Fashion 4 Free in “De Mooie Schuur”

Duurzaam Udenhout:

De laatste jaren begint het besef door te dringen dat we af moeten van de vervuilende wegwerpmaatschappij en dat we meer aandacht moeten besteden aan duurzaamheid en hergebruik.
De kledingmarkt, afgelopen weekend voor het tweede jaar op rij gehouden in “De Mooie Schuur”, is een prachtig initiatief om goede, niet meer gebruikte kleding een tweede, langer leven te geven.
Op donderdagavond zijn vrijwilligers gestart met het uitleggen van de groene loper voor alle bezoekers van de kledingmarkt, en het klaarzetten van kledingrekken. Op vrijdag worden deze rekken overdag volgehangen met de kleding, die door inwoners van Udenhout en omstreken gebracht wordt. Na gesorteerd te zijn, krijgt ieder kledingstuk, op soort en kleur gerangschikt, een plaatsje in “de winkel”. Een aparte ruimte is gereserveerd voor kinderkleding: schattige kleren in alle maten, met soms het prijskaartje er nog aan. Afgedragen kleding gaat in aparte zakken, die geschonken worden aan de Harmonie en de basisscholen in Udenhout, die er vervolgens nog geld voor ontvangen.
Inwoners, die op vrijdag kleding inleveren, krijgen een VIP kaart. Daarmee mogen ze op zaterdagmorgen als eersten gratis komen winkelen. Op zaterdagmiddag is iedereen welkom. Er is genoeg keuze, voor jong en oud, voor elk wat wils. Wat op zaterdag eind van de middag nog over is, gaat naar Stichting Reinevaer. Zij organiseren op Paaszaterdag een vergelijkbare Fashion 4 Free markt voor de mensen in Tilburg West. Sportkleding, die over is, gaat naar een Sportcoach van Team Tilburg Noord. Zo gaat niets van alle kleding verloren.
Anouk van Roessel van de Mooie Schuur vertelt dat veel geleerd is van de kledingmarkt van vorig jaar. Het team vrijwilligers van vorig jaar is versterkt met nieuwe enthousiaste vrijwilligers die graag de handen uit de mouwen steken. Het innemen en sorteren van de kleding verloopt fantastisch.
Tussen de dames loopt één jongeman, Sjoerd. Voor zijn maatschappelijke stage van Avans Hogeschool in Den Bosch helpt hij alle dagen volop mee.
Anita de Bont, mede organisator, tevens projectleider Duurzaamheid van Contour de Twern, vertelt enthousiast over Duurzaam Udenhout en het belang van lokale projecten als deze, die bijdragen aan de bewustwording van een groenere en duurzame toekomst. Op Instagram en Facebook kan je Duurzaam Udenhout volgen, om zo op de hoogte te blijven.
Op zaterdag gaat De Mooie Schuur open voor iedereen, die wil bijdragen aan een duurzame
samenleving. Vorig jaar gingen 1200 kledingstukken naar een nieuwe eigenaar. “Hartverwarmend”, volgens Anouk. Zij hoopt dit jaar op 2000 stuks.
Een compliment is op zijn plaats. Voor de organisatoren en voor alle vrijwilligers!

Tekst en foto’s: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.

Pumptrackbaan lust of last?

Afgelopen donderdagavond was er een informatieavond georganiseerd door de gemeente over het aanleggen van een pumptrackbaan aan het Kuilpad, naast de skatebaan. Er waren twee delen. Het eerste deel was voor kinderen die de pumptrackbaan gaan gebruiken en hun wensen en ideeën over het conceptontwerp konden geven.
Voor het tweede deel waren de omwonenden uitgenodigd. Het waren ook compleet verschillende bijeenkomsten. Bij beide bijeenkomsten waren de initiatiefnemers, de projectleider van de gemeente en Desmond, de ontwerper van de baan aanwezig.

Geschiedenis
Allereerst: wat is een pumptrackbaan? De kortste omschrijving is volgens Desmond: “Een geasfalteerde fietscrossbaan”. Iets meer duiding: “Het is een ritmisch parcours van bochten en heuvels van asfalt voor loopfietsjes, stepjes, skeelers en fietsen”. Zo’n baan is gericht op kinderen van de basisschoolleeftijd, kinderen van 6 tot 13 jaar.
Het is zeer populair onder kinderen. Spelen van kinderen, ook op een speelterrein, ontwikkelt zich. Iedere generatie heeft andere trends en hypes. Belangrijk is dat kinderen buiten spelen en bewegen en dat vraagt ook andere voorzieningen. Het daarbij aansluiten is uitgangspunt voor de gemeente om op die manier bij te dragen aan een gezonde generatie.
Zo’n tweeëneenhalf jaar geleden zijn Wendy en Linda, twee enthousiaste ouders gestart met het onderzoeken of het aanleggen van een pumptrackbaan in Udenhout tot de mogelijkheden behoort. Zij klopten bij de gemeente aan en hebben een zogenaamd burgerinitiatief ingediend, gepaard gaande met een ondertekende petitie met ongeveer 700 handtekeningen.
De gemeente heeft daar in beginsel positief op gereageerd en is samen met hen op zoek gegaan naar de mogelijkheden en heeft verschillende opties in Udenhout onderzocht. Daar is het terrein aan het Kuilpad uitgekomen als beste locatie. Dit burgerinitiatief met locatie is voorgelegd aan de gemeenteraad en deze heeft positief gereageerd. In de tussentijd hebben Wendy en Linda berichtjes geplaatst via Social Media, in de Wegwijzer en bij naast omwonenden een brief in de brievenbus gedaan over dit initiatief. Er ligt nu een voorlopig ontwerp met de bedoeling in het najaar te starten met de aanleg.
De gemeente heeft nu de omwonenden en kinderen uitgenodigd om informatie te geven.

Enthousiaste kinderen
Zo’n vijftien kinderen zijn aanwezig, allemaal in de basisschoolleeftijd. Ze hebben allemaal al wel enige ervaring met fietsen of steppen op een pumptrackbaan en geven dan ook enthousiast reacties op het ontwerp. “Een tafeltje” wil een kind zodat je mooi kunt “jumpen”, een vraag of er ook een stuk komt speciaal voor de kleintjes op loopfietsjes. “Komt er ook een bult waar je op kunt staan om de hele baan te bekijken?” “Komen er ook bloemen?”
Op mijn vraag wat nu zo leuk is aan een pumptrackbaan antwoord Guus: “Snelheid opbouwen, de kombochten, er snel doorheen gaan, niet hoeven stoppen”.
Het is duidelijk dat ze ernaar uitkijken. De initiatiefnemers hebben een crowdfundactie gehad om zaken rondom de pumptrackbaan aan te kleden en hebben ook iemand die alles bij wil houden. Kortom: alleen maar enthousiasme.

Ongeruste omwonenden
Een geheel andere sfeer was er tijdens het tweede deel. Er waren zo’n tien omwonenden aanwezig en drie vertegenwoordigers van het kindervakantiewerk. Irritatie zat er bij de omwonenden dat zij niet geïnformeerd en betrokken waren door de gemeente vóórdat besluitvorming plaats had gevonden. Dit varieerde van het achter speelmogelijkheden staan voor kinderen, maar bezwaar hebben tegen het proces, tot ronduit tegen zijn van een pumptrackbaan op deze plaats. De bewoording en toonzetting van de bezwaren was soms minder prettig.
De gemeente erkent dat zij pas nu omwonenden hebben benaderd en zegde toe om hen beter te informeren over het vervolg.

De zorgen en bezwaren
Vanuit het kindervakantiewerk maakt men zich zorgen of zij wel voldoende ruimte overhouden voor spelsituaties. Met hen is de afspraak meteen gemaakt om te kijken of de situering en het ontwerp van de baan zo kan worden dat er meer ruimte is. Ook ligt er de kans om te kijken in hoeverre de pumptrackbaan betrokken kan worden bij de kindervakantieweek.

De bezwaren van de omwonenden zijn het beste samen te vatten met de term overlast. Overlast vanwege rondhangen van jeugd. Zal dat nog meer worden? De gebruikers zijn basisschoolleerlingen. Maar het is niet te voorspellen.
Grote zorgen van iedereen betreft het verkeer en parkeren. De Kuilpad is niet geschikt voor verkeer en omkeren is niet mogelijk. Men vreest wegbrengende ouders van kinderen die gevaarlijke verkeerssituaties veroorzaken. Een ander punt is parkeren, wat daar niet mogelijk is. Parkeeroverlast wordt dus ook verwacht in de omliggende staten.

Wat zou kunnen helpen?
• Zou het helpen als de gemeente de zorgen punt voor punt met bewoners doorneemt en kijkt op welke onderdelen maatregelen genomen kunnen worden om de overlast te ondervangen dan wel zo klein mogelijk te houden?
• Zou het helpen als bewoners erkennen dat spelen van kinderen voortdurend verandert en dus ook andere voorzieningen vraagt?
• Zou het helpen als de initiatiefnemers toezeggen vanaf het begin ouders aan te spreken op hun wijze van halen en brengen en fietsen promoten?
• Zou het helpen als initiatiefnemers toezeggen de eerste tijd vaak aanwezig zijn om op die manier een klimaat te creëren: “Zo gedragen wij ons hier”. Op een manier die geen overlast geeft.

Pumptrackbaan Last of Lust?
Dit wordt bepaald vanuit het perspectief waarvan je het bekijkt. Belangrijk is dat zorgen gedeeld worden. Dat gezamenlijk naar een wijze van gebruik van onze beperkte ruimte wordt gekeken zodat én kinderen op hun eigentijdse manier buiten kunnen spelen én omwonenden niet te veel overlast ervaren.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer.

Feest op de kinderboerderij van ASVZ

Moffel en Piertje zijn er!

Bij ASVZ in Udenhout, is de kinderboerderij een geliefde plek. Niet alleen voor bezoekers, maar zeker ook voor de cliënten die er met veel plezier werken. Onder begeleiding verzorgen ze de dieren, waaronder kippen, geiten, ezels, paarden, cavia’s en parkieten. En sinds kort mogen ze ook twee bijzondere nieuwkomers verwelkomen: Kunekune varkens!

Al lange tijd was het een grote wens van zowel cliënten als begeleiders om varkens op de kinderboerderij te houden. Dankzij de inzet van velen is die wens nu werkelijkheid geworden. Het afgelopen jaar is er hard gewerkt om de benodigde middelen bijeen te brengen. Een deel van de opbrengst van de kerstmarkt van ASVZ werd apart gezet, familieleden van cliënten droegen bij en de BNG-bank zorgde voor een financiële bijdrage.

Op donderdag 3 april was het eindelijk zover. Twee Kunekune varkens, afkomstig van een zorg- en kinderboerderij uit Moordrecht, werden feestelijk onthaald door een grote groep belangstellenden. Hun nieuwe verzorgers Maarten en Cas zijn er helemaal klaar voor.
Maarten keek enorm uit naar dit moment. “Het zijn echte knuffeldieren en ze kunnen zelfs kunstjes leren, zoals zitten!” vertelt hij enthousiast.

Teamleider Ingrid legt uit waarom juist voor dit ras is gekozen: “Kunekune varkens staan bekend om hun vriendelijke en zachtaardige karakter. Dat maakt ze ideaal voor onze kinderboerderij.” De naam Kunekune komt uit de taal van de Maori in Nieuw-Zeeland en betekent ‘dik en rond’ – een passende beschrijving voor deze gezellige dieren.

Naast een warm welkom kregen de twee varkens ook nieuwe namen: Moffel en Piertje, geïnspireerd door het bekende kinderprogramma Koekeloere. Vrijwilligers helpen de komende weken bij de bouw en inrichting van een passend verblijf voor de varkens. Voor het materiaal moet nog wel voor wat extra middelen gezorgd worden. Bijdragen daarvoor zijn van harte welkom. We wensen Moffel, Piertje, hun verzorgers en alle bezoekers van de kinderboerderij heel veel plezier samen!


Tekst en foto’s: Henny Schilders De Wegwijzer

Mantelzorg: soms lijkt het vanzelfsprekend, maar het blijft bijzonder

Sabine Maes weet uit ervaring hoe fijn, maar soms ook hoe zwaar het is om voor een naaste te mogen en te kunnen zorgen. “Er zijn zoveel mensen die dagelijks liefdevolle mantelzorg verlenen. Het wordt soms als vanzelfsprekend gezien, maar het blijft bijzonder”.

Om mantelzorgers in het zonnetje te zetten en een geluksmoment te bieden heeft Sabine, samen met Vanessa Timmer en Bart Claerhoudt afgelopen januari bij de notaris een stichting opgericht: Stichting Geluksmomentjes. Het doel van de stichting is om individuele mantelzorgers een moment van ontspanning te geven, zodat zij weer opladen en de mantelzorg vol kunnen houden.

Sabine vertelt dat er voor mensen, die ziek zijn, allerlei mooie initiatieven zijn, bijvoorbeeld de Zonnebloem en Stichting Doe een Wens. Voor mantelzorgers bestaan er mantelzorggroepen, maar sommige mantelzorgers hebben juist behoefte aan individuele aandacht: het gevoel dat je gezien wordt. “Wij bieden een geluksmomentje (of wensactiviteit), een dag(deel) voor jezelf, aandacht, tijd en ruimte, voor diegene die altijd klaar staat voor de ander”.

Bij het woord mantelzorger wordt volgens Sabine vaak gedacht aan oudere mensen, die voor hun zieke partner zorgen. Maar mantelzorg is er in alle leeftijden: ouders die voor hun kind zorgen, kinderen die voor hun ouders, broer of zus zorgen. Voor al deze mantelzorgers willen Sabine, Vanessa, en Bart zich inzetten.

Op de website stichtinggeluksmomentjes.nl staat een aanmeldformulier waarmee mantelzorgers (of hun naasten) een aanvraag kunnen doen voor een geluksmoment. Sabine neemt vervolgens op korte termijn contact op voor een gesprekje, waarin de mantelzorger een wens kenbaar kan maken. Dit kan van alles zijn: een dagje met een natuurgids op pad, een keramiekworkshop, een boottocht, een dagje sauna enzovoort. Sabine bekijkt samen met de mantelzorger wat de mogelijkheden zijn en hoe vervangende zorg voor de mantelzorgvrager geregeld kan worden. De stichting richt zich op mantelzorgers uit Udenhout, Biezenmortel en directe omgeving.

Natuurlijk zijn er kosten verbonden aan de geluksmomentjes. Sabine is erg blij met de donaties van enkele bedrijven en stichtingen uit Udenhout, waarmee de eerste geluksmomentjes kunnen worden gerealiseerd. Maar hoe meer aanvragen, hoe meer financiële middelen er nodig zijn. Bij dit artikel is een QR code toegevoegd. Sabine hoopt dat inwoners en bedrijven uit onze dorpen de stichting een warm hart toedragen en een donatie willen doen ter ondersteuning.


Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer

Foto: Sabine Maes

Een uniek evenement in Udenhout

Afgelopen weekend was Udenhout gastheer van de Voorjaarsvergadering van de Europese Gemeenschap van Schuttersgilden. (EGS). Bij deze EGS zijn meer dan 2000 schuttersgilden uit heel Europa aangesloten met ongeveer 1,1 miljoen leden.
Voor het eerst vond zo’n vergadering plaats in Brabant en wel, heel speciaal, in Udenhout. Daarbij werden zo’n 250 afgevaardigden uit de top van de EGS, verwelkomd.
De meeste activiteiten waren besloten, maar Udenhout heeft toch een glimp op kunnen vangen van de grandeur van dit unieke evenement.

Op vrijdag 4 april liepen de deelnemers aan de voorjaarsvergadering onder een stralende zon in vol ornaat in optocht naar de St. Lambertuskerk. Het was een imponerend schouwspel.
De Eucharistieviering werd voorgegaan door Mgr. Gerard de Korte, bisschop van den Bosch, geassisteerd door concelebranten, diakens en assistenten. De H. Mis werd o.a. opgeluisterd door tamboers, vendeliers en vooral door het zeer goede gilde-koor van het gilde St. Barbara uit Dinther.

Tijdens de dienst werden 27 personen uit allerlei Europese landen door de Prior van de EGS (de Duitse prins Albert-Henri de Merode) tot Ridder geslagen. Bijzonder was, dat daar ook twee Udenhouters bij waren, Willy Vriens van het gilde St. Antonius / St. Sebastiaan en Rob Weijtmans van het gilde St. Joris. Een ex-Udenhouter, Mark Pijnenburg, thans in Berkel-Enschot woonachtig, werd bevorderd tot Grootofficier. Hij wordt ook de nieuwe algemeen penningmeester van de EGS, een pittige en prestigieuze functie.

Op het Theaterplein kreeg het Udenhoutse publiek vervolgens een bijzondere show te zien. Onder het geroffel van een groot aantal tamboers werd een vendelgroet gebracht aan de Kerkelijke en Burgerlijke eregasten. Ik telde al snel enkele tientallen vendeliers van o.a. Noord-Brabantse en Gelderse gilden. Een uniek schouwspel onder een nog steeds stralende zon.

Het openbaar deel van deze voorjaarsvergadering eindigde met een groepsfoto van alle hoogwaardigheidsbekleders en afgevaardigden op en rond het podium aan het Theaterplein.
Een woord van groot respect is nog wel op zijn plaats voor de uitstekende organisatie van dit belangrijke internationale gilden-evenement door ons Udenhoutse gilde St. Antonius / St. Sebastiaan.

Tekst: Jan de Kort, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Zeven dorpen oefening EHBO-verenigingen

Op maandag 24 maart jl vond in Udenhout de jaarlijkse zeven dorpen oefening plaats; een grootschalige praktijktraining waarbij EHBO verenigingen uit zeven omliggende dorpen samenkomen om hun vaardigheden te testen en te verbeteren. Dit jaar werd de oefening georganiseerd door EHBO-vereniging St Bernardus uit Udenhout. De andere deelnemende verenigingen kwamen uit
Berkel-Enschot, Esch, Oisterwijk, Haaren, Helvoirt en Moergestel. Het doel van de oefening is om EHBO’ers uit de regio samen te brengen, ervaringen uit te wisselen en gezamenlijk te werken aan het verhogen van de kwaliteit van de eerste hulpverlening.

Na een hartelijke ontvangst door de organisatie van St. Bernardus bij Bersselaar Constructie kregen de ongeveer 80 deelnemers een korte uitleg over het programma van die avond. Vervolgens gingen de deelnemers onder begeleiding van kaderinstructeurs van de EHBO- verenigingen en BHV-medewerkers van Bersselaar Constructie hun vaardigheden in de praktijk brengen.
Die avond hadden er behoorlijk wat bedrijfsongevallen plaatsgevonden in de productiehal, variërend van een afgezaagde vinger en verwondingen aan een been door een sterk zuur tot een reanimatie en een beklemde voet onder een heftruck. Gelukkig niet echt, maar realistisch nagebootst door opgeleide LOTUS-mensen en figuranten van onder andere de scouting. Voorzitter Peter Santegoets liep zichtbaar genietend en trots langs de acht groepen EHBO’ers, die hun uiterste best deden om de juiste eerste hulp te verlenen bij de verschillende noodsituaties waarin de slachtoffers verkeerden. Na elke oefening werd kort met elkaar geëvalueerd onder leiding van de kaderinstructeur en werden er ‘tips en tops’ gedeeld.

Peter Santegoets benadrukt het belang van gediplomeerde EHBO’ers. ‘Kennis over eerste hulp bij ongelukken is niet alleen handig voor jezelf, je kunt er ook het verschil mee maken voor anderen. Met een EHBO-diploma op zak weet je wat je moet doen bij een onverwachte calamiteit of een levensbedreigende situatie en met adequate kennis ben je rustiger in een noodsituatie’. De Udenhoutse EHBO-vereniging ondersteunt verschillende grote evenementen in Udenhout en Biezenmortel met enthousiaste, goed opgeleide vrijwilligers.

De oefening werd afgesloten met een hapje en drankje, waarna de deelnemers terugkeken op een geslaagde en leerzame avond.

Ben je na het lezen van dit artikel enthousiast geworden om je aan te melden als EHBO’er, dan kun je contact opnemen met het secretariaat van St. Bernardus, secretariaat.ehbo.udenhout@gmail.com.

Vanaf september 2025 starten weer nieuwe opleidingen.

 

Tekst: Letty van den Aker, De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer

 

Heitje voor karweitje

29 Maart is het weer zover: Heitje voor een Karweitje gaat weer beginnen. Ook Scouting St Lambertus uit Udenhout doet mee aan deze jaarlijks terugkerende traditie. Deze traditie begint in de jaren 50 en is een manier waarop padvinders geld kunnen inzamelen voor hun club. Deze slagzin wordt algemeen bekend, zo bekend dat de term is opgenomen in de Dikke Van Dale.

Een heitje is een kwartje, een muntje uit de tijd van de gulden, en een karweitje spreekt voor zichzelf. De term is door veel verenigingen overgenomen, maar het echte Heitje voor een Karweitje hoort bij de scouting.

Rond tien uur zijn er dus veel kinderen bij het scoutinggebouw om hard te gaan werken en veel geld te verdienen voor het zomerkamp. De Bevers (kinderen van 4 tot 7 jaar) gaan in een groepje samen met de leiding en  doen de klus ook samen. De Kabouters en de Welpen (7 tot en met 11 jaar) gaan in tweetallen aan de slag. De Gidsen (11 tot en met 14 jaar) gaan ook zelfstandig op weg. Gewapend met een plattegrond, een identiteitsbewijs, een lijstje waarop grote bedragen genoteerd kunnen worden en een gele vlag gaan ze op stap. Ze moeten de vlag in de tuin zetten bij het huis waar ze de klus gaan doen. “Dan kan de leiding ons vinden.”
Opvallend is dat veel mensen meedoen. Ze hebben zelf kinderen op scouting, ze zijn zelf welp geweest, ze willen het goede doel steunen, en je weigert zulke enthousiaste jeugd, die zo keurig vraagt of ze iets voor je kunnen betekenen, niet gauw.

Alle scouts hebben een eigen straat toegewezen gekregen. Daardoor zijn ze over een groot deel van Udenhout verspreid, wat het lastig maakt om ze te vinden. De klusjes variëren, maar flessen wegbrengen voor het statiegeld komt veel voor.

“En dat moet je helemaal naar de Plus lopen en weer terug.”

“We moeten de hele straat doen!” Deze dappere jongelui zijn in de Kreitenmolenstraat.

“Ik vind het leuk, maar ook niet zo leuk.”

“Ik vind het wel fijn als ze niet open doen, dan is de straat eerder klaar.”

De meeste kinderen vinden hun werkjes leuk: bloembollen planten, blaadjes oprapen uit de voortuin, gewoon niks doen, alleen geld aannemen, eikels bij de gemeente gooien. 
“Soms krijg je gewoon snoep, dat is dan voor onszelf.”

Auto’s wassen kan heel spannend zijn, zeker als je de slang de verkeerde kant op houdt. De natte broeken zijn geen probleem.
“Nee, daar kunnen we wel tegen.”

Regelmatig fietst er iemand van de leiding door het dorp om te kijken of alles goed gaat. De Bevers hebben een hele kar vol met lege flessen en zijn daar best trots op. Even in de speeltuin, drinken en een snoepje, en weer door.
Als de kinderen tussen de middag terugkeren naar het scoutinggebouw, wacht daar een heerlijke kop soep en een broodje knakworst. Na de lunch kunnen ze er weer tegenaan. De Bevers gaan naar huis: hun taak zit erop.
Het mooie weer, de hardwerkende kinderen en de bereidwillige werkgevers maakten er samen een heerlijke dag van. Op naar het zomerkamp! Maar dat duurt nog even.

Tekst: Nel van Iersel, De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer

Kleurrijk, groots en internationaal Gilden-evenement

Voor het eerst te zien in Brabant (en in Udenhout)

Van 3 t/m 5 april a.s. vindt in Udenhout de voorjaarsvergadering plaats van de Europese Gemeenschap van Historische Schuttersgilden (E.G.S.). Het is voor het eerst in de geschiedenis dat een Brabantse plaats (let wel: Udenhout!!) deze eer te beurt valt. Er komen zo’n 250 afgevaardigden van de internationale schuttersgemeenschap naar ons dorp; een unieke gebeurtenis! Deze afgevaardigden vertegenwoordigen overigens maar liefst 1,1 miljoen leden.

De meeste onderdelen van dit evenement zijn besloten. Dat geldt bijvoorbeeld  voor de vergaderingen in o.a. ‘t Plein en het voormalige gemeentehuis, alsmede voor de traditionele zittingen.

Toch kan Udenhout méér dan een glimp opvangen van de pracht en praal van dit grootschalige gilden-evenement.

Op vrijdagmiddag 4 april om ongeveer 15.30 uur lopen alle Europese afgevaardigden (uit o.a. Duitsland, Polen, Tsjechië, Oostenrijk, Kroatië, België en Nederland) in optocht én in vol ornaat vanuit ‘t Plein naar de St Lambertuskerk. Om 16.00 uur is hier een plechtige Eucharistieviering met tal van gilden-elementen. Deze mis kan door iedereen bezocht worden. Hoofdcelebrant is onze bisschop G. de Korte, die geassisteerd wordt door een flink aantal concelebranten, akolieten, diakens en assistenten. Ook de Commissaris van de koning, de burgemeester en tal van andere hoogwaardigheidsbekleders zijn aanwezig.

Tijdens de H. Mis worden voorts 27 gildebroeders tot ridder geslagen (ook enkele Nederlanders en zelfs twee Udenhouters). De voertaal tijdens de H. Mis is Duits.

Als de dienst is afgelopen (om ongeveer 17.30 uur) wandelt het hele gezelschap ‘binnendoor’ naar het theaterplein, waar een fors aantal vendelzwaaiers een vendelhulde zal brengen. Hierna wordt op het Tongerloplein een groepsfoto gemaakt van alle deelnemers aan deze voorjaarsbijeenkomst.

Als u van historie, grandeur, pracht en praal en kleur houdt, raden wij u aan om op vrijdag tussen 15.30  en 17.30 uur aanwezig te zijn.

 

Tekst: Jan de Kort, De Wegwijzer

De Jonge Reporter

Citytrainers KC de Mortel
In schooljaar 2023-2024 is gymjuf Eline gestart met het opleiden van de Citytrainer Junior (CTJ) op KC de Mortel. Dit is een traject voor leerlingen uit groep 7 en 8 waarin zij in enkele lessen leren samenwerken, presenteren en hun talenten ontdekken. Ze leren hoe ze activiteiten kunnen bedenken en begeleiden voor jongere kinderen, bijvoorbeeld in tweetallen een sportles voorbereiden, die ze ook zelf uitvoeren. Na afronding van de cursus kunnen de Citytrainers helpen bij pauze activiteiten en ondersteunen tijdens de gymlessen, waardoor ze bijdragen aan een sportieve en betrokken schoolomgeving.
Hieronder een aantal Citytrainers aan het woord:

Hoi wij willen vertellen over wat City trainer junior inhoud, omdat het belangrijk is bij ons op school.
We beginnen bij het begin. Vorig jaar hebben wij de keuze gekregen als groep zeven om City trainer junior te worden. Sommigen hebben zich daarvoor opgegeven. Wij moesten als leerlingen een opleiding doen om City trainer te worden. Dat hield in dat je leerde over hoe je het best dingen uit kon leggen en hoe je om ging met gedrag van kinderen, maar zo hebben we nog veel meer dingen geleerd. Toen we uiteindelijk gymlessen had den gegeven en spellen hadden bedacht, kregen we ons certificaat en konden we alles toepassen wat we hadden geleerd op het schoolplein. Nu kunnen we kinderen blij maken door spellen te bedenken en ze op het schoolplein uit te voeren waardoor kinderen een leuke en fijne pauze kunnen beleven. Dit alles hebben we te danken aan (juf) Eline. 

Groetjes van Manou en Fenne
(City trainers)

 

Wij zijn Nilay en Cedella en wij doen de opleiding om City Trainer Junior te worden. Wij zitten in groep 7 van kc. de Mortel

Wat leer je bij de City Trainer Junior opleiding?
Je leert kinderen les te geven, je leert samen te werken en je leert om met kinderen om te gaan. Je krijgt een boekje van te voren en daar staat in hoe je city trainer junior kan worden en je leert hoe je voor de groep staat. Dat is best spannend maar je raakt er aan gewend waardoor je dus meer voor de groep durft te staan. Er staat ook huis werk in om te leren wat je moet doen bij de city trainer junior. Soms moet je het huiswerk samen maken en soms alleen, waardoor je ook samen kan overleggen. Wat we doen bij de city trainer junior is dat je voor een groep staat en dat je zelf spellen bedenkt om ook aan je groep te laten zien wat je moet doen. We hebben ook een keertje voor de kleuters moeten staan bij de Roomley. We hebben ook geleerd hoe je stevig staat voor de groep en om samen te werken voor een spel. Dit doe je niet alleen bij de Roomley maar ook buiten of ergens anders. Je moet zelf of met je maatje het spel dat je hebt verzonnen voorbereiden. Ook moet je letten op welke materialen je nodig hebt en of je genoeg overhoud voor andere groepjes.

Hoe herken je ons?
Je kunt ons herkennen aan ons oranje vestje buiten op het schoolplein of je kunt ons zien bij de Roomley.

Groetjes de City Trainer Juniors
Nilay en Cedella

Laatste week De Bloemenhal Udenhout

Aanstaande zaterdag, 29 maart, sluit Ursula Snoeren-van Beurden samen met haar moeder Jeanne van Beurden definitief de deuren van De Bloemenhal Udenhout. Deze bloemen- en plantenzaak, een begrip in Udenhout, zal door velen gemist worden.

Van kweker en hovenier naar dé bloemen- en plantenzaak van Udenhout
Nog voor zijn huwelijk had Toon van Beurden een kleine kas bij zijn ouderlijk huis in de Schoorstraat, waar hij planten kweekte en verkocht. Op 10 augustus 1967 trouwde hij met Jeanne en verhuisden zij naar de Slimstraat. Op 17 augustus openden zij daar de zaak, waar De Bloemenhal nog steeds is gevestigd.  Op het perceel stond een appelgaard en daarachter kweekte Toon zijn planten. Hij legde ook tuinen aan en onderhield deze. Jeanne had een bloemen- en plantenwinkel. Deze winkel was zo’n succes dat zij keuzes moesten maken. Toon stopte met zijn hovenierswerk. Aanvankelijk bleef hij planten kweken, totdat de winkel steeds meer tijd vergde. Vanaf dat moment ging hij de bloemen en planten inkopen op de veiling, twee keer per week.

Ursula, de opvolgster van dit succesvolle paar
Zoals vroeger heel gebruikelijk was, is Ursula opgegroeid met de zaak. Na het huiswerk hielp zij als vanzelfsprekend mee. Ze vond het ook heel leuk en is er zo ingegroeid. Ze volgde de opleiding tot bloembindster. Voordat ze thuis in de zaak kwam, heeft ze eerst 4,5 jaar in Tilburg gewerkt. In 1997, inmiddels getrouwd met Gerard, namen zij de zaak over van haar ouders. Vanaf dat moment ging Gerard samen met Toon naar de veiling, en later ging Gerard alleen. Alles veranderde toen Gerard in 2005 ziek werd en in 2006 veel te jong overleed. Vanaf dat moment runde Ursula de zaak alleen.

Hét moment om te stoppen
Ursula vertelt met passie over haar vak. Wat zij het leukste vindt, is de veiling en het contact met de klanten. Het is bijzonder om te zien hoe iedereen met een mooi boeket, plant of iets anders de winkel verlaat. Dat zijn de mooie momenten. Het is echter ook zwaar. Zes dagen in de week open. Twee dagen moet zij om 3.15 uur ’s nachts opstaan om naar de veiling in Ede te gaan om in te kopen. Op zo’n dag komt ze tussen 11.00 en 13.00 uur weer op de zaak: de vrachtwagen lossen, alles goed neerzetten en daarna de rest van de dag ‘het gewone werk’. Ursula roemt haar medewerkers, die al vele jaren bij haar werken, maar de druk en verantwoordelijkheid liggen wel volledig bij haar. En dan komt er iemand langs die de kans biedt om alles over te nemen…. Wat doe je dan?

Na enkele slapeloze nachten en overleg met haar kinderen besloot Ursula dat het tijd is om te stoppen. Het perfecte moment om te stoppen? Dat weet je nooit, maar voor haar voelt dit als een goed moment.

Vanaf 1 mei: tuinplantenzaak
Er gaan al veel geruchten in het dorp over wat er na De Bloemenhal komt. Ursula geeft het antwoord: vanaf 1 mei start er een tuinplantenzaak. Geen verse bloemen, maar alles wat buiten in de grond kan.

Udenhout zal De Bloemenhal missen.
De Wegwijzer wenst Ursula alle goeds voor de toekomst.

 

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer