Lezing Heemkundekring De Kleine Meijerij
Heemkundekring De Kleine Meijerij organiseert een lezing op WOENSDAG 22 APRIL OVER De Loonse en Drunense Duinen in de Tweede Wereldoorlog
Aanvang 19.30 uur, HelvoirThuis, Kloosterstraat 30 te Helvoirt.
Henk Peters uit Udenhout zal voor U een lezing met PowerPointpresentatie verzorgen rond de zes oorlogsmonumenten in Nationaal Park De Loonse- en Drunense Duinen, waarover hij ook een boek geschreven heeft. Hij vertelt waar de monumenten zich bevinden en wat er op die plek gebeurd is. Door zijn verhalen geeft hij die oorlogsgebeurtenissen een menselijk gezicht.
Wat is er op de Distelberg en bij het Steegerf in Drunen gebeurd toen de Schotse 51e Highland Division het Drongelens afwateringskanaal overstak? Aangrijpend is het verhaal bij het Kruis in de duinen van de Rotterdamse evacué Ton van Dijk, die uit zelfbescherming pas na 67 jaar zwijgen zijn dramatisch verhaal als oorlogsslachtoffer deed.
Henk vertelt over het Udenhouts Mariakapelletje en weet alles over de veertien verzetsstrijders, die bij Bosch en Duin gefusilleerd zijn en de zoekpogingen naar hun lichamen. De Tilburgse verzetsgroep komt daarbij uitgebreid aan bod.
Heel apart is het verhaal van de twee Joodse onderduiksters, waarvan 80 jaar niets vernomen was en waarvan hij de geschiedenis wist op te sporen.
Ook toont hij ons waar nu nog sporen van bomkraters en van een loopgraaf in het Nationaal Park te zien zijn en hoe die daar gekomen zijn.
Tot slot zal hij u ook vertellen over de Joodse filmploeg, die een documentaire gemaakt heeft bij het Vredesmonument in Kaatsheuvel. Deze gaat over twee goede Duitse soldaten, die documenten vervalsten en daarmee honderden Joden het leven gered hebben. Eén van die twee is omgekomen in de buurt van in Loon op Zand.
In deze lezing komen eigenlijk alle gebeurtenissen van de oorlog aan bod, die exemplarisch zijn voor alle dorpen en steden van Brabant. Voorbeelden hiervan zijn: Geweld, vernielingen, militaire acties, heldendom, verraad, liefde, Jodenvervolging, onderduikers, persoonlijke drama’s en oorlogsmisdaden.
Toegang voor leden is gratis, aan niet-leden vragen we een bijdrage van € 5,00.
Exclusief koffie/thee.
Naast de leerlingen zijn er ook belangstellenden uit het dorp en anderen die deze specifieke herdenking willen bijwonen. Dit jaar zou ook de burgemeester van Tilburg aansluiten.
De eerste aankoop werd op 22 december 1921 gesloten en in de afgelopen 100 jaar groeide het uit tot de huidige 2800 hectare. “Honderd jaar geleden was er nog maar heel weinig kennis over het beheer van stuifzand”, vertelt Irma de Potter, boswachter bij Natuurmonumenten. “De eerste boswachter, Jan Peijnenburg zag al wel dat het zand niet als vanzelf bleef stuiven. Hij schreef in 1941 “Alle boschvorming zou moeten worden tegengegaan daar anders over een halve eeuw waarschijnlijk het gehele karakter van de Loonsche Duinen verdwenen zal zijn”. In 1977 bleek dat gevaar ook. Van de ruim 1000 hectare bos bestond bijna 700 hectare uit vliegdennen. Bomen die zijn uitgezaaid vanuit het omringende bos. Het stuifzand raakte steeds verder begroeid. De Potter vertelt: “Tien jaar geleden hebben we grootschalig moeten ingrijpen. Zo werd in één keer veel open ruimte gecreëerd voor de wind. De wind is onze bondgenoot, bijgestaan door een herder met een schaapskudde, om de heide vrij van boompjes te houden. Maar ook de vele vrijwilligers, die al tientallen jaren helpen om boompjes uit de heide te trekken,
Op woensdag 25 oktober ging groep 2 van BS de Wichelroede met 28 kinderen naar Nationaal Park de Loonse en Drunense Duinen. Zij gingen daar met gids Kees van het NP het project “Takkenhoedjes” doen. Waarom werden zij zo feestelijk ontvangen door projectleiders van NP de LDD en wethouder Cees Grootswagers van de gemeente Loon op Zand? Dat bleek uit de tekst die op de prachtige herfstkrans stond, die zij kregen: “Jullie van groep 2 van BS de Wichelroede waren met de 150.000e basisschoolleerling in NP de LDD.” Op de zandvlakte las de wethouder het gedicht voor dat bij dit project hoort en dat de kinderen op school al van buiten hadden geleerd: ”Hé, een berg, een berg met een hoedje op. Een takkenhoedje op zijn kop….” Met dit gedicht en door de opdrachten leren de kinderen dat in het Nationaal Park veel bomen door het zand ingestoven zijn en je soms de stam nauwelijks ziet. Juf Renate, Petra en stagiaire Renée hadden ook al voor hoedjes van ribbelkarton gezorgd. Daarin staken de kinderen tijdens de diverse opdrachten allerlei natuurproducten. Er werd met zand geschept, beestjes gezocht, maar ook kabouterwoningen en in bomen geklommen. Kortom: de kinderen waren héél actief bezig. Zelfwerkzaamheid en natuurbeleving zijn namelijk het doel van alle projecten. Vanaf 2001 zijn er vier voor de diverse leeftijdsgroepen van de basisscholen. Naast Takkenhoedjes zijn dat: Zandgebak en Luchtkastelen, Zandspoor en Dassenwerk. Totaal zo’n veertig gidsen begeleiden vanaf het voorjaar tot de grote vakantie en in het najaar deze projecten. De kinderen, onderwijzend personeel en de begeleidende ouders zijn altijd erg tevreden en genieten met volle teugen. Dat geldt ook voor de gidsen. Vooral als ze een klas hebben met veel allochtone kinderen, waarvan de meesten nog nooit, echt nooit, in een bos geweest zijn. Om half twaalf sloot gids Kees af met het gedicht: “Klopper deklopper deklopper deklop, houd je schoenen op zijn kop…”
De lente is al weer een paar dagen oud en we beginnen ook al te wennen aan het feit dat het langer licht is ’s avonds. Zo hier en daar zien we langs de weg lammetjes rond moeder schaap dartellen, waarbij we helemaal het lentegevoel te pakken krijgen.
Om 14:00 uur ging de wei open en gaf de schaapsherder zijn honden het teken dat ze de kudde mochten gaan opdrijven. De kudde, bestaande uit 200 volwassen schapen en nog eens 100 lammetjes zette koers richting de duinen. Achter de kudde liepen nog eens eenzelfde aantal geïnteresseerden mee met de schapen. Auto’s moesten even stoppen omdat ze niet verder konden rijden en die tijd maar gingen vullen met het maken van foto’s en film van de schapen rondom de auto’s.