Jan en Annie van Roessel vieren diamanten bruiloft
Op 16 juni a.s. wordt in de Beukenhof te Biezenmortel het 60-jarig huwelijksfeest gevierd van Jan en Annie van Roessel – Kolen. Eigenlijk smokkelt het diamanten bruidspaar dan twee dagen, want Jan en Annie traden in het huwelijk op 18 juni 1964.
Die huwelijksdag herinneren ze zich nog heel goed. We reden toen met paarden en koetsen van Biezenmortel naar het gemeentehuis in Udenhout en toen weer terug naar Biezenmortel. “Wij zaten in een witte koets, getrokken door twee witte paarden”. De keuze toen voor edele viervoeters in plaats van auto’s was vrij logisch; want Jan was en is een echte paardenman.
Het echtpaar van Roessel is niet over een nacht ijs gegaan, want vóór ze trouwden, hadden ze al bijna 5 jaar verkering. En ook daarvóór kenden ze elkaar al een behoorlijke tijd. Jan, die uit Helvoirt komt, kwam Annie, een echte Biezenmortelse, regelmatig tegen tijdens kermissen of andere festiviteiten die in de dorpen in de buurt plaatsvonden. Dan dansten ze ook nogal eens met elkaar. En dat leidde er weer toe dat Jan Annie hoffelijk naar huis ging begeleiden.
We zijn nu heel wat jaartjes verder; Jan is 88 en zijn bruid telt al 84 lentes. Ze kregen vier kinderen; drie zonen en een dochter. Dezen hebben op hun beurt er voor gezorgd dat de stam Van Roessel-Kolen groeit en bloeit. Er zijn elf kleinkinderen op de wereld gezet, waarvan de oudste al 28 is en de jongste 9.
Toen ze trouwden, is Jan in het geboortehuis van Annie gaan wonen. Daar wonen ze nog steeds èn naar volle tevredenheid. Dat is ook niet onlogisch, want het is er binnen heel gezellig ingericht met onwaarschijnlijk veel bloemen, planten en persoonlijke herinneringen. Dat is vooral de passie van Annie. Ze heeft nog meer hobby’s; kleding maken bijvoorbeeld. Naast boerin, was ze ook coupeuse. Daarnaast is er de heemkunde, waar ze zeer actief is in “Erfgoedcentrum ’t Schoor” (o.a. in het schrijversteam) en in “De kleine Meierij”. Ze schreef ook een boekje over monumenten in de (toenmalige) gemeente Haaren. Daarnaast was Annie actief in de parochie Biezenmortel. Ze zat o.a. in de parochieraad en was penningmeester van het Kerkbestuur.
Voor haar vrijwilligerswerk werd ze uitgekozen om als 25e noviet toe te treden tot de “Orde der Udenhoutse Broeders”.
Ook Jan was en is actief in het verenigingsleven. Behalve in de paardenwereld, kon men niet om hem heen als voorzitter van de boerenbond Udenhout-Biezenmortel en als voorzitter van de bejaardenbond. Jan was ook de oprichter van “De Ademhappers”, die helaas na 35 jaar en 868 optredens, geen adem meer overhielden. Hij is ook begonnen met het succesvolle “Duinboeren”-concept. Hij heeft mede de begrenzing van de ecologische hoofdstuctuur van midden-Brabant tot stand gebracht. “Ik heb altijd in de vleesveehouderij gewerkt”, zegt Jan, ”Ik ben mijn hele leven met luxe wandelende biefstukken omgegaan”.
Zo luxe is het in Annie’s leven niet altijd gegaan. Ze heeft nogal eens met fysieke tegenslagen te kampen gehad. Ze wil daar niet te veel over kwijt, maar zegt wel, dat Jan er dan altijd voor haar was. “Ik was ook altijd erg gelukkig als ze weer herstelde”, vult haar echtgenoot aan.
“We hebben het samen heel goed getroffen”, zeggen ze allebei. “We begrijpen elkaar heel goed en vullen elkaar prima aan”. Zo is Jan volgens Annie heel lief, rustig en beschouwend. Voor het temperament en het ongeduld moet meer naar haar worden gekeken. Hoe dan ook, het koppel bewijst al 60 jaar dat de match indertijd prima was.
De Wegwijzer wenst de heer en mevrouw van Roessel een prachtig diamanten huwelijksfeest toe en hopelijk: op naar het platina.
tekst: Jan de Kort, De Wegwijzer
foto’s: Angelique de Graay, De Wegwijzer
Het is droog met af en toe zelfs een zonnetje, deze woensdag 5 juni. Er hebben 16 mensen gehoor gegeven aan de uitnodiging om met de stadsecologen een wandeling door het Udenhoutse park te maken. Rob van Dijk en Bas Dielen zijn ecoloog bij de gemeente Tilburg. Rob houdt zich vooral bezig met beleid en Bas met uitvoering en beheer. Dat maakt de wandeling heel boeiend, omdat zij vanuit beide perspectieven regelmatig toelichting geven op wat wij zien en wat nog ontbreekt.
Ongeveer zes jaar geleden zijn bij een inventarisatie 25 wilde bijensoorten aangetroffen. Deze nestelen veelal in de grond. Vandaar dat er regelmatig stukken gras worden geplagd om ze een goede nestomgeving te geven. Bijzonder was dat men toen ook de kauwende metselbij, een zeldzame soort, tegenkwam. Door niet te grote en vooral glijdende, verschillende hoogtes te creëren komen er diverse soorten planten op een natuurlijke manier. Die diversiteit van planten vergroot ook weer de diversiteit van insecten. Het is nooit hetzelfde omdat de weeromstandigheden verschillend uitpakken voor de diverse hoogtes. Het verandert voortdurend en dat is ook de bedoeling. Al wandelend worden we gewezen op verschillende planten en komen we ook jonge bruine kikkers tegen, libellen en elzenhaantjes, kleine glanzende blauwe insecten op het blad van een Els.
Het theaterplein ziet er perfect uit. Gedeeltelijk overdekt (hoewel het zonnetje lekker schijnt); leuke terrasjes; friteswagen; twee podia; overal groen-witte ballonnen. Er is ook speciaal aan de kinderen gedacht: er kan gebouwd worden met grote lego-blokken; er is een springkasteel; je kunt er schilderen en prachtig worden opgemaakt. En bovendien zijn er voor alle kinderen gratis poffertjes.
Wie kan het zich nog herinneren; ‘Un Schôôn Plaotje’ (de Udenhoutse versie van het televisieprogramma; ‘Het Perfecte Plaatje’). Dit was een project waaraan iedereen met een fotocamera deel konden nemen. Of dat nou een geavanceerde spiegelreflexcamera was of de camera op je eerste mobieltje, dat maakte niets uit! Een tweede voorwaarden; Een beetje creativiteit!