was gewoon erg goed, maar er is meer nodig dan talent vertellen haar ouders. Als haar vader naar het hockeyveld ging om zelf te spelen of te coachen ging ze altijd mee om te kijken en te leren. Pien was enorm geïnteresseerd. Focus en de mentaliteit om te willen verbeteren en daar veel voor over hebben. Dat maakte dat Pien vervolgens van Udenhout naar Berkel- Enschot, naar Tilburg en uiteindelijk bij ’s Hertogenbosch op steeds hoger niveau ging spelen. Haar ouders benadrukken dat het willen, maar vooral het ook leuk vinden essentieel is. Want er komt veel bij kijken. Het vele trainen betekende voor Pien ook dat ze als tiener minder sociale contacten op kon bouwen. Dan moet de vreugde en het enthousiasme voor je sport groter zijn dan die behoefte. Ieder jaar was de vraag van Robert en Hanneke dan ook: Pien, vind je het nog steeds leuk, wil je dit? Altijd was het antwoord ja en dat maakte dat Robert en Hanneke haar vervolgens steunden in haar ambitie. Jaren als chauffeur fungeren om van de ene training naar een volgende wedstrijd te rijden, altijd supporter. Dit heeft voor het gezin ook tot hele mooie reizen geleid. En dan dit jaar de kroon op al deze jaren: De Olympische Spelen, het allerhóógst bereikbare niveau. En dan is daar Corona en kun je niet mee. Robert en Hanneke hebben álle wedstrijden gezien, maar het was wel anders: Midden in de nacht de wekker zetten om dan vanuit je bed naar een wedstrijd te kijken is wel anders dan op tribune te zitten. Via Whats app, bellen en foto’s om je dochter te ondersteunen en te feliciteren is toch anders dan haar te omhelzen. Toch hebben ze het gevoel dat ze alles, gezien de omstandigheden zo goed mogelijk hebben meegekregen. Ze hebben de emotie op het gezicht van hun dochter gezien, de blik in haar ogen bij het omklemmen van de gouden medaille: een droom is waargemaakt!!!
