Volleybalclub Udenhout (VCU) viert 65jarig jubileum

/0 Reacties/in /door

4 Januari wordt een feestelijke dag voor VCU. Op die dag wordt gevierd dat de club 65 jaar geleden opgericht werd door Jan Brekelmans, Huub van de Voort en Jan van de Voort. Jan Brekelmans en Huub van de Voort waren fanatieke volleyballers van Willem II. Ze hadden bij de oprichting van een volleybalclub in Udenhout een “schrijver” nodig. Daarom werd Jan van de Voort aan het tweetal toegevoegd.

Van het illustere drietal, waar VCU veel aan te danken heeft, leeft alleen Jan van de Voort nog. Hij en zijn echtgenote ontvangen Miep Brekelmans, William Verspeek en mij in hun appartement in Oss. Miep, weduwe van Jan, is tot op hoge leeftijd actief lid van de club geweest en daarnaast trainster van de jeugdleden. William Verspeek, als klein jongetje nog getraind door Miep, is een van de leden die het langst lid is en al 30 jaar bestuurslid. Miep heeft haar “archief” meegebracht: een doos vol met foto’s, krantenberichten en oude notulen. Jan herkent zijn eigen handschrift in de notulen: “wat schreef ik toen nog mooi!”. De foto’s zorgen voor verhalen uit “de goede oude tijd”, toen hele families lid waren van de club, zoals de familie van de Plas, Brekelmans, van Erp. De club ging van start in de parochiezaal van de Schelf, het zogenaamde “patronaatsgebouw”. De ruimte had een stenen vloer, een laag plafond en radiatoren langs de zijkant. Kapelaan van Erven, moderator van de club, kwam regelmatig toezicht houden. Volgens Miep ook om naar de meisjes te kijken. Op zaterdag werden de wedstrijden gespeeld, eerst nog in een zaal in Helvoirt, omdat de zaal in Udenhout te laag was. Sinds de bouw van Sporthal de Roomley werd dit de thuisbasis van de volleyballers. Onder de bezielende leiding van Jan Brekelmans bloeide de vereniging op. In de hoogtijdagen telde de club zo’n 230 leden. Het herenteam speelde in de eerste en het damesteam in de tweede divisie. De heren wonnen zelfs één keer de nationale beker. “Als het eerste team speelde waren de tribunes altijd vol”, volgens Miep. ”Aan de zijkant van de zaal werd tapijt uitgerold, waar ook nog toeschouwers konden plaatsnemen.” Jarenlang werd er een volleybaltoernooi georganiseerd op de velden van SvSSS met meer dan 200 teams uit de regio. “De club heeft een poosje een “dipje” gehad”, vertelt William, “maar de laatste jaren groeit het aantal jeugdleden weer flink. Udenhout is één van de laatste dorpen in de omgeving, die nog een eigen volleybalclub heeft”. Ieder jaar wordt op de theaterplaats een zomers beachvolleybaltoernooi (U-Beach) georganiseerd. De club is met 72 leden een hechte vereniging.

Op 4 januari wordt het jubileum gevierd met een programma voor de jeugd, een reünie van leden en oud-leden, een buffet, een VCU-quiz en een feestavond. De Wegwijzer wenst VCU van harte geluk, een geweldig feest en een sportieve toekomst.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto’s: VCU en Joris Sträter

Hoofdrol voor leerlingen van De Wichelroede bij boom planten

/0 Reacties/in /door

Een ‘eigen’ boom planten
Afgelopen woensdagochtend was het nat en koud. Maar de 32 leerlingen van groep 8 van De Wichelroede trotseerden dit weer om de eerste boom te planten van de 1500 bomen die de gemeente Tilburg deze winter gaat planten.
Bij boomkwekerij Udenhout mocht iedere leerling een label met zijn of haar naam hangen aan een zelf uitgekozen boom. De boom van degene die het juiste antwoord kon geven op de vraag hoeveel bomen er op de hele kwekerij staan zou als eerste geplant worden. Hoewel er ruim drie keer zoveel bomen staan als Sem dacht, zat hij er met 55.000 toch het dichtst bij het aantal van in totaal 187.500 bomen.
Vanaf de boomkwekerij ging het naar de Koekoeksbloem. Wethouder Evelien Kostermans plantte samen met Sem ‘zijn’ boom. Sem mocht kiezen: ging hij bij het plantgat staan of op de kraan om daarmee de boom in het gat te plaatsen. Niemand was verbaasd dat Sem ervoor koos om in de kraan plaats te nemen en met enthousiasme de kraan te bedienen. Alle kinderen volgden met interesse het hele gebeuren. Ook ‘hun’ bomen zullen komende tijd geplant worden.

1500 bomen
Teruggekomen bij De Wichelrode vertelde de wethouder dan dit de start is van een groot inhaalproject. Buiten de bossen staan er in Tilburg ruim 100.000 bomen. Ieder jaar moeten er ongeveer 700 vervangen worden. Er was een achterstand ontstaan waardoor nu gestart wordt met een inhaal project en er 1500 nieuwe bomen geplant worden. De firma Idverde en Boomrooierij Weijtmans samen met Van Wijlen doen dit gezamenlijk voor de hele stad, waarbij de twee laatsten dit ook in de dorpen op zich nemen.
Als dit project afgerond is kan het onderhoud weer planmatig, jaarlijks, plaatsvinden.

Ziet u komende tijd in de straten bomen met een mooi label met naam eraan, dan weet u dat dit een van de bomen van dit project is. De kinderen zullen vast gaan zoeken waar ‘hun’ boom staat.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer.

21 december Kersttocht in Udenhout

/0 Reacties/in /door

Ontstaan van een nieuwe traditie
Sinds 2000 vindt jaarlijks een kersttocht plaats, afwisselend in Berkel, Udenhout, Enschot en Biezenmortel. Dit jaar zal deze in Udenhout zijn op 21 december. Tussen 17.00 en 18.30 uur kunnen deelnemers starten vanaf de St. Lambertuskerk in de Slimstraat voor de tocht van 2 km met 25 haltes waar bezoekers kunnen stilstaan en iets beleven.
Toen in 2000 de vier afzonderlijke parochies in deze kernen werden samengevoegd tot de Johannes XXIII Parochie zocht men naar iets wat men gezamenlijk zou kunnen doen. Iets wat ontmoeting bevorderde en eenheid bracht. Toen is de kersttocht geboren. Vanaf dat moment is deze georganiseerd vanuit een bestuur waarin vertegenwoordigers zitten vanuit alle vier de kernen.

Wat is er te doen?
De tocht start bij de kerk. Daar krijgt men de route uitgereikt en de kinderen een puzzeltocht. Onderweg zijn er 16 acts, waaronder koren, dansgroepen en orkestjes. Op 9 plaatsen zijn nog andere belevingen zoals “kerstpetschieten” bij scouting, chocomel of gluhwein drinken, kinder-knutselhoek, een beeldengroep, een kunstwerk of met een aangeklede kerstboom op de foto. Ook lopen er elfjes rond. Men beleeft voortdurend iets tijdens deze tocht van ongeveer anderhalf uur. Deze 25 haltes worden mogelijk gemaakt door ongeveer 400 mensen die deze activiteiten uitvoeren.

Om dit mogelijk te maken zijn er die dag ongeveer 50 vrijwilligers bezig. Ze bouwen 25 tenten op, zetten de routes uit, zorgen dat alle materialen aanwezig zijn en ruimen ’s avonds voor 21.00 uur alles weer op. Vanuit alle dorpen zijn er mensen aan het helpen.

De deelnemers
Waarom is deze tocht zo populair dat ieder jaar een paar duizend mensen meelopen? Vorig jaar zelfs 3500.
Er is geen onderzoek naar gedaan, maar er zijn diverse geluiden die bij het bestuur terecht komen. De sfeer van de tocht is de belangrijkste. Bewoners die langs de route wonen, wordt gevraagd om hun auto elders te parkeren en mogelijk ook hun tuin of inrit te versieren. Bezoekers zijn vaak feestelijk gekleed en kinderen verkleed. Velen doen dit en dat verhoogt de sfeer. Een sfeer van ontmoeting, muziek, vrede. Veel mensen hebben ook wel behoefte aan een bepaalde vorm van traditie en vinden het leuk om dit jaarlijks te herhalen. Wat opvalt is dat deze activiteit vaak in familieverband wordt gedaan. De wandeling met kinderen en opa en oma.

Iedereen is welkom
Iedereen is welkom bij deze tocht. Men zorgt ervoor dat het ook letterlijk voor iedereen toegankelijk is. Het is gratis zodat er geen financiële drempel is en men zorgt er ook voor dat er letterlijk geen drempels of trappen zijn zodat ook rolstoelen en kinderwagens makkelijk mee kunnen rijden.

Meer weten?
Wil je meer weten over de kersttocht en haar historie? Op de site zijn foto’s van voorgaande jaren te vinden en is de historie beschreven. Wil je meehelpen? Dat kan! Bijvoorbeeld met het opbouwen van de tenten of in een kostuum rondlopen zoals een kerstengel? Neem dan contact op met het bestuur via de website: www.kerst-tocht.nl

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Sinterklaas op het Kasteel

/0 Reacties/in /door

Udenhout heeft een prachtig kasteel. Sinterklaas is daar wel eens een keertje geweest en dat is hem goed bevallen. Op een avond toen hij nog even uit zat te rusten van een inspannende dag bedacht hij: ik zie in het grote pietenhuis nooit geen kinderen spelen. Hoofdpiet hoe komt dat?” “Sint kinderen in het pietenhuis dat gaat niet , die komen overal aan, willen weten wat ze krijgen….. Nee Sint dat is geen goed idee”.

Hoofdpiet krijgt eerst rimpels in zijn voorhoofd van het denken en roept ”ik weet het. We gaan samen naar het kasteel in Udenhout. Dan kunnen kinderen daar spelen, bij mij komen, zingen, plezier maken en alles doen wat kinderen leuk vinden.” “Ik weet dat je slim bent hoofdpiet zegt Sint maar zo slim dat had ik niet gedacht. We gaan het doen.”
En daarom is Sinterklaas nu ieder jaar op het kasteel, speciaal voor de kinderen uit Udenhout. Sint heeft mooi weer meegenomen uit Spanje en wel 50 pieten. Een goochel Piet, een poffertjespiet, een kunstjespiet, een pepernootpiet, echte klimpieten die boven op het dak staan zodat ze goed kunnen zien of er nog steeds kinderen komen.

Iedereen krijgt een stempelkaart waarop alle spelletjes staan die je kunt doen. Als alles klaar is mogen ze naar de groene tent waar nog een kleine verrassing wacht. Het is bijna te veel om op te noemen, “ringen gooien, kegelen, schilderijtje versieren, Sinterklaas begroeten, Ozosnel aaien en nog heel veel meer. 
De pieten spelen mee, zitten te vissen, klimmen op het dak, delen pepernoten uit.

Een lange stoet van kinderen en hun ouders genieten van een heerlijke onbezorgde dag en Romy, Jeanne, Petera, Lizette en Stanne hebben aan Sint beloofd dat ze het volgend jaar weer zorgen dat hij misschien wel meer dan honderd vrolijke kinderen kan zien.
Nu maar hopen dat deze wens in vervulling gaat.

Tekst: Nel van Iersel, De Wegwijzer
Foto’s Henny Schilders, De Wegwijzer

Noan spaart bierdopjes voor Stichting ALS

/1 Reactie/in , , , , , , /door

Als ik de 8-jarige Noan vraag hoeveel bierdopjes hij al gespaard heeft, geeft hij als antwoord: “al wel meer dan 1000!” Maar zijn moeder vertelt hem dat in de zak, die ome Mark gisteren gebracht heeft, al meer dan 1000 bierdopjes zitten. En Noan heeft tonnen vol bierdopjes verzameld!

Noan spaart al langer bierdopjes. Hij bracht ze eerder in een rugzakje naar de Plus ten bate van het Diabetesfonds. Maar sinds zijn oma, net als de vader van vrienden, overleden is aan ALS, is hij begonnen om bierdopjes te verzamelen voor Stichting ALS. Zijn broer Kay helpt hem daarbij.

ALS (Amyotrofische Lateraal Sclerose) is een ziekte waarbij spieren in het menselijk lichaam, ook de ademhalingsspieren, één voor één uitvallen. Na de eerste symptomen overlijden mensen met ALS gemiddeld binnen drie tot vijf jaar.

Noan wil met de bierdopjes geld inzamelen voor Stichting ALS, “zodat ze andere mensen
er beter van kunnen maken”. De bierdopjes, maar ook doppen van Hak potten en aluminium wijndoppen, kan Noan
voor geld inleveren bij Raak Metals in Tilburg. Hoe meer doppen, hoe meer geld voor onderzoek door de Stichting ALS. Noan vraagt daarom aan iedereen om zoveel mogelijk doppen te sparen en in te leveren bij hem thuis Zeshoevenstraat 2, bij Noan op basisschool De Mortel, of bij Klaproos 62 en Wouwerd 39. (In de nieuwsbrief van Basisschool de Mortel en op Facebook is ook een oproep geplaatst.)

Natuurlijk is er al contact geweest met de Stichting ALS en Noan heeft een grote cheque thuis ontvangen, waarop hij het eindbedrag van zijn actie kan noteren. Hij wil blijven sparen tot 16 januari, de dag waarop zijn oma een jaar geleden overleed.

Willen jullie Noan en de ALS-patiënten helpen? Verzamel dan zoveel mogelijk doppen en breng ze naar Noan. De Wegwijzer heeft grote waardering voor de actie en hoopt dat veel mensen Noan willen ondersteunen.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Thuisbatterijen: het eerlijke verhaal

/0 Reacties/in , , , , , , /door

Op woensdagavond 20 november stroomt de Raadzaal in Udenhout vol met (voornamelijk mannen) voor een informatie avond, georganiseerd door Energie Coöperatie Udenhout (ECU) en Berkel- Enschot (BEC). Gelukkig past iedereen in de Raadzaal, al moeten er wel mensen staan. Blijkbaar is er onder de bevolking veel interesse voor het gebruik van duurzame energie en de opslag ervan.

Stan van den Broek van Energystorage, kenniscentrum en brancheorganisatie voor energie opslag, vertelt dat met de dreigende stopzetting in 2027 van de salderingsregeling van de overheid, de belangstelling voor thuisbatterijen waarschijnlijk groter wordt. Ook is opslag van energie interessant omdat de energie uit zon en wind variabel is. Hij schetst de werking en de zeer verschillende vormen van thuisbaterijen en de plaats van thuisbatterijen in de energieketen. Ook bespreekt hij onder welke omstandigheden de aanschaf van thuisbatterijen interessant is voor particulieren en het MKB. Aan de orde komen de karakteristieken van thuisbatterijen versus buurtbatterijen en de haken en ogen bij het gebruik van de buurtbatterij (eigenaarschap etc). Ook het gebruik en de risico’s van de thuisbatterij vormen onderwerp van bespreking. Stan vertelt dat op internet veel te vinden is en dat Vereniging Eigen Huis bezig is met een onafhankelijk onderzoek naar thuisbatterijen (gebruik, kosten, veiligheid etc). Gedurende de presentatie ontstaat een interactie met de aanwezigen in de zaal en daarbij blijkt dat er al veel kennis over thuisbatterijen aanwezig is.

Conclusie aan het eind van de avond is dat er, ondanks alle kennis, ook nog heel veel onduidelijk is over thuisbatterijen, en dat het sterk afhankelijk is van de eigen situatie of het interessant is om nu al over te gaan tot de aanschaf van een thuisbatterij. Stan benadrukt dat er nog veel “cowboys” zijn onder de leveranciers van thuisbatterijen. Voorzichtigheid bij aanschaf is geboden.

De presentatie van Stan van den Broek is terug te lezen op de website van ECU.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto: Joris Sträter

Sinterklaas in Udenhout

/0 Reacties/in , , , , , , /door

Sinterklaas had geluk met het weer in Udenhout De zon scheen en het was niet koud en dat was fijn want Sinterklaas kwam op zijn paard door verschillende straten. Voor hem uit liep de dansgarde in feestelijke kleding. Auto’s met cadeautjes en zelfs een antieke brandweerwagen reden mee in de optocht.

Aangekomen bij ’t Plein wachtten honderden kinderen en hun ouders de Sint en zijn Pieten op. Binnengekomen werd de Sint verwelkomd en was er een bijzondere gast met een cadeau voor hem, Piet Vonk. Sinterklaas is namelijk in Afrika met vakantie geweest en heeft daar vriendschap gesloten met Appie de aap. Piet Vonk die met hem in Afrika de rondreis heeft gemaakt had ervoor gezorgd dat Appie de aap in ’t Plein was, als cadeau voor de Sint.
Maar wat gebeurde er? De schoonmaakpiet had de deur van het hok van Appie open laten staan en die was ontsnapt. Als apenstreek had Appie de pepernoten vervangen door snoep banaantjes en de pepernoten meegenomen. Omdat Piet Vonk Appie een camera had omgedaan is Appie gelukkig teruggevonden. Sinterklaas vond het heel leuk om Appie weer te zien, maar zei toen dat Appie weer terug moet gaan naar Afrika. Dieren horen niet in kooien en voor Appie is het fijner om in Afrika te zijn.
Gelukkig had schoonmaakpiet de zak met pepernoten ook weer teruggevonden. Alle kinderen konden Sinterklaas een hand geven en met hem op de foto en kregen een zak met pepernoten.

Sinterklaas nodigde ze ook allemaal uit om zondag bij hem op het kasteel te komen waar hij van 12.00 tot 15.00 uur zal zijn.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, De Wegwijzer
Foto’s: Fotografie Simone, namens De Wegwijzer

Sinterklaasfeest Biezenmortel

/0 Reacties/in , , , , , , /door

Het is vrijdagmiddag, buiten is het nat en guur.
Vol verwachting komen kleine pietjes, iets grotere pietjes en hun (groot)ouders de grote zaal van
de Vorsselaer binnen. “Zou de goede Sint wel komen, nu hij het weer zo lelijk vindt..”?

Gelukkig maken al snel een paar vrolijke Pieten hun opwachting. Ook zij weten niet of Sint zal komen, maar ze houden, samen met de kinderen in de zaal, de stemming erin met een liedje en een dansje.

Alleen Feestpiet is minder vrolijk. Hij is zijn koffer kwijt. In de kleedkamer van de Vorsselaer vindt Pietje een mooie grijze koffer. Maar die blijkt niet van Feestpiet te zijn. In de grijze koffer zitten spulletjes van Sint. Dan moet hij dus in de buurt zijn!! De kinderen in de zaal doen enthousiast mee om Sint te roepen.
En ja hoor, daar is de Goedheiligman. Handjes van de kinderen schuddend betreedt hij de zaal en het podium. En dan wordt het pas echt feest!! Met liedjes en dansjes waar Sint volop aan mee doet.
Maar aan alles komt een eind. Wanneer de Sint weer moet vertrekken, belooft hij de kinderen dat hij komende week vrijdag 29 november om 17.00 uur met zijn Pieten weer naar Biezenmortel zal komen voor de lampionnen optocht. Ook dat wordt vast weer een gezellig feest, met lichtjes door de straten van Biezenmortel, vuurkorven en chocomel en koek toe.

Met dank aan de vrijwilligers van Stichting Jeugdactiviteiten Biezenmortel, die het Sinterklaasfeest in Biezenmortel mogelijk maken.

Tekst: Nelleke Strater, de Wegwijzer
Foto’s: Pieter Michielsen, de Wegwijzer

Wie is er geknipt voor…?

/0 Reacties/in , , , , , , /door

Op 11-11 vindt traditiegetrouw de start van het carnavalsseizoen plaats. In D’n Haozenpot was de start van deze periode een paar dagen later.
Op vrijdagavond vond in ’t Plein de bekendmaking van de Prins(es) van de Raad van 11 en van de Jeugdraad plaats.

Jeugdraad en Dansgarde
De jeugd beet het spits af om 20:11 uur. Voor een zaal gevuld met heel veel ouders, opa’s en oma’s, boertjes en zusjes van de nieuwe jeugdraadleden.
Het begon met een mooie aangename verrassing dat de jeugraad dit jaar vergezeld gaat worden door een heuze dansgarde (dansmariekes). 6 personen hebben zich opgegeven voor deze dansgarde die dus na vele jaren van afwezigheid weer acte de présence gaat geven.
De prins carnaval van vorig jaar werd door de jeugdcommissie op pad gestuurd om in het dorp kinderen te gaan zoeken die samen carnaval willen gaan vieren.
De zoektocht was ‘live’ op het scherm in ’t Plein mee te volgen.
Toen het podium uiteindelijk vol stond met jeugdraadsleden, dansgarde en buddy’s bleek dat er nog één persoon ontbrak. Dus dan nog meer een keer terug naar buiten en verder zoeken!
Niet veel later werd de jeugdprinses van D’n Haozenpot gevonden en op het podium gepresenteerd.
Prinses Rozemarijn d’n 1e gaat de jeugd dit jaar voor in D’n Haozenpot. Heel slim heeft zij er voor gekozen om Rob, die twee jaar gelden al eens jeugdprins was, te vragen als haar adjudant.
Aan de reacties uit de zaal te horen gaat dat zeker een mooi seizoen worden voor de jeugd in D’n Haozenpot.

Hij doet’t wir war
Om 23:11 uur was het de beurt aan de grote raad van 11.
Toen het gordijn van het podium open ging zagen we een kapsalon. Of liever gezegd ‘Barbier shop D’n Haozenpot’. Hier werden op dat moment gecontroleerd of iemand van het viertal klanten ‘geknipt’ zou zijn om de rol van prins of prinses op zich te nemen.
Al snel was duidelijk dat ook dit jaar prins Pieter d’n 1e de scepter zal zwaaien over D’n Haozenpot. Met het motto van dit jaar “We doen’t wir war” was dat misschien ook wel voordehandliggend.
Echter helemaal hetzelfde gaat het niet worden het komende seizoen. Als adjudante zal namelijk dit seizoen Irma van Beurden haar opwachting maken. Zij was deze avond de kapster in de Barbier shop, en zou er dus geknipt voor moeten zijn!

Raad van…?
De grootste verrassing moest toen echter nog komen. Dit jaar zal er namelijk geen actieve, zichtbare Raad van 11 aanwezig zijn in D’n Haozenpot. Het bleek de afgelopen jaren moeilijk te zijn om 4 dagen lang een volledige raad bij elkaar te krijgen.
Met dit gebaar wordt er voor andere de gelegenheid en ruimte geboden om ook eens een keertje (helemaal blanco) te komen proeven aan de Raad van 11 om zo zelf te ervaren. “We horen links en rechts namelijk geregeld reacties dat men wel eens deel wil uitmaken van de Raad van 11, maar… ?
We nodigen bij deze dus mensen uit om eens met ons mee te gaan in het voorseizoen of tijdens (een van) de carnavalsdagen.” aldus prins Pieter.

Maar wat voor pèkske je uiteindelijk ook aantrekt maakt niets uit. Als we er samen maar weer een mooi carnavalsseizoen van gaan maken!


Het motto voor 2025 in Kleuvendurp is bekend!
De Raad van Half 11 in Kleuvendùrp heeft op 11-11 het motto voor carnaval in 2025 bekend gemaakt.
Naast de belofte om ook dit jaar alle carnavalsdagen weer een mooi programma in elkaar te zetten, werd dus ook het motto bekend gemaakt waarmee alle wagenbouwers en andere deelnemers aan de optocht in Kleuvendùrp aan de gang kunnen.
Het motto voor 2025 is: Gifter ene slinger aon!

Foto: Fotografie Simone

Diamanten bruidspaar Jeanne en Jo de Vos-Beerendonk

/0 Reacties/in , , , , , , /door

Woensdag 27 november zijn Jeanne en Jo de Vos-Beerendonk 60 jaar getrouwd. Op die dag zullen ze met hun kinderen lekker gaan eten. Komende zondag gaan ze dit in ‘t Centrum vieren met kinderen, kleinkinderen, overige familie, vrienden en kennissen.
Dat dit in ‘t Centrum gevierd wordt, was voor hen vanzelfsprekend. Jeanne heeft daar zo’n 42 jaar gewerkt met bruiloften en partijen. Ze weet dus als geen ander hoe je een bruiloft viert. Hun eigen bruiloft 60 geleden was ook hier.
Jeanne was een vriendin van de zus van Jo en zo hebben ze elkaar leren kennen in 1960.
De vader van Jeanne, die bode op het gemeentehuis in Udenhout was, hoorde van een dubbel bouwkavel in de Tuinstraat. Dat werd gekocht voor Jeanne en haar broer Jan. Jo heeft zijn hele leven als metselaar in de bouw gewerkt en dat kwam mooi uit. Samen met familie en vrienden zijn er 2 huizen gebouwd in de Tuinstraat, waar ze tot voor vijf jaar geleden hebben gewoond. Hun zoon vertelt dat dit heel gezellig was, een poortje tussen de twee tuinen en zo speelden zij met nicht Monique en neef Hans.

Vanwege gezondheidsredenen wonen ze nu in de Eikelaar.
Ze hebben twee zonen en schoondochters, 4 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. Jeanne houdt van puzzelen en rikken. Samen hebben ze zo’n 20 jaar naast het veld gestaan als hun zonen moesten voetballen. Ook hielpen ze met het zomerkamp.
Jo heeft ook vanaf zijn jeugd trompet gespeeld, bij de Harmonie. Door deze hobby heeft hij tijdens zijn diensttijd bij de luchtmachtkapel als Tamboer-Hoornblazer gespeeld. En daardoor onder andere gespeeld bij de taptoe Delft in 1957.
Naast biljarten en schilderen was voor Jo fotograferen een hobby en ter plekke maakt hij een foto van Jeanne met het toestel van de fotograaf.

De Wegwijzer wenst Jeanne en Jo en hun hele familie een fijn feest komende week en nog vele jaren samen.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer en Jo de Vos