Theaterroute Nabij 2023

/0 Reacties/in /door

Ontdek op Landpark Assisië wat ‘thuis’ betekent

Op zaterdag 13 en zondag 14 mei is het weer zover: Theaterroute Nabij! Landpark Assisië wordt tijdens dit weekend omgetoverd tot een plek waar je kan genieten van theater, dans, muziek en natuur. Met als thema ‘thuis’.

Na het grote succes van Theaterroute Nabij vorig jaar opent Landpark Assisië in Biezenmortel, een woongebied voor mensen met een verstandelijke beperking, in mei opnieuw haar deuren voor de omgeving. Het doel: de bewoners op het park door middel van kunst verbinden met bewoners uit omliggende dorpen en steden. Zo kunnen makers en bezoekers weer genieten van bijzondere voorstellingen op het prachtige, groene landpark.

Thuiskomen
Thuis. Dat is het thema van Theaterroute Nabij 2023. Wat is thuis voor jou? Hoe voelt dat? Het antwoord op deze vragen is voor iedereen anders, maar in de kern is het gevoel van thuis misschien wel hetzelfde. Tijdens de voorstellingen van Theaterroute Nabij ontdekken bezoekers in de nieuwe natuur van het prachtige landpark wat thuis voor verschillende mensen betekent en nemen gidsen Frans en Cis hen mee op reis naar (hun t)huis: Landpark Assisië. De drie gezelschappen die op het Landpark werken, Speels Collectief, performancegezelschap Zwermers en EELT Theatercollectief, tonen elk hun locatievoorstelling, bovendien bieden zij met vier theatrale pop-ups een poëtische verrassing. In de voorstellingen van Speels Collectief en EELT wordt samen gespeeld met bewoners van het landpark.

De voorstellingen
EELT Theatercollectief brengt samen met minderjarige asielzoekers uit Eritrea de voorstelling ‘Bankencrisis’. Daarin staat de vraag centraal wat er gebeurt als je samen met anderen een nieuwe start maakt. Speels Collectief presenteert ‘Waar we heen gaan als het donker wordt?’. Deze voorstelling wordt uitgevoerd door een mixed-abled gezelschap dat onder meer bestaat uit bewoners van het landpark, en geeft een kijkje in het complexe landschap van ‘thuis zijn’. Performancegezelschap Zwermers brengt een ode aan de kleurrijke en veelzijdige mens in de duur-performance ‘Pan ~// Catwalk’ die gaat over hoe kleding een uitdrukking is van wie we zijn, willen zijn of moeten zijn. Het is het huis dat we altijd bij ons dragen.

Entree:
 € 12,00 volwassenen
€ 6,00 voor kinderen

https://www.eeltweb.nl/projecten/theaterroute-nabij/ 

Historische lezing voor Heemkundekring ‘De Kleine Meierij’, 9 mei

/0 Reacties/in /door

Op Park Stanislaus in Moergestel, aanvang 20.00 uur. Ingang achterom (zaal open vanaf 19.30 uur). Deze lezing wordt mede in het kader van het 75 jarig bestaan van de kring georganiseerd.

Prostitutie in de vestingstad ’s-Hertogenbosch in de 17de en 18de eeuw.
In 1629 werd de onneembaar geachte vestingstad ’s-Hertogenbosch veroverd door de Prins van Oranje, Frederik Hendrik. De stad en de Meierij behoorden vanaf die tijd bij de Noordelijke Nederlanden. Calvinistische regenten gingen de scepter zwaaien in de hoofdstad van de Meierij en duizenden soldaten werden ingekwartierd. Ook de Meierij kreeg na 1629 en zeker na de Vrede van Munster in 1648 te maken met de calvinistische regenten en predikanten. Deze heren konden echter niet verhinderen dat daar waar soldaten waren, ook prostitutie was. Prostitutie lijkt een universeel verschijnsel. De organisatie ervan is in de loop der tijd veranderd en de maatschappij heeft grote invloed op het fenomeen.

In 2021 verscheen van de spreker, Jos Wassink, Dagelijks leven in ‘ontugt’. Prostitutie in de vesting ’s-Hertogenbosch, 1629-1795 Het boek behandelt het reilen en zeilen van de vrouwen die in de achttiende en negentiende eeuw in de Brabantse hoofdstad werkzaam waren in de prostitutie. Wassink gaat in zijn lezing niet alleen in op de organisatie van de prostitutie, maar belicht ook de maatschappelijk achtergrond van de vrouwen die erin werkzaam waren. Hij geeft een inkijkje in het dagelijks leven in de bordelen en ook de tippelgebieden komen aan bod. ’s-Hertogenbosch had in die periode steeds een groot garnizoen. Het zijn vooral de soldaten die klant waren. Duidelijk zal worden dat voor een omvangrijk deel van de Bossche bevolking armoede en ellende waren verweven met criminaliteit en in het bijzonder met prostitutie.

Jos Wassink studeerde geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en werkte van 1981 tot 1988 op het Rijksarchief Noord-Brabant in ’s-Hertogenbosch. In 2004, toen hij gemeentearchivaris van Weert was, promoveerde hij aan de Radboud Universiteit op het proefschrift Van stad en buitenie. Een institutionele studie van rechtspraak en bestuur in Weert 1568-1795. Hij werd in 2008 provinciaal historicus van Utrecht en begeleidde de afgelopen jaren als consulent bij het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (VIE) erfgoedgemeenschappen bij het plaatsen van hun tradities op de Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed Nederland. Hij heeft diverse publicaties op zijn naam staan over lokale en regionale geschiedenis in Nederland en over immaterieel cultureel erfgoed. Sinds zijn pensionering is hij is stadsgids van ’s-Hertogenbosch, zijn woonplaats, en geeft hij cursussen over de geschiedenis van Brabant voor HOVO Brabant Seniorenacademie.

U bent van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn. In het bijzonder bewoners van Park Stanislaus zelf. Entree voor leden en bewoners Stanislaus is gratis, niet-leden betalen €.4,00 per persoon. Koffie en thee verkrijgbaar tegen betaling van €1,50.

Tevens zorgt de Heemkundekring voor een tafel met boeken en tijdschriften voor geïnteresseerden die ter verkoop worden aangeboden. Een lidmaatschap kost slechts €35,00 per jaar en levert u vele voordeeltjes op, zoals gratis entree bij lezingen, het kwartaalblad met mooie artikelen (4x per jaar t.w.v. 6,95 per stuk gratis), meedoen met de excursie enz. enz.

Park Stanislaus biedt ons de gastvrijheid om deze lezing in Moergestel te kunnen laten plaatsvinden. Dank daarvoor.

Schoolvoorbeeld van gezonde samenwerking

/0 Reacties/in /door

Koningsspelen Udenhout-Biezenmortel 2023

Eerst wat indrukwekkende cijfers. 787 basisschool leerlingen, 110 hulpouders, 42 leerkrachten en stagiaires, 3 basisscholen, 5 sportclubs en een gloednieuwe sport BSO. De koningsspelen Udenhout en Biezenmortel zijn niet alleen uitgegroeid tot een serieus sport en spel evenement, maar ook tot een schoolvoorbeeld van gezonde samenwerking. Letterlijk en figuurlijk.

Een jaar geleden berichtten we in De Wegwijzer dat de drie basisscholen van Biezenmortel en Udenhout voor het eerst samen de koningsspelen organiseerden. Maar afgelopen vrijdag zagen we dat de krachtenbundeling nog meer gegroeid is.

Dit jaar sloten zich voor het eerst ook vijf sportverenigingen aan. VCU, MHCU, TPVU, SVSSS en dansschool Jump Dance Factory . Zij boden sportclinics aan, zodat kinderen op een laagdrempelige manier konden kennismaken met volleybal, tennis en padel, voetbal, hockey en dans. Een hele creatieve methode om kinderen hun sportieve interesses en aanleg te laten ontdekken en tegelijkertijd te investeren in nieuwe aanwas van onze sportclubs. Enthousiaste doorpakkers konden zich dan ook meteen bij de clubs aanmelden.

Maar dat was niet de enige primeur van de koningsspelen 2023. Want ook de eind vorig jaar geopende Sport BSO Roomley was erbij en leverde welkome ondersteuning in de vorm van mensen en middelen.

Tot slot waren ook enkele ondernemers van de partij. Zo droeg supermarkt Plus Ammerlaan met 500 stuks fruit letterlijk een bouwsteentje bij aan de energie en gezondheid van de kinderen. Jumbo sponsort landelijk het koningsdagontbijt op scholen.

Kortom de koningsspelen Udenhout en Biezenmortel zijn uitgegroeid tot een feest van samenwerking, dat kinderen een breed spectrum aan sport, spel en beweging biedt. Een evenement waar scholen, verenigingen, hulpouders en sponsors trots op mogen zijn.

Tekst en foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer

Een gewaarschuwd mens telt voor twee

/0 Reacties/in /door

Op initiatief van Wijkagent Harm Muntz, Beleidsadviseur Veiligheid en Cybercriminaliteit Gemeente Tilburg Benoît Hendriks, en Dorpsraad Udenhout, werd op 18 april in het Kruisgebouw een pilot informatie bijeenkomst “Echt nep” gehouden over Digitale /Cybercriminaliteit. Na een oproep in de Wegwijzer hadden zich 20 deelnemers aangemeld.
Volgens Harm Muntz staan woninginbraken volop in de belangstelling, maar staat digitale/cybercriminaliteit op nummer 1 in de misdaad lijst (digitale criminaliteit loont meer dan woninginbraken). Er wordt echter weinig over gemeld en gepraat omdat slachtoffers zich schamen, zich dom voelen dat ze “erin getrapt zijn”. Toch heeft cybercriminaliteit veel impact op de slachtoffers. Ze voelen zich overvallen en aangetast in hun veiligheid, ze ervaren verlies van vertrouwen en onrust. Dat er zo weinig over gepraat wordt is jammer, volgens Harm. Het zou waardevol zijn wanneer slachtoffers hun familieleden, vrienden en buren zouden waarschuwen. “Want het kan ons allemaal overkomen, zowel ouderen als jongeren. Een op de vijf Nederlanders krijgt er mee te maken”.
Benoît Hendriks legt uit welke vormen van digitale criminaliteit er bestaan. Via Whatsapp fraude kan een crimineel zich voordoen als een familielid. “Mam, ik app je met de telefoon van mijn vriend. Ik ben mijn telefoon en pasjes verloren en heb dringend geld nodig, zou je alsjeblief wat geld over willen maken?.” Welke liefhebbende moeder zou hier niet intrappen? Met een Phishing mail proberen criminelen u via een link geld te laten betalen voor een openstaande rekening bij een officiële instantie. Bij Spoofing wordt u gebeld door een persoon, die zich voordoet als een medewerker van een organisatie, die nog geld van u tegoed heeft. (Soms gaat dit ook per post). Dezelfde handelswijze wordt gebruikt bij Bankhelpdesk Fraude. Een zogenaamde bankmedewerker vraagt u om snel geld over te sluizen naar een andere bankrekening om uw geld veilig te stellen. Bij Datingfraude probeert een “geliefde” (gevonden via een datingsite) uw vertrouwen te winnen. Er worden soms ook intieme gegevens uitgewisseld, waar het slachtoffer later mee gechanteerd kan worden. Ook wordt er vaker geld gevraagd voor “een lover in nood”.
Bij al deze vormen van digitale/cybercriminaliteit wordt het slachtoffer meestal onder druk gezet om snel te handelen, omdat er anders sancties volgen of de gevolgen bij niet handelen desastreus kunnen zijn (bv veel verlies van geld). Harm en Benoît geven ons het advies om eerst drie keer na te denken alvorens te handelen, geen link aan te klikken in een mail die we niet helemaal vertrouwen, de desbetreffende organisatie of instantie te bellen om nadere informatie, onze banklimiet te verlagen voor overboekingen, wachtwoorden regelmatig te veranderen en geen “wachtwoordmanagers” te gebruiken, up dates automatisch te laten doorvoeren op de telefoon, hulp te vragen waar iets niet duidelijk is, en er over te praten.
De deelnemers hebben de bijeenkomst als erg nuttig ervaren. Door de zinvolle interactie tussen sprekers en deelnemers is de bijeenkomst in tijd wel wat uitgelopen. Nog meer praktische tips om cyber/digitale criminaliteit te voorkomen (preventie) zouden welkom zijn. Harm en Benoît gaan hiermee aan de slag voor vervolgbijeenkomsten.
Mijn advies: wees er als de kippen bij wanneer er weer een bijeenkomst georganiseerd wordt! Nu al kunt u op de computer via laat je geen h@ck zetten informatie krijgen. Het kan veel leed voorkomen.


Tekst : Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Werkzaamheden Sportlaan

/0 Reacties/in /door

Van 1 mei tot 15 mei zijn er werkzaamheden in en rondom de Sportlaan met mogelijke hinder en omleidingsroutes.

Het begon met een kandelaar

/0 Reacties/in /door

En het eindigde (althans voorlopig) met een stokje. Het stokje dat de overdracht symboliseert. Na 40 jaar komt de directie van “Ad van Esch; machinale houtbewerking” in handen van Ramon Vromans. Natuurlijk is dat symbolische stokje van hout; net zoals de kandelaar waarmee Ad van Esch meer dan 40 jaar geleden begon. Dat speelde zich toen af in Heukelom in de stal van Ad’s vader.
Afgelopen weekend vond de (gedeeltelijke) bedrijfsovername plaats. Ad blijft voorlopig mede-eigenaar en hij gaat verder in de zaak als “Chef Trappen”. Een historisch weekend dus; het 40-jarig jubileum èn de komst van een nieuwe directeur. En daar werd dan ook uitvoerig bij stil gestaan. Er was een officieel gedeelte op het bedrijf aan de Energieweg, een spontane, gezellige receptie èn een nòg gezelliger feest.
De weg naar de feestruimte liep door Ad’s productiehallen. De weg was afgezet met linten die gespannen waren tussen … kandelaars. Al wandelend zag je de prachtige producten die het bedrijf maakt en de indrukwekkende machines die dat mede realiseren. Schermen met films en beelden van het productieproces maakten dit alles nog levendiger.
Een levensgroot kunstwerk in hout, dat Ad van Esch “op karwei” uitbeeldde, trok veel bekijks.
Honderden aanwezigen luisterden tijdens het officiële gedeelte van de avond naar de toespraak van de oude directeur. Hij vertelde dat zijn carrière begon met de kandelaars. Die verpatste hij overal; bij familie, vrienden en kennissen. Maar Ad moest wel bekennen dat zijn moeder commerciëler was dan hij. Zij rekende hogere prijzen voor de producten van haar zoon.
Na het werken met hout beter in de vingers te hebben gekregen bij timmerfabriek Bolsius in Oisterwijk (zijn oude baas, de inmiddels 90-jarige heer Bolsius, was zelfs aanwezig op Ad’s 40-jarige jubileum), begon Ad van Esch in 1983 zijn eigen bedrijf. De eerste medewerker die hij aannam, was Jac. Broeders die al die jaren trouw is gebleven aan het bedrijf. Ad en Jac. hebben samen de vele veranderingen en de enorme groei van de onderneming meegemaakt.
Ook anderen kregen lof van de heer van Esch. Hij dankte zijn klanten, zijn leveranciers, zijn zakelijke relaties en last-but-not-least zijn loyale en deskundige medewerkers. Ook was er een speciaal woord van dank voor Ronald Coppens, de accountant die op financieel gebied goed meestuurde. Het grootste woord van respect betrof Ell, de vrouw van Ad die ook al 40 jaar zijn belangrijkste sparring-partner is. Daarnaast werden de drie dochters niet vergeten door hun trotse vader.
En toen … werden de schijnwerpers gericht op de toekomst. De nieuwe directeur Ramon Vromans werd geïntroduceerd. Ramon is afkomstig uit Berkel-Enschot. Vier jaar geleden kwam hij met Ad in contact. Die min of meer toevallige ontmoeting leidde tot een prima klik tussen beide mannen, zakelijk en ook persoonlijk. Niet heel veel later kreeg Ramon, die in België in een andere branche werkzaam was, een vacature bij “Ad van Esch, machinale houtbewerking” onder ogen. Hij aarzelde niet lang en belde Ad. De rest is geschiedenis. Ramon heeft in de afgelopen jaren de management-opleiding “Bouw en Hout” afgerond en hij heeft vooral in de praktijk heel veel geleerd van zijn collega’s. Hij heeft ook van klanten, leveranciers en anderen veel op mogen steken, waardoor hij de ontwikkeling van het bedrijf met vertrouwen tegemoet ziet.
Ad en Ramon heffen dan ook het glas op een goede toekomst. Maar dat doen ze niet zonder ook naar de omgeving te kijken waarin ze werken en leven.
“We willen ons juist op dit moment ook inzetten voor een goed doel”, aldus de beide heren. “En dat doel is de Stichting Quiet uit Tilburg”. De Udenhouter Ralf Franken is bestuurslid van Quiet Nederland. Hij legt uit dat Quiet zich bezig houdt met armoedebestrijding. Men maakt vooral basale activiteiten voor minder goed bedeelde mensen mogelijk. Naar de kapper gaan; Op een terrasje zitten; Eindelijk eens een cadeautje mee kunnen nemen op verjaardagsvisite bij je zus.
“Ad van Esch, machinale houtbewerking” draagt alle giften die zijn ontvangen naar aanleiding van het jubileum en de directie-wisseling over aan Quiet. Dat levert de Tilburgse stichting € 3.035,- op. En daar blijft het niet bij. Het bedrijf van Ad en Ramon verdubbelt dat bedrag, waardoor Quiet 6070 Euro meer te besteden heeft.
Nu kan de sfeer van de avond niet meer kapot. Zelfs niet als er een ontslagen, ontevreden ex- medewerker op het podium verschijnt. De arme man wordt hilarisch gestalte gegeven door tonnepraoter Ton Brekelmans, die subliem de lachspieren van de aanwezigen in werking zet.
Tenslotte wenst “De Wegwijzer” haar trouwe adverteerder “Ad van Esch, machinale houtbewerking” veel succes toe. Ook wensen wij Ad van Esch en zijn vrouw Ell, alsmede Ramon Vromans en zijn vrouw Monique een goede toekomst toe.

Tekst: Jan de Kort; De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders; De Wegwijzer

Boomplantdag langs het Pauwelspad

/0 Reacties/in /door

Het Pauwelspad is een rondgaande wandelroute van 34 kilometer dat grotendeels door Landschapspark Pauwels loopt. Schoolkinderen zouden in december helpen bij het planten van bomen in het kader van het herstellen van historische populierenlanen. Het weer was toen zo slecht en de grond bevroren, dat dit niet kon. Die bomen zijn inmiddels al lang geplant. Opnieuw is er nu een boomplantmoment geweest langs het Pauwelspad en wel op 13 april langs het Pauwelspad, nabij Quirijnstokstraat 7, Tilburg. Hoewel het inmiddels april is en we dan allemaal verlangen naar en hopen op voorjaarsweer, was het koud met veel wind. Gelukkig was het wel droog. Een diversiteit aan bomen komt er langs dit deel van het Pauwelspad. Geplant zijn: inlandse eiken, ruwe berken, fladderiepen, zwarte populieren en haagbeuken.

Aan Rik Grashoff, wethouder van de gemeente Tilburg was de eer gegund om samen met de initiatiefnemers de eerste fladderiep te planten. Aanwezig bij dit feestelijk moment waren vertegenwoordigers van de Stichting Nieuwe Warande, de werkgroep Pauwelspad, de gemeente Tilburg en de dorpsraad van Udenhout. De variëteit in bomen maken het gebied aantrekkelijker en groener en het wandelpad nog meer uitnodigend. Gezien de ambities voor de toekomst zullen er nog veel meer bomen geplant worden. Mooi om deze eerste keer te markeren en vast te leggen.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

De bijzondere hobby van Josephine McVean

/1 Reactie/in /door

Glaskunstenares
In de kamer hangen een paar mooie kleine schilderijtjes waarbij de verf op glas is aangebracht. Die zijn van haar opa en daar is de belangstelling voor glaskunst bij Josephine gewekt. Het creatieve en de glaskunst zit in haar familie, want niet alleen haar opa beoefende die kunst, haar tante ook. Naast de schilderijtjes zien we diverse glaskunstobjecten in haar huis. Josephine beoefent verschillende vormen: glas in lood, brandschilderen en fusen.
Allereerst glas in lood Het moeilijkst is het ontwerp: welke afbeelding, welke vormen en welke kleuren? Vervolgens de verschillende stukken gekleurd glas in een H-profiel van lood zetten. Het is millimeterwerk! Veel glas in lood vinden we in kerken. Dat zijn vooral Bijbelse voorstellingen in zowel klassieke, als moderne stijl. Een voorbeeld van haar werk is te zien in het kapelletje in de Schoorstraat waar Josephine een nieuw raam heeft gemaakt nadat dit bij een inbraak kapot was gemaakt. Deels is dit ook gebrandschilderd. Bij brandschilderen werk je met glaspoeders die je mengt met een vloeibaar medium, dan worden daarmee de lijnen, met penselen of kroontjespennen lijnen opgezet van de afbeelding, daarna de schaduwen en als laatste de kleuren. Bij iedere handeling wordt verschillend gewerkt met tamponeer kwasten, penselen, kroontjespennen, tandenstokers etc. om weer verf weg te halen op plaatsen waar niets mag zitten. Telkens wordt het in de glasoven gebrand en dat gebeurt per kleur op een andere temperatuur variërend van 700 tot 430 graden. Gemiddeld 5 tot 10minuten per kleur. Het moet vervolgens ongeveer 20 uur afkoelen. Dit alles komt heel nauw. Josephine heeft werk dat wel 11 maal dit proces heeft doorlopen. Iedere keer is er kans op breuk en dan moet je helemaal opnieuw beginnen. Het is een zeer intensief proces met een enorme tijdsinvestering. Een werk is onbetaalbaar als alle uren geteld worden. Josephine laat foto’s van haar vele gebrandschilderde objecten zien. Geboortekaartjes zijn een dankbaar thema voor een mooie brandschildering.
Een laatste vorm van glaskunst die zij beoefent is fusen. Daarbij worden verschillende glasstukjes samengesmolten. Je krijgt variatie door verschil in kleur en de mate waarin de verschillende stukjes in of net aan elkaar worden gesmolten en of verschillende lagen wel of niet meer te zien zijn.
Een voorbeeld van een combinatie van verschillende technieken is het monument voor ongedoopte kinderen op het kerkhof van Udenhout, wat zij samen met Hans van Oene heeft gemaakt. Hans heeft het metalen deel voor zijn rekening genomen en Josephine heeft het glas gemaakt met de technieken fusen en brandschilderen.
Naast heel arbeidsintensief is het ook een hobby die heel veel verschillende materialen vraagt. In haar atelier zien we allerlei stukken glas in verschillende kleuren, tientallen potjes met glaspoeders, gereedschap en andere materialen om mee te fusen en natuurlijk de glasoven die tot ca. 1050 graden verhit kan worden. In dit atelier geeft Josephine regelmatig workshops en deelt zij haar kennis en enthousiasme voor de glaskunst. Velen in Udenhout hebben op die manier kennis kunnen maken met een bijzondere kunstvorm.

Tekst: Wima de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer

Van opticien tot bierbrouwer en pastoor

/0 Reacties/in /door

40 jarig priesterjubileum Pastoor Looijaard

Pastoor Looijaard vertelt me in een geanimeerd gesprek dat hij geboren is in 1946 in Gouda als zesde kind uit een gezin van acht kinderen. Hij werd vernoemd naar Heeroom en Peetoom Pater Godfried, Trappist in de Abdij van Koningshoeven. Omdat zijn moeder graag terug wilde naar haar geboortegrond in Brabant, verhuisde hij na zes weken al naar Tilburg. Hij voelt zich dan ook Tilburger.
Opgegroeid in het Roomse Rijk was hij als jonge jongen al actief in de kerk als misdienaar en in het kinderkoor. “Als er iets te doen was, was ik in de kerk te vinden”. Na de lagere school en de MULO was de vraag van vader: “Wat wil je nou worden?” Het antwoord kwam snel en duidelijk: “ik wil priester worden”. Daarop ging Pastoor naar het Damiaancollege in Sint Oedenrode, maar hij had zoveel heimwee naar het gezin en de vrienden thuis, dat vader hem na een half jaar op kwam halen. Wat nu? Een vriend van vader raadde hem aan om opticien te worden. En zo geschiedde. Pastoor woonde en werkte 12 jaar lang als opticien in het filiaal van firma Eekelaar aan de Bredase weg.
De jaarlijkse bezoeken van het gezin aan Heeroom Godfried spraken Pastoor enorm aan. Toen Heeroom verhuisde naar Kenia om daar een abdij te stichten, ondernam Pastoor met een vriend de reis naar Kenia. “Op Safari gaan was leuk, maar ik was het meest gelukkig in de abdij”. Als jongeman nam hij ook meerdere malen deel aan retraites in Koningshoeven. Toen hij met zijn toenmalige vriendin een keer de mis in Koningshoeven bijwoonde kwam hij tot het besef: “hier hoor ik thuis”. Pastoor ervoer dit als een roeping van Godswege. Zonder medeweten van zijn ouders sprak hij met de abt af dat hij zou intreden op 20 augustus, het feest van de Heilige Bernardus. Maar hoe moest hij het zijn ouders vertellen? Gelukkig stelde zijn vader hem de vraag: “Wat ben je toch allemaal van plan? Jij wilt naar de Trappisten!” Pastoor was stomverbaasd en kon volmondig “Ja” antwoorden. “Zeg dat dan”, was de eenvoudige reactie van zijn vader. Er viel een last van zijn schouders toen pastoor langzaam afscheid nam van al zijn bezittingen en zijn werk. Na de kleine en grote Professie volgde de Diaken Wijding door bisschop Bluyssen. Die vroeg hem wanneer de priesterwijding zou zijn en meteen werd Beloken Pasen in het volgende jaar afgesproken. Door ziekte van Bisschop Bluyssen werd Pastoor uiteindelijk priester gewijd op 17 april 1983 door Aardsbisschop van den Hurk uit Medan Indonesië en volgde de eerste mis in de Sacramentskerk in Tilburg. Nu 40 jaar geleden.
Pastoor werd aangesteld als begeleider van de novicen (Novicen meester) en doceerde aan de novicen en aan de studenten van het Seminarie (den Bosch) samen “Inleiding in het Oude en Nieuwe Testament”. De abt van het klooster vroeg hem daarnaast om laborant te worden in de Brouwerij. Hij ging in de leer in de Abdij van Westmalle en Vleteren en onder zijn leiding kwam het nieuwe Brouwhuis tot stand. Door deze werkzaamheden was hij veel weg van het klooster en uiteindelijk vroeg hij aan bisschop Ter Schuure of hij naar het bisdom kon komen. Hij werd aangesteld als pastoor in Boekel, volgens het bisdom een van de mooiste parochies, en later ook in Handel en Odiliapeel. Hier werkte hij 12 jaar met veel plezier. De Vicaris Generaal vroeg hem als pastoor in Vught (te “stads” volgens pastoor) en later in Kaatsheuvel ( te “druk”), maar uiteindelijk vroeg Bisschop Hurkmans hem in 2003 om de leeggevallen plek in Udenhout op te vullen. In September alweer 20 jaar geleden. “Ik heb er nooit spijt van gehad” aldus Pastoor. ”Ik werd gastvrij ontvangen en was meteen verliefd op de kerk. Voordeel was ook dat ik weer dicht bij Tilburg was, bij familie en vrienden”. Nog altijd heeft hij contact met parochianen uit Boekel, maar dit is zijn plek geworden. “Ik ben echt een zondagskind, een gelukkig mens”.
Op zondag 16 april wordt het jubileum van Pastoor gevierd met een plechtige eucharistieviering om 10.00 uur in de Sint Lambertuskerk, met medewerking van GKU (Gemengd Koor Udenhout), Harmonie MVC en de Gilden van Udenhout. Aansluitend is er een receptie in ’t Plein, waarvoor u allen van harte uitgenodigd bent.

Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto’s : Henny Schilders, de Wegwijzer

Foto van de maand maart 2023 van “Fotoclub Focus Udenhout”

/0 Reacties/in /door

Als foto’s van de maand maart 2023 van “Focus op Nederland” is in de categorie iris-fotografie met een meerderheid van stemmen gekozen “iris” van Connie Slenders uit Udenhout. We feliciteren Connie met het maken van deze mooie foto.

Namens Fotoclub Focus Udenhout,
Peter van Kollenburg

Ter informatie:
De jaarlijkse foto-expositie van Fotoclub Focus Udenhout gaat voor het eerst na de corona periode weer van start op 20, 21 en 22 oktober 2023, in het Atrium van de Eikelaar te Udenhout.