In de zaal van ’t Plein heeft Theatergroep Udenhout dit weekend onder begeleiding van regisseur Harry van der Wal het toneelstuk ‘Sterfbedgesteggel’, geschreven door Mart Moors, gespeeld.
Het is het tweede stuk wat Theatergroep Udenhout onder leiding van Harry van der Wal brengt, en het is goed te zien dat van der Wal meer van zijn spelers heeft gevraagd.
De gebeurtenissen in Sterfbedgesteggel spelen zich af in de slaapkamer van de schatrijke, oude en doodzieke Delphine Hogenduyn. Corrie Snoeren speelt de rol van Delphine Hogenduyn met
veel allure. Voor haar familieleden, verpleegster en notaris heeft ze geen goed woord over en dat steekt ze niet onder stoelen of banken. Iedereen die op bezoek komt kan rekenen op een flinke
portie achterdocht en chagrijn wat resulteert in een heel arsenaal aan beledigingen. De oude dame verwijt haar familieleden dat ze op haar geld uit zijn en ook haar notaris Henry Potman krijgt om die reden voortdurend de wind van voren. Nol Luijbregts speelt met verve de rol van de notaris, die tamelijk gluiperig en corrupt is, die er niet vies van is de oude dame in een onbewaakt
moment van haar kostbare sieraden te beroven. “Zo weet ik in ieder geval zeker dat ik voor mijn diensten beloond wordt.”

De rollen van Clemens Schoonus als Delphines zoon Sylvester Hogenduyn en Carla Verschuuren als zijn vrouw Yvette maken de lachspieren bij het publiek los. Het echtpaar houdt er een kluchtige wijze van communiceren op na. Wanneer haar man door haar toedoen een plons in de vijver maakt en als gevolg van alle perikelen een hartaanval krijgt speelt Yvette het slachtoffer.  De onbeholpen pogingen van het echtpaar om in het bezit te komen van Delphines waardevolle spullen leverden hilarische situaties op.

Esther de Klerk komt uitstekend tot haar recht in de rol van zuster Beatrijs. Deze interne verpleegster vertroetelt mevrouw Hogenduyn op een kinderlijke manier alsof het haar eigen ’kind’ is. Natuurlijk zeer tot ongenoegen van deze laatste. De mimiek van de Klerk is onnavolgbaar. Delphines dochter Francine de Boer, gespeeld door Rianne Liebregts, heeft haar moeder al twintig
jaar niet gezien. Zij is de enige van de familie die niet op de centen uit is maar hunkert naar een beetje liefde en erkenning van de vrouw, die haar verstoten heeft vanwege haar huwelijk met
“een vieze fabrieksrat.” Met haar kleinkind Inge wil Delphine Hogenduyn niets te maken hebben. “Wat heb je dat kind ook een achterlijke naam gegeven. Ik had Philomaine in gedachte als naam voor mijn kleindochter.”
De kleindochter, overtuigend gespeeld door Miranda Snoeren, probeert zich aanvankelijk nog met haar grootmoeder te verzoenen. Al snel laat ze de vele hatelijkheden van haar grootmoeder langs haar koude kleren afglijden en blijkt dat ze qua karakter niet voor de oude dame onder doet. “Ik zal ervoor zorgen dat je in dat graf beland waar je allang in had moeten liggen.” Het Udenhoutse publiek heeft genoten van het stuk. Het grote applaus van de aanwezigen aan het einde van de voorstelling was daarom ook dit jaar weer meer dan terecht.

Tekst: Kristel Teunissen