Op 25 september j.l. ontving Piet Happel in de Sint Jan in Den Bosch de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice. Deze werd hem opgespeld door pastor Ton Sip voor zijn verdiensten voor de kerk. Het verzoek om hem deze onderscheiding toe te kennen was gedaan door dhr. Piet Spijkers en pastor Ton Sip namens de Byzantijnse gemeenschap in Nederland. Een verzoek wat helemaal in het Latijn moet worden opgesteld, goed onderbouwd en na instemming van de pauselijke nuntius in Nederland moet worden goedgekeurd door een commissie in Rome.
Piet heeft zich gedurende vijftig jaar ingezet voor het Tilburgs Byzantijns Koor. Eerst als lid van het koor en vanaf 1987 als dirigent. Het leiden van een Byzantijns koor vergt, naast muzikaal talent en de kunst van het dirigeren heel veel extra kennis. Om die kennis te vergaren is Piet 8 jaar lang door zijn voorganger, ingevoerd in de Kerkslavische taal en de Byzantijnse muziek. De taal is een liturgische taal, lijkend op het huidige Russisch. Het schrift bestaat uit andere tekens dan ons alfabet. Piet vertelt dat een koorlid ongeveer vijf jaar nodig heeft om de uitspraak goed te beheersen. Piet beheerst de achtergronden zodanig, dat hij de muziek en gezangen van een Byzantijnse kerkdienst helemaal kan voorbereiden voor het koor, inclusief de fonetische beschrijving, zodat koorleden de teksten kunnen uitspreken. Met het koor heeft hij ook muzikale reizen gemaakt naar Kiev, Moskou en Sint Petersburg. Ook zijn er vijf CD’s opgenomen, die tot in Amerika zijn verkocht. Op Youtube kan men Piet Happel als dirigent in actie zien tijdens een uitvoering in de Broekhovense kerk.
Voor wie eens wil horen hoe deze muziek klinkt, dat kan via deze link https://youtu.be/GPcFgEURvGg
Zijn onderscheiding heeft Piet gekregen vanwege deze verdiensten, maar velen in Udenhout kennen hem, omdat hij ook 25 jaar dirigent is geweest van het Gemengd koor Udenhout. Bij dat jubileum ontving hij destijds een koninklijke onderscheiding.
De wegwijzer feliciteert Piet van harte met zijn onderscheiding en wenst hem en zijn huidige Byzantijnse koor, Svjetje Tiechiej nog vele mooie uitvoeringen.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, de Wegwijzer en Lia Happel

Gehoord hebbende van de schoonmaakactie van de Grote Kom leidt Ad van den Brand ons door het terrein rondom de Kleine en Grote Kom en vertelt het verhaal daarvan.
In de Brand liggen twee vennetjes: De Grote Kom, die het kleinst is en het dichtst bij het kasteel ligt, en de Kleine Kom, die het grootst is. In de loop der jaren zijn de twee vennetjes en de paden eromheen danig verwaarloosd. Grote hoeveelheden ingewaaid en rottend blad en daardoor, volgens Ad, een teruggelopen leefbaarheid voor allerlei dieren. Paden die helemaal dichtgegroeid en overwoekerd waren, waardoor wandelen er ook nauwelijks meer mogelijk was.
Dat was de familie van Sier van den Brand een doorn in het oog. Zij zijn opgegroeid met de bossen, de paden en de Kommen in de Brand. Hun vader, Sier van den Brand, heeft eerst gewoond en geboerd op de Moffelhoeve in de Schoorstraat, daarna woonde hij in de Houtsestraat. Vanaf zijn 43e heeft hij gewerkt als boswachter voor Staatsbosbeheer en was hij altijd in deze bossen aan het werk. Onderhoud van de vennen en de bossen, het bijhouden van de paden, altijd was hij bezig. Hij deed dit vooral met behulp van paarden die hij ook zelf tuigde. De 13 kinderen van den Brand waren in hun vrije tijd ook altijd in deze bossen te vinden. Hun verbondenheid met dit gebied is dan ook groot. Het feit dat dit gebied er zo bijlag, dat hun vader altijd zo goed bijgehouden had, dat kon echt niet langer. De Kleine Kom is afgelopen winter met hulp en sponsoring van Ad van den Brand door leden van de survivalclub opgeknapt zodat deze gebruikt kon worden om een hindernis voor de survival te maken.
De grote kom lag er echter nog slecht bij. Het idee ontstond om dit met de hele familie onderhanden te nemen en op te knappen. Na overleg met Brabants Landschap kon het plan uitgevoerd worden. In een weekend afgelopen september hebben ze met zo’n 20 à 30 man en vrouw gewerkt van vrijdag tot en met maandag om het helemaal op te knappen. Gelukkig zijn ze met veel en hebben ze ook een familie waar veel groot materieel zoals tractoren en  kranen voorhanden zijn. Met extra hulp van André Maas en Jan van Rijsewijk is de klus in vier dagen geklaard. Het resultaat is geweldig en ze hebben ook fantastische dagen gehad. Tijdens de pauzes met soep en worstenbrood kwamen de herinneringen en sterke verhalen.
Belangrijk vinden ze dat de Kom er weer goed bijligt, de paden weer toegankelijk zijn en dat iedereen er weer van kan genieten. Hun voornemen is om het nu jaarlijks goed bij te houden. Tijdens de wandeling en uitleg van Ad van den Brand hebben wij ervaren dat het gebied veel toegankelijker is geworden. Het ziet er nu nog kaal uit en we zijn dan ook benieuwd hoe de natuur zich hier verder ontwikkeld.

Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto’s: Ad van den Brand en Henny Schilders, de Wegwijzer.