De onderwaterlandschappen van Judith de Vet
“Als je voor een transparant schilderij van Judith de Vet staat is het net alsof je onder water duikt. De soms dik aangebrachte verf verandert voor je ogen in beweeglijke planten of koralen waar vissen in wegschieten. Perfect ronde stipjes borrelen her en der op als luchtbelletjes.”
Dit is de inleidende tekst op de website van Judith de Vet. Judith is een gepassioneerde Udenhoutse kunstenares, die 360° schilderijen maakt, waarmee ze letterlijk een nieuwe dimensie aan de schilderkunst toevoegt. In plaats van te schilderen op een plat doek, maakt Judith gebruik van dik plexiglas. Dit materiaal beschildert ze aan twee zijden, waardoor haar kunstwerken een driedimensionaal karakter krijgen. Op deze manier zorgt ze ervoor dat haar schilderijen vanuit elke hoek een ander beeld presenteren, waardoor ze een dynamische ervaring bieden, die van 360° te bewonderen is.
Haar stijl is abstract, maar toch evocatief, waardoor toeschouwers herkenbare beelden en vormen kunnen ontdekken. De toeschouwer wordt aangemoedigd om een eigen associatie te maken, afhankelijk van persoonlijke ervaringen en interpretaties. Sommigen zien onderwaterlandschappen, anderen bloesemlanen, terwijl weer anderen het spel van licht en kleur zal aanspreken.
Judith’s artistieke reis begon met creatieve opleidingen aan de Tehatex en St. Lucas. Daarnaast heeft ze ook de PABO afgerond en een periode als onderwijzeres voor de klas gestaan. Het moederschap bracht echter nieuwe uitdagingen en verantwoordelijkheden met zich mee, waardoor haar tijd en aandacht vooral naar haar kinderen ging. Ondanks deze drukke periode bleef de drang tot creatieve expressie altijd aanwezig.
Deze voortdurende zoektocht naar zelfverwezenlijking en artistieke vrijheid vormt de kern van Judith’s werk. Haar kunst is niet alleen een reflectie van haar technische vaardigheden, maar ook van haar passie voor creativiteit. Door haar unieke benadering heeft Judith de Vet met haar 360° schilderijen een bijzonder plekje veroverd in de wereld van de hedendaagse kunst.
Haar werk is te bewonderen in een doorlopende en een steeds vernieuwende expositie bij Gallery Rembrandt, Kleine Berg 42 in Eindhoven. Via de QR-code of www.judithdevet.com kunt u nader kennismaken met Judith en haar werk.
Tekst: Henny Schilders, De Wegwijzer
Foto’s: Judith de Vet
In 2021 verscheen in een beperkte oplage het boekje van Frank de Hommel (uit Udenhout) over zijn onderzoek naar de drie op het Udenhoutse kerkhof begraven geallieerde militairen, gesneuveld tijdens de bevrijding van Udenhout en Biezenmortel. Het boekje is zowel Nederlands- als Engelstalig. Het boekje was toen zeer snel uitverkocht en is nu herdrukt i.v.m. de herdenking van 80 jaar bevrijding van Udenhout en Biezenmortel later dit jaar.
Janske ging vorig jaar van de Franciscus school in Biezenmortel naar VMBOT op Durendael. Haar eerste reactie is dat ze het er heel leuk vindt. Ze was best snel gewend aan haar klas en ze kende ook al vrienden van haar oudere broer Loek. Het fietsen naar school met bekenden uit Biezenmortel vindt ze erg gezellig. In groep 8 was ze de kleinste van de klas en dat is ze nu ook. Maar daar heeft ze geen moeite mee (“Kinderen vinden me schattig”). Beeldende vorming, techniek en Frans zijn voor Janske de leukste vakken. Ze vindt het wel erg druk in de pauzes. Dat ze geen telefoons mogen gebruiken op school is voor Janske geen probleem (“het is wel gezelliger, er wordt meer samen gekletst”), al moet ze af en toe op haar laptop opzoeken wat haar volgende lesuur is. Ze heeft er geen moeite mee dat ze nu voor elk vak een andere docent heeft. Haar huiswerk maakt ze voor een groot deel al op school en ze haalt goede punten. Een groot verschil met de bassischool vindt ze dat er veel lessen uitvallen, maar die worden wel weer ingehaald. Op de vraag of ze nog naar de basisschool terug zou willen aarzelt Janske even en zegt dan dat ze haar nieuwe vriendinnen zou gaan missen. Ze spreekt haar juffen nog wel, wanneer ze haar jongere zusje Fiene van school ophaalt. Haar beste vriendin uit Biezenmortel is naar Maurick gegaan, maar ze ziet haar elk weekend. Janske heeft nog wel een tip voor de groep acht van nu : “niet te veel stressen voor het nieuwe en niet rennen door de gangen van de nieuwe school, dat is kinderachtig en ziet er raar uit”.
Ryan ging van de Mortel naar Onderwijscentrum Leypark. Hij vond het even wennen daar, maar na een aantal weken was het alsof hij er al jaren zat. Hij heeft er vrienden gemaakt. Zijn klas bestaat uit 5 jongens en 7 meisjes. Het leukste aan deze school is dat hij ernaar toe reist met de lijnbus, zijn grote hobby. Hij kan het goed vinden met zijn docent, meneer Frank. Eindelijk een meester na al die juffen. Gym vindt hij een leuk vak en hij vindt het ook fijn dat hij soms Minecraft Education mag doen op de computer. Bij het vak Digitale Geletterdheid leert hij over de digitale wereld (Word, Outlook, Power point). Kookles op woensdag is ook leuk, thuis worden de recepten met papa nog eens uitgeprobeerd. Ryan geniet van de uitstapjes met de klas met de lijnbus naar de schouwburg, het Natuurmuseum, de Lockhal bibliotheek en diverse bedrijven. Hij heeft al een snuffelstage gehad bij Welkoop. Engels vindt Ryan een moeilijk vak, maar hij oefent regelmatig op website Duolingo. Hij heeft ook gemerkt dat hij makkelijker leert, wanneer hij eerder begint met het leren van een proefwerk. Een presentatie geven over een land of een boek vindt hij niet echt spannend. Of hij de bassischool mist? Bij de kerstviering van zijn jongere broer Owen op de basisschool heeft hij trots zijn rapport laten zien. Met juf Kristel spreekt hij af en toe af in de vakanties en ze appen soms samen. Maar het grootste voordeel van deze nieuwe school is dat hij, omdat hij met de lijnbus naar school gaat, een jeugdabonnement van het OV heeft. Ryan gaat vaker een ritje maken met de bus. Het heeft hem veel vrijheid en meer zelfstandigheid gegeven en daar geniet hij van.
Daan vertelt dat hij van zijn moeder, de ritsen van de zakken van zijn jack bij elkaar moest binden, om te voorkomen dat hij automatisch met zijn handen in zijn zakken zou gaan fietsen. Een paar anderen vertellen, dat ze toch wel moeite hadden met het volgen van de route. Een van de begeleiders vertelt, dat het heel verschillend is hoe kinderen voorbereid zijn op het praktische deel van het examen. Sommigen hebben het met hun ouders verschillende keren geoefend en anderen rijden de route voor het eerst. Dat is dan wel een extra handicap omdat ze dan ook nog op de routebordjes moeten letten. Verkeerd rijden kan dan de oorzaak zijn van het zakken voor het examen. Meestal slaagt iedereen. Een herkansing is mogelijk.
Afgelopen weekend vond de tiende editie van het U-Beach volleybaltoernooi plaats, georganiseerd door Volleybalclub Udenhout. Het Theaterplein was speciaal voor deze gelegenheid omgetoverd tot een strand. Het VCU-evenement trok zo’n 150 sportievelingen die zich op het Udenhoutse strand in het zweet werkten. Naast de inspanningen in het zand, was er volop gelegenheid voor gezellige ontspanning op het terras, waar het bierbal minstens zo populair leek als het volleybal zelf. De sfeer was top en hoewel de wind soms voor verrassende koerswendingen van de bal zorgde, was het weer geen spelbreker. Overigens bleek het zand niet alleen een magneet voor de volleyballers. Enkele jeugdige zandtaartenbakkers zagen en grepen hun kans om hun eigen strandfeestje te bouwen. Het tiende U-Beach volleybaltoernooi was wederom een geslaagd evenement, dat eens te meer bewijst dat Volleybalclub Udenhout in staat is om sport en plezier op een eigen wijze te combineren. Een evenement dat mede mogelijk werd gemaakt door vele Udenhoutse sponsoren.
Vrijdag 7 juni is het Innovatie Atelier van ‘t Heem geopend. Floor de Vroome, bestuurder van ’t Heem opende dit met een korte toespraak. Het Innovatie Atelier is een initiatief waar zorgprofessionals, ontwerpers, onderzoekers, techneuten en studenten van de Avans Hogeschool samen werken aan de toekomst van de ouderenzorg. Het belangrijkste doel is bijdragen aan de zelfredzaamheid en het welzijn van ouderen.