Fietstocht op de duofiets: EEN AANRADER
Op het terras van Café De Rustende Jager tref ik vier mensen gezellig samen aan de koffie. Ze hebben al een ritje op een Duofiets achter de rug en houden even pauze voor ze weer verder fietsen.
Het zijn Mevrouw Lommers- v.d.Ven, Mevrouw Oerlemans-v.d. Weijer en begeleiders Wim Brekelmans en Jan Lemans.
Wim Brekelmans vertelt me dat de fietstochtjes met de Duofietsen deze zomer (na de vaccinaties) weer opgestart zijn, nadat ze door Corona helemaal stil gevallen waren. In de Corona tijd zijn jammer genoeg wel enkele vrijwilligers afgevallen.
De Duofietsen zijn een jaar of 3-4 geleden geschonken door de Dorpsraad en Thebe Ledenvereniging en zijn in beheer gekomen van Contact 50. Rijwielhandel de Tweewieler staat garant voor de technische zorg voor de fi etsen. Tochtjes met de Duofiets kunnen 4-5 kilometer lang zijn tot 40 kilometer aan toe. De deelnemer bepaalt de route in samenspraak met de begeleider.
Mevrouw Lommers geeft aan dat het haar niet uitmaakt waar de tocht naar toe gaat. “Ik ben al zolang nergens geweest dat ik alles leuk vind”. Mevrouw gaat nu voor de derde keer mee. Mevrouw heeft al 16 jaar niet meer gefietst vanwege allerlei lichamelijke ‘mankementen’. “Ik had al 27-30 jaar de duinen niet meer gezien”. Ze heeft genoten van de prachtig bloeiende heide.
Mevrouw Oerlemans vindt het fantastisch om op de Duofiets mee te gaan. “Ik ben er een keertje uit en voel me zo ontspannen, alles valt van me af, even niet dat gejaag”. Mevrouw ziet slecht en heeft dagelijks de zorg voor haar zieke echtgenoot. Ze geniet enorm van de begeleide fietstochtjes. “Ik kijk er iedere keer naar uit en wil zelfs met slecht weer wel gaan”.
De deelnemers worden aan huis opgehaald en thuisgebracht, ook in Biezenmortel. In principe fietsen twee Duofietsen samen voor de veiligheid. Als het kan kunnen de deelnemers tijdens het fietsen met de voeten mee trappen, maar de voeten kunnen ook rusten op een voetenbank. Het fietsseizoen loopt van 1 april tot 1 oktober, maar als het weer meezit kan dat ook wat langer zijn.
Jan Lemans geeft aan dat iedereen, die zelf niet meer kan fietsen, zich op kan geven voor een tochtje, dus niet alleen senioren, maar ook jongere mensen met een beperking. Opgeven kan via de coördinator, telefoon nummer 06-22 85 19 62.
De Duofietsen kunnen de deelnemers brengen op plaatsen, waar je met de auto niet kunt komen. Een verrijking. Mevrouw Lommers en Mevrouw Oerlemans raden dan ook iedereen aan zich aan te melden voor een heerlijk ontspannen fietstocht met de Duofietsen.
Tekst: Nelleke Sträter, correspondent
Foto’s: Henny Schilders
Waarom Hockey? Robert en Hanneke hockeyden beiden. Pien was ook goed in turnen en tennis, maar de liefde voor Hockey was het grootst. Al snel viel haar talent op. Pien was gewoon erg goed, maar er is meer nodig dan talent vertellen haar ouders. Als haar vader naar het hockeyveld ging om zelf te spelen of te coachen ging ze altijd mee om te kijken en te leren. Pien was enorm geïnteresseerd. Focus en de mentaliteit om te willen verbeteren en daar veel voor over hebben. Dat maakte dat Pien vervolgens van Udenhout naar Berkel- Enschot, naar Tilburg en uiteindelijk bij ’s Hertogenbosch op steeds hoger niveau ging spelen. Haar ouders benadrukken dat het willen, maar vooral het ook leuk vinden essentieel is. Want er komt veel bij kijken. Het vele trainen betekende voor Pien ook dat ze als tiener minder sociale contacten op kon bouwen. Dan moet de vreugde en het enthousiasme voor je sport groter zijn dan die behoefte. Ieder jaar was de vraag van Robert en Hanneke dan ook: Pien, vind je het nog steeds leuk, wil je dit? Altijd was het antwoord ja en dat maakte dat Robert en Hanneke haar vervolgens steunden in haar ambitie. Jaren als chauffeur fungeren om van de ene training naar een volgende wedstrijd te rijden, altijd supporter. Dit heeft voor het gezin ook tot hele mooie reizen geleid. En dan dit jaar de kroon op al deze jaren: De Olympische Spelen, het allerhóógst bereikbare niveau. En dan is daar Corona en kun je niet mee. Robert en Hanneke hebben álle wedstrijden gezien, maar het was wel anders: Midden in de nacht de wekker zetten om dan vanuit je bed naar een wedstrijd te kijken is wel anders dan op tribune te zitten. Via Whats app, bellen en foto’s om je dochter te ondersteunen en te feliciteren is toch anders dan haar te omhelzen. Toch hebben ze het gevoel dat ze alles, gezien de omstandigheden zo goed mogelijk hebben meegekregen. Ze hebben de emotie op het gezicht van hun dochter gezien, de blik in haar ogen bij het omklemmen van de gouden medaille: een droom is waargemaakt!!!
