Berichten

Diamanten paar

Op 25 februari is het feest in de Iepenlaan. Wim en Willy Leenders Toonen zijn dan 60 jaar getrouwd. 60 jaar huwelijk is een hele tijd en het bijzondere ervan is dat er twee belangrijke trouwdata zijn. Op 25 februari 1966 trouwden ze voor de wet en op 5 januari 1968 voor de kerk. De kerkelijke datum word bepalend. De zus van Wim ziet dit voor de 60 jarige bruiloft. 25 februari blijft de echte trouwdag! Lichte verwarring bij iedereen. Waarschijnlijk is het een financiële overweging geweest. Niet ongebruikelijk in die tijd.

Alle jubilea, 12½, 25, 40, 50, 60 jarige bruiloft worden uitgebreid in Udenhout meestal bij ’t Centrum gevierd. Feesten en gezelligheid is deze familie niet vreemd.

Wim Leenders komt uit Beuningen en Willy Toonen uit Wychen. Willy en Wim hebben elkaar met carnaval in Wychen leren kennen. Willy als holbewoner in een zelfgemaakt kostuum. Gaan dansen in Nijmegen maakt dat de vonk echt overspringt.
Wim werkt veel in Brabant als bodemdeskundige. Ze besluiten in Udenhout hun eerste huis te kopen en het wordt de Iepenlaan in nieuwbouwwijk. Ze hebben het huis al twee jaar in hun bezit voordat ze zich er echt gaan vestigen. Het bijzondere van deze straat is dat er nog 6 andere bruidsparen elkaar het jawoord hebben gegeven en in de Iepenlaan gaan wonen. Wim en Willy krijgen twee kinderen Corné Alette. Ze hebben inmiddels 6 kleinkinderen.
Wim is veel weg voor zijn werk en Willy zorgt voor het gezin. Zorgen is haar niet vreemd. Ze komt zelf uit een gezin met 10 kinderen. Omdat haar moeder vaak ziek is wordt er een beroep op Willy gedaan.

Het inburgeren in Udenhout is voorspoedig gegaan. Beiden zijn open en sociaal en willen erbij horen. Ze zetten zich bijvoorbeeld in voor de carnaval. Wim gaat bij de raad van elf en SKU. Ze maken muziek met de band van de Kliekskes. Veel van hun vrije tijd gaat naar gezelligheid, carnaval en de familie. Ze zijn sportief, gaan tennissen, Nordic walken, jeu de boulen, volleyen en tot voor kort iedere dag om tien uur zwemmen in het buitenbad. Alles op de fiets. Ze hebben een druk sociaal leven. Beiden worden dit jaar 85 en de aansporing “blijven bewegen” wordt door hen echt in de praktijk gebracht.

Ze zijn helder van geest en belangstellend voor wat er om hen heen gebeurt. Maar ze zijn vooral ook opa en oma. Wim deelt met hen zijn technische kennis en Willy haar passie voor het koken. De appeltaart is “wereld beroemd”. Iedereen komt graag eten, de spareribs staan vaak op het programma. Ze zijn gastvrij en iedereen is welkom. Mee-eten kan altijd. De kleinkinderen lopen vaak binnen, oppassen is hun niet vreemd. Op mijn vraag wat zouden jullie voor hen wensen als jullie de postcode loterij gewonnen zouden hebben komt als antwoord:” Dat het goeie gelukkige mensen worden”.

Tijdens het interview komt vooral de vrolijkheid, de gastvrijheid en de gezelligheid naar boven en het was een genot om dit gesprek te mogen doen.

Ik las een gedichtje van Toon Hermans wat echt van toepassing is op dit bijzondere echtpaar.
Vandaag is de dag, hij komt maar één keer.
Morgen is het vandaag al niet meer.
Niet zeuren, geniet van het leven, het mág,
maar doe het vandaag, want vandaag is de dag.
Ik wens Willy en Wim een geweldig feest, nog veel gelukkige jaren met degene die hun dierbaar zijn en op naar de Platina bruiloft.

Tekst: Nel van Iersel, De Wegwijzer
Foto: Henny Schilders, De Wegwijzer

Diamanten echtpaar Hans en Ans van Roosmalen-Jozen

Hans is geboren en getogen in Udenhout. In zijn jonge jaren ging hij iedere zondag met enkele vrienden “snoepen” in café/ danszaal ’t Oude Nest in Oisterwijk. “De kapelaan in Udenhout vond ‘t maar niks dat de jongens de Bosscheweg overstaken. Maar in Udenhout werd niet gedanst, dus werd er niet naar de kapelaan geluisterd”, vertelt Hans.

Ans komt uit Oisterwijk en leerde Hans in ’t Oude Nest kennen. Van verkering was aanvankelijk nog geen sprake, maar toen Hans na een auto-ongeluk met een gecompliceerde beenbreuk in het ziekenhuis belandde, kwam Ans hem opzoeken. “Toen is het langzaam aangegaan”. Ze trouwden met een feest in ’t Oude Nest, op de plek waar ze elkaar voor het eerst hadden ontmoet, en gingen wonen in een huurhuis in de Peperstraat in Oisterwijk.

Toen er in de Boomgaardstraat in Udenhout een blokje van twee huizen vrij kwam, kochten ze er een van. Voor Ans, een echte Oisterwijkse, was dat erg wennen: “Als ik het huis op had kunnen pakken en naar Oisterwijk verplaatsen, dan had ik dat gedaan”. Toch is ze goed ingeburgerd. Ze staat bekend als “Den die-e op ’t fietske” en bij de slager noemen ze haar “Anske”. Kleindochter Ilke vertelt: “Als Oma naar de Plus gaat, dan kan ze zomaar twee uur later thuis komen, zoveel “praat” heeft ze”.

Ans en Hans waren erg blij toen zoon Dennis geboren werd: “ons Denniske”. Dennis en zijn vrouw Sylvia kregen een dochter, Ilke, en een zoon, Milo. Afgelopen december is Ilke de buurvrouw van “ons Oomske” en Opa geworden. Het buurhuis kwam vrij en Ilke en haar man werden gevraagd of zij er wilden komen wonen. En daar is iedereen blij mee.

“Het is niet te beschrijven hoe de afgelopen zestig jaar zijn geweest”, vertelt Hans. “Het kan allemaal niet op één bladzijde”, vult Ans aan. Samen hebben ze genoten van de feestjes en vakanties met het gezin naar het buitenland: “dat was heel leuk”. ”Maar de fietsvakanties waren de mooiste vakanties”, aldus Hans. “Van huis uit, bagage aan de fiets, hotelletje onderweg”.

Woensdag 10 september is dé dag, maar zondag 7 september wordt groot feest gevierd bij Dennis thuis, in de tuin, met familie, vrienden en kennissen. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten heel erg goed. Ilke en haar man verzorgen de catering. Zij weten hoe een feestje aan te kleden, dus dat komt helemaal goed. Op woensdag gaan Ans en Hans samen met hun gezin iets gezelligs doen.

En het geheim achter zestig jaar goed huwelijk? “Geven en nemen”, zeggen Hans en Ans , “en de rest is ons geheim!”.

De Wegwijzer wenst Hans en Ans een prachtig feest en nog vele, gelukkige, gezonde jaren samen.


Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer.
Foto’s: Familie van Roosmalen en Henny Schilders, de Wegwijzer.

Diamanten bruidspaar Jeanne en Jo de Vos-Beerendonk

Woensdag 27 november zijn Jeanne en Jo de Vos-Beerendonk 60 jaar getrouwd. Op die dag zullen ze met hun kinderen lekker gaan eten. Komende zondag gaan ze dit in ‘t Centrum vieren met kinderen, kleinkinderen, overige familie, vrienden en kennissen.
Dat dit in ‘t Centrum gevierd wordt, was voor hen vanzelfsprekend. Jeanne heeft daar zo’n 42 jaar gewerkt met bruiloften en partijen. Ze weet dus als geen ander hoe je een bruiloft viert. Hun eigen bruiloft 60 geleden was ook hier.
Jeanne was een vriendin van de zus van Jo en zo hebben ze elkaar leren kennen in 1960.
De vader van Jeanne, die bode op het gemeentehuis in Udenhout was, hoorde van een dubbel bouwkavel in de Tuinstraat. Dat werd gekocht voor Jeanne en haar broer Jan. Jo heeft zijn hele leven als metselaar in de bouw gewerkt en dat kwam mooi uit. Samen met familie en vrienden zijn er 2 huizen gebouwd in de Tuinstraat, waar ze tot voor vijf jaar geleden hebben gewoond. Hun zoon vertelt dat dit heel gezellig was, een poortje tussen de twee tuinen en zo speelden zij met nicht Monique en neef Hans.

Vanwege gezondheidsredenen wonen ze nu in de Eikelaar.
Ze hebben twee zonen en schoondochters, 4 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. Jeanne houdt van puzzelen en rikken. Samen hebben ze zo’n 20 jaar naast het veld gestaan als hun zonen moesten voetballen. Ook hielpen ze met het zomerkamp.
Jo heeft ook vanaf zijn jeugd trompet gespeeld, bij de Harmonie. Door deze hobby heeft hij tijdens zijn diensttijd bij de luchtmachtkapel als Tamboer-Hoornblazer gespeeld. En daardoor onder andere gespeeld bij de taptoe Delft in 1957.
Naast biljarten en schilderen was voor Jo fotograferen een hobby en ter plekke maakt hij een foto van Jeanne met het toestel van de fotograaf.

De Wegwijzer wenst Jeanne en Jo en hun hele familie een fijn feest komende week en nog vele jaren samen.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer en Jo de Vos