Pumptrackbaan lust of last?
Afgelopen donderdagavond was er een informatieavond georganiseerd door de gemeente over het aanleggen van een pumptrackbaan aan het Kuilpad, naast de skatebaan. Er waren twee delen. Het eerste deel was voor kinderen die de pumptrackbaan gaan gebruiken en hun wensen en ideeën over het conceptontwerp konden geven.
Voor het tweede deel waren de omwonenden uitgenodigd. Het waren ook compleet verschillende bijeenkomsten. Bij beide bijeenkomsten waren de initiatiefnemers, de projectleider van de gemeente en Desmond, de ontwerper van de baan aanwezig.
Geschiedenis
Allereerst: wat is een pumptrackbaan? De kortste omschrijving is volgens Desmond: “Een geasfalteerde fietscrossbaan”. Iets meer duiding: “Het is een ritmisch parcours van bochten en heuvels van asfalt voor loopfietsjes, stepjes, skeelers en fietsen”. Zo’n baan is gericht op kinderen van de basisschoolleeftijd, kinderen van 6 tot 13 jaar.
Het is zeer populair onder kinderen. Spelen van kinderen, ook op een speelterrein, ontwikkelt zich. Iedere generatie heeft andere trends en hypes. Belangrijk is dat kinderen buiten spelen en bewegen en dat vraagt ook andere voorzieningen. Het daarbij aansluiten is uitgangspunt voor de gemeente om op die manier bij te dragen aan een gezonde generatie.
Zo’n tweeëneenhalf jaar geleden zijn Wendy en Linda, twee enthousiaste ouders gestart met het onderzoeken of het aanleggen van een pumptrackbaan in Udenhout tot de mogelijkheden behoort. Zij klopten bij de gemeente aan en hebben een zogenaamd burgerinitiatief ingediend, gepaard gaande met een ondertekende petitie met ongeveer 700 handtekeningen.
De gemeente heeft daar in beginsel positief op gereageerd en is samen met hen op zoek gegaan naar de mogelijkheden en heeft verschillende opties in Udenhout onderzocht. Daar is het terrein aan het Kuilpad uitgekomen als beste locatie. Dit burgerinitiatief met locatie is voorgelegd aan de gemeenteraad en deze heeft positief gereageerd. In de tussentijd hebben Wendy en Linda berichtjes geplaatst via Social Media, in de Wegwijzer en bij naast omwonenden een brief in de brievenbus gedaan over dit initiatief. Er ligt nu een voorlopig ontwerp met de bedoeling in het najaar te starten met de aanleg.
De gemeente heeft nu de omwonenden en kinderen uitgenodigd om informatie te geven.
Enthousiaste kinderen
Zo’n vijftien kinderen zijn aanwezig, allemaal in de basisschoolleeftijd. Ze hebben allemaal al wel enige ervaring met fietsen of steppen op een pumptrackbaan en geven dan ook enthousiast reacties op het ontwerp. “Een tafeltje” wil een kind zodat je mooi kunt “jumpen”, een vraag of er ook een stuk komt speciaal voor de kleintjes op loopfietsjes. “Komt er ook een bult waar je op kunt staan om de hele baan te bekijken?” “Komen er ook bloemen?”
Op mijn vraag wat nu zo leuk is aan een pumptrackbaan antwoord Guus: “Snelheid opbouwen, de kombochten, er snel doorheen gaan, niet hoeven stoppen”.
Het is duidelijk dat ze ernaar uitkijken. De initiatiefnemers hebben een crowdfundactie gehad om zaken rondom de pumptrackbaan aan te kleden en hebben ook iemand die alles bij wil houden. Kortom: alleen maar enthousiasme.
Ongeruste omwonenden
Een geheel andere sfeer was er tijdens het tweede deel. Er waren zo’n tien omwonenden aanwezig en drie vertegenwoordigers van het kindervakantiewerk. Irritatie zat er bij de omwonenden dat zij niet geïnformeerd en betrokken waren door de gemeente vóórdat besluitvorming plaats had gevonden. Dit varieerde van het achter speelmogelijkheden staan voor kinderen, maar bezwaar hebben tegen het proces, tot ronduit tegen zijn van een pumptrackbaan op deze plaats. De bewoording en toonzetting van de bezwaren was soms minder prettig.
De gemeente erkent dat zij pas nu omwonenden hebben benaderd en zegde toe om hen beter te informeren over het vervolg.
De zorgen en bezwaren
Vanuit het kindervakantiewerk maakt men zich zorgen of zij wel voldoende ruimte overhouden voor spelsituaties. Met hen is de afspraak meteen gemaakt om te kijken of de situering en het ontwerp van de baan zo kan worden dat er meer ruimte is. Ook ligt er de kans om te kijken in hoeverre de pumptrackbaan betrokken kan worden bij de kindervakantieweek.
De bezwaren van de omwonenden zijn het beste samen te vatten met de term overlast. Overlast vanwege rondhangen van jeugd. Zal dat nog meer worden? De gebruikers zijn basisschoolleerlingen. Maar het is niet te voorspellen.
Grote zorgen van iedereen betreft het verkeer en parkeren. De Kuilpad is niet geschikt voor verkeer en omkeren is niet mogelijk. Men vreest wegbrengende ouders van kinderen die gevaarlijke verkeerssituaties veroorzaken. Een ander punt is parkeren, wat daar niet mogelijk is. Parkeeroverlast wordt dus ook verwacht in de omliggende staten.
Wat zou kunnen helpen?
• Zou het helpen als de gemeente de zorgen punt voor punt met bewoners doorneemt en kijkt op welke onderdelen maatregelen genomen kunnen worden om de overlast te ondervangen dan wel zo klein mogelijk te houden?
• Zou het helpen als bewoners erkennen dat spelen van kinderen voortdurend verandert en dus ook andere voorzieningen vraagt?
• Zou het helpen als de initiatiefnemers toezeggen vanaf het begin ouders aan te spreken op hun wijze van halen en brengen en fietsen promoten?
• Zou het helpen als initiatiefnemers toezeggen de eerste tijd vaak aanwezig zijn om op die manier een klimaat te creëren: “Zo gedragen wij ons hier”. Op een manier die geen overlast geeft.
Pumptrackbaan Last of Lust?
Dit wordt bepaald vanuit het perspectief waarvan je het bekijkt. Belangrijk is dat zorgen gedeeld worden. Dat gezamenlijk naar een wijze van gebruik van onze beperkte ruimte wordt gekeken zodat én kinderen op hun eigentijdse manier buiten kunnen spelen én omwonenden niet te veel overlast ervaren.
Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer.



Op donderdag 3 april was het eindelijk zover. Twee Kunekune varkens, afkomstig van een zorg- en kinderboerderij uit Moordrecht, werden feestelijk onthaald door een grote groep belangstellenden. Hun nieuwe verzorgers Maarten en Cas zijn er helemaal klaar voor.
Om mantelzorgers in het zonnetje te zetten en een geluksmoment te bieden heeft Sabine, samen met Vanessa Timmer en Bart Claerhoudt afgelopen januari bij de notaris een stichting opgericht: Stichting Geluksmomentjes. Het doel van de stichting is om individuele mantelzorgers een moment van ontspanning te geven, zodat zij weer opladen en de mantelzorg vol kunnen houden.
Tijdens de dienst werden 27 personen uit allerlei Europese landen door de Prior van de EGS (de Duitse prins Albert-Henri de Merode) tot Ridder geslagen. Bijzonder was, dat daar ook twee Udenhouters bij waren, Willy Vriens van het gilde St. Antonius / St. Sebastiaan en Rob Weijtmans van het gilde St. Joris. Een ex-Udenhouter, Mark Pijnenburg, thans in Berkel-Enschot woonachtig, werd bevorderd tot Grootofficier. Hij wordt ook de nieuwe algemeen penningmeester van de EGS, een pittige en prestigieuze functie.

Peter Santegoets benadrukt het belang van gediplomeerde EHBO’ers. ‘Kennis over eerste hulp bij ongelukken is niet alleen handig voor jezelf, je kunt er ook het verschil mee maken voor anderen. Met een EHBO-diploma op zak weet je wat je moet doen bij een onverwachte calamiteit of een levensbedreigende situatie en met adequate kennis ben je rustiger in een noodsituatie’. De Udenhoutse EHBO-vereniging ondersteunt verschillende grote evenementen in Udenhout en Biezenmortel met enthousiaste, goed opgeleide vrijwilligers.
De meeste kinderen vinden hun werkjes leuk: bloembollen planten, blaadjes oprapen uit de voortuin, gewoon niks doen, alleen geld aannemen, eikels bij de gemeente gooien. 

Hoi wij willen vertellen over wat City trainer junior inhoud, omdat het belangrijk is bij ons op school.
Wij zijn Nilay en Cedella en wij doen de opleiding om City Trainer Junior te worden. Wij zitten in groep 7 van kc. de Mortel


