Joop maakte een prachtig plaatje van ‘De Leemkuilen’
Wie door de Heusdensebaan naar Rijksweg N65 rijdt, ziet links en rechts van deze baan prachtige en grote waterplassen liggen. Aan de ‘Udenhoutse kant’ zijn die plassen met name ontstaan door de activiteiten van de steenfabrieken, die hier leem wonnen voor de productie van stenen.
Aan de ‘Biezenmortelse kant’ van de weg is één grote plas te bewonderen, die deels een andere ontstaansgeschiedenis heeft. Op deze plaats bevond zich al decennialang een kleine put als gevolg van leemwinning. Maar de plas heeft toch vooral een meer recente geschiedenis.
In de tweede helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw kreeg de kleine leemput een nieuwe ontwikkeling. Hierbij speelde het bedrijf van Joop van Boxtel een zeer belangrijke rol. Joop is in 1940 in Vught geboren en op 18-jarige leeftijd in dienst gekomen bij zijn vader Jos, die in 1935 was begonnen met een bedrijfje voor het leveren van ‘ophoogzand’. Daarvoor had Jos toen één vrachtwagentje!
Het bedrijf was aanvankelijk vooral actief in zandleveranties en grondverzet. Na de oorlog (wederopbouw) kwam daar steeds meer wegenbouw bij. Het bedrijf groeide inmiddels dusdanig, zowel qua materieel als qua personeel, dat de locatie in Vught te klein werd. Daarom werd in de tweede helft van de zestiger jaren verhuisd naar een grotere locatie aan de Torenstraat in Helvoirt.
In 1969 overleed Jos na een lang ziekbed en werd Joop (toen nog geen 30) de nieuwe eigenaar. Het was hem al regelmatig opgevallen dat er een flinke berg wit zand bij de leemput lag aan de noord-oostkant van de Heusdensebaan. Er zou in die buurt dus waarschijnlijk nog wel meer wit zand in de grond zitten. En dat witte zand was hard nodig voor de bouw van woningen en wegen, waaraan Nederland in die tijd grote behoefte had.
Joop probeerde het gebied te verwerven en moest daarvoor onderhandelen met tientallen eigenaren; overwegend boeren. Met velen van hen had hij al een goede band, omdat het bedrijf regelmatig werd ingeschakeld bij grondwerk, waarbij wit zand werd verplaatst en vervangen door vruchtbare zwarte grond. Maar voor het gebied ten noord-oosten van de Heusdensebaan was dat een twijfelachtige optie; het terrein lag te laag en was daardoor voor de landbouw eigenlijk te nat.
Toen Joop de eerste percelen had aangekocht, kreeg hij het toch wel wat benauwd. Grondboringen leverden wel wit zand op, maar dat was bijna steeds behoorlijk vermengd met erg veel leem, moer en veen. Er werd duur geïnvesteerd in een zandzuiger en die bood gelukkig uitkomst. De grondsoorten konden nu goed worden gescheiden en zo werd het ‘avontuur met de leemkuilen aan de Heusdensebaan’ tóch een succes.
Uiteindelijk heeft Joop het hele gebied gekocht; af en toe na eindeloze besprekingen met sommige eigenaren, die voor hun perceel een hogere prijs wilden. Daar is Joop nooit in mee gegaan en uiteindelijk heeft iedereen voor dezelfde prijs verkocht. Joop kon een heel mooie hoeveelheid wit zand uit zijn eigendom halen en verkocht de percelen steeds voor een bescheiden bedrag door aan “Brabants Landschap”. Joop was daarna ook zeer prominent betrokken bij de ontwikkeling van het natuurlandschap dat vervolgens tot stand is gekomen in en rond ‘De Leemkuilen’. Er is nu een prachtige plas van ongeveer 22 ha. te bewonderen met een rijke diversiteit aan flora en fauna. In en aan de plas zijn twee eilanden en verschillende schiereilanden. Ook is er o.a. een wandelpad en een vogelkijkhut. Alles tezamen heeft de transformatie van dit gebied zo’n 15 jaar geduurd; tot het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw.
De heer Joop van Boxtel, inmiddels 85 jaar, heeft zijn bedrijf al een aantal jaren geleden verkocht. Maar nog altijd komt hij met enige regelmaat in dit gebied, dat vooral door zijn toedoen, zo mooi is geworden: De Leemkuilen.
Tekst: Jan de Kort, De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer
Naast de leerlingen zijn er ook belangstellenden uit het dorp en anderen die deze specifieke herdenking willen bijwonen. Dit jaar zou ook de burgemeester van Tilburg aansluiten.
BANS danst, een viertal Udenhoutse dames, gaf met een door henzelf bedachte choreografie een voorstelling over elkaar ontmoeten. Aanvankelijk rustig en afwachtend maar het groeide uit tot een echte ontmoeting. In voorstelling De Muur werd door studenten van Yorden , de kunstopleiding in Tilburg,het “wetenschappelijk onderzoek” op de hak genomen. Uiteindelijk bleek de Muur na jarenlang onderzoek door wetenschappers gewoon een muur te zijn. “Leedvermaak” is ook vermaak. In een knus ingerichte tipi tent werd een spannend verhaal verteld door Verteltheater Friponne. Met diverse attributen kwam het verhaal over de prins en de prinses, de draak en de reus tot leven. Kinderen werden geboeid door het verhaal. Aan de veiligheid was gedacht: papa’s die bang zijn van draken mochten naast hun kind zitten. Bij het weg gaan zei een van de kinderen: “om drie uur kom ik weer”. Martin de Ruijter, de dorpsdichter van Udenhout, las voor uit eigen werk: beschouwende gedichten die een mens tot nadenken stemmen. De mobiele act De Vlinder (van Yonder) “ fladderde” over het toekijkende publiek, en Sparkling Diamonds (ook van Yonder) zorgde voor een luchtige sfeer. Het publiek werd verrast door het gevarieerde repertoire van kwartet 4 Soultz, met daarbij twee zangeressen uit Udenhout. Het met klassieke zang geschoolde duo Due Amiche liet pareltjes horen uit de muziekgeschiedenis met operaliederen en chansons. De voorstelling Pantomime voor beginners leerde de bezoekers dat de pantomime spelers zeker geen beginners waren. De Musical in tien minuten bracht een lach op alle gezichten door het dolkomische van de voorsteling.
De ingetogen liederen van de jonge Udenhoutse zangeressen Feike&Vonne, die nog maar net samen een duo vormen, zorgden voor een aandachtig gehoor. Een traktatie was het dansoptreden van Clara&Ching: een hedendaags ballet over het opbouwen en behouden van vertrouwen, een ballet waarin ook de toeschouwers betrokken werden.
Onder leiding van dirigent Ralf van Dorst van der Sanden en met begeleiding van pianist Marco Hoogerheide werd door de koorleden ingezongen en een nieuw lied ingestudeerd. Het publiek in de zaal mocht mee stemmen over de vraag of het lied een forte of pianissimo gezongen slot moest krijgen. Het koor hoopte daarmee een muzikaal dilemma op te lossen. Het publiek bleek ook verdeeld, smaken verschillen, ook in de muziek. Uiteindelijk koos de meerderheid voor een pianissimo slot. Na de pauze bracht Andantino een paar al eerder ingestudeerde liederen ten gehore en veranderde de repetitie in een soort miniconcert.
Een Toffe Tuin is een vooral gezond, dus dier-, water- en natuurvriendelijk. De tuinen hoeven niet groot of strak te zijn, maar zijn wel heel verschillend: Van creatieve stadstuin, een geurtuin tot een bijzondere tuinen in het buitengebied. Het gaat om het delen van gezonde tuintips, ideeën en gezelligheid. Heb je zelf een stadstuin, dan is het zien van andere stadstuinen juist interessant. De enthousiaste tuinliefhebbers delen graag hun kennis en ervaring.
Bezoekers ontdekken op de Campina Open Boerderijdagen aan de hand van verschillende spellen en activiteiten waar zuivel vandaan komt en wat boeren doen op het gebied van duurzaamheid. Zo kunnen ze ontbijtsjoelen, zuivelmemory spelen, een puzzel maken met zonnepanelen en tegen elkaar strijden in de melkwegrace. Kinderen krijgen bij aankomst op de boerderij een Campina Doeboek vol met weetjes, spelletjes en meer uitleg over de Open Boerderijdagen en alle activiteiten.
Op zaterdag 10 mei heeft iedereen genoten van een zonnige gezellige opening. De vendelzwaaiers versterken het welkom gevoel, Nico Kwantes en Job van de Aker spreken iedereen toe. Om de verbinding te symboliseren worden er deze keer geen lintjes door geknipt maar worden de kleuren van het Gilde en de Verbindende Velden door Job en Anne stevig aan elkaar geknoopt.
Hier is ruimte voor het hart
