Trouw aan de Trouwe Wachter

De Trouwe Wachter is een hondentrainingsvereniging in Udenhout. Opgericht 14 december 1947. Ze hebben hun oefenterrein aan de Oude Boschebaan. Een prachtig terrein grenzend aan de Loonse en Drunense duinen.
Het doel is trainen en africhten van speur-, politie-, reddings- en bewakingshonden. De KNVP is de landelijke overkoepelende organisatie. (Koninklijke Nederlandse Politiehond Vereniging).

De huidige vereniging heeft nog negen actieve leden die trouw iedere week komen trainen om hun dieren optimaal te laten presteren en alle dingen aan te leren die nodig zijn om een gecertificeerde politiehond te mogen zijn. Peter van Raak houdt zich hier al 50 jaar mee bezig en dat is dus wel een feestje waard. Peter is volgens zijn medeclub- leden besmet met het zeldzaam voorkomende honditisch virus. Er bestaan geen vaccinaties voor en hij zou zich ook nooit laten inenten want voor hem is er geen leven zonder hond. Op driejarige leeftijd gaat hij met zijn vader al kijken bij de honden demonstraties. Zijn eerste hond is een Mechelse herder. Hij is dan 6/7 jaar.

Er bestaat voor Peter geen leven zonder hond. Hij heeft diverse honden met de naam Robbie opgeleid en grootgebracht. Het opleiden van een hond gebeurt volgens een heel strak plan. Iedere kleine stap moet worden aangeleerd en dat vraagt veel van hond en baas. Peter heeft vaak honden van dezelfde fokker. “Dan weet je wat je krijgt, het karakter van de hond is heel belangrijk, een valse hond kun je niet africhten. Je moet hem dan veel afleren.” Naast de politiehond heeft hij ook een schoothondje voor binnen. De herder zit in de kooi. Tijdens het enthousiaste gesprek komen veel vaktermen langs die specifiek bij deze sport horen.
Stellen: Verdachte aanhouden, gevonden object bewaken.
Revieren: De hond speurend heen en weerlaten lopen om het terrein te doorzoeken.
Pakwerker: Iemand die gehuld in een jutenpak en enkele beschermde plekken de hond de gelegenheid geeft te bijten, de “boef” te pakken en op bevel weer los te laten.
Burgerbeet: Dit komt gelukkig bijna nooit voor.

Er zit een vastgestelde volgorde in het aanleren, volgen, springen, zoeken, voedsel weigeren, bewaken, transporteren. Er zijn ook veel specifieke richtingen in de trainingen.

Met het aanleren van al deze vaardigheden is Peter met veel geduld en liefde voor de hond bezig. Hij heeft vaak deelgenomen aan wedstrijden en daar ook veel bekers mee gewonnen. In de familie is zelfs een koperen kogelhuls met daarin de behaalde prestatie gegraveerd zijn. De wedstrijden zijn zelfs zo belangrijk voor hem dat er een keer een geboekte en betaalde vakantie voor geannuleerd wordt. De wedstrijd gaat voor.
Peter is gestart bij de Trouwe Wachter, daarna 25 jaar bij De speurder in Esch. Uiteindelijk teruggekeerd op het honk.

50 jaar betrokkenheid en trouw aan je hobby verdient wel een huldiging, een oorkonde en een gouden speld. Deze worden altijd uitgereikt door de voorzitter van de KNPV (Koninklijke Nederlandse Politiehond Vereniging) . Peter moet daarvoor naar Eindhoven. Hij is het daar niet mee eens. Zijn werk en hobby liggen in Udenhout. Hij wil dit samen met zijn mensen vieren. Na wat aandringen komt de voorzitter van afdeling Brabant de speld, de oorkonde en de enveloppe uitreiken. Ook Marian de vrouw van Peter wordt bij dit heugelijke feit betrokken. Om geheel in stijl te blijven is er een afscheidswedstrijd gepland De winnaar gaat naar huis met de Peter Bokaal. Een hele eer om die als eerste te mogen ontvangen.

De opgeleide en gecertificeerde honden, beoordeeld door de KNPV, gaan werken bij de politie, bij de ME, het leger, ingezet voor object bewaking enz. De honden gaan over de hele wereld en is er veel vraag naar. Naast de opleiding bij de politie zelf zijn de politiehond verenigingen een belangrijk aanvulling.

Het is een prachtige dag geweest met mooi weer, deelnemers van andere verenigingen, familie van Peter en leden van de club. Het is lang een vader-zoon gebeuren geweest maar dat is het jammer genoeg niet meer. Het is buitengewone sport waarbij je ook veel voor de maatschappij kunt betekenen.

Het kennismaken met een inhoudelijk geheel onbekende sport was aangenaam en verrijkend.

Tekst: Nel van Iersel, De Wegwijzer
Fotografie: Henny Schilders, De Wegwijzer