Kees Weijtmans en Willie Wortel
Kees Weijtmans, boomrooier en Udenhouter-in-hart-en-nieren, lijkt in veel opzichten op Willie Wortel, de legendarische uitvinder en innovator uit de strips van Donald Duck. Kees ontwierp bijvoorbeeld enorme telescoop-kranen (reikwijdte tot 32 meter) die tot dan in de boomrooierij-wereld voor onmogelijk werden gehouden. Deze en andere uitvindingen verschaft en het bedrijf van Weijtmans een forse voorsprong op de concurrenten. Het bedrijf is thans niet alleen het grootste in zijn soort in Nederland; ook in andere opzichten lopen Kees en zijn medewerkers behoorlijk voorop.
Een paar cijfers: Er zijn momenteel 42 medewerkers en dat worden er binnenkort 45 omdat Kees een bedrijf in Son heeft overgenomen. Men heeft 52 voertuigen, waaronder 22 vrachtwagens, 3 telescoopkranen en 1 verreiker (dat is geen apparaat dat je slapend verrijkt, maar een machine die heel ver kan reiken). Zo’n verreiker kan een boom op een afstand van 26 meter weg halen en in stukken zagen. Ook dit monster is mede ontwikkeld binnen het bedrijf. Een andere innovatie: Binnenkort wordt het machinepark uitgebreid met accu-containers van 1,6 megawatt . Die worden
naar locaties gebracht waar bijvoorbeeld elektrische vrachtwagens extra rendement moeten leveren. De accucontainers die opgeladen worden met wind- en/of zonne-energie zorgen er ter plaatse voor dat de elektrische voertuigen veel meer kunnen presteren.
Nòg een cijfer: Weijtmans rooit niet alleen bomen; men snoeit er ook zo’n 40.000 per jaar. En men doet het bos-onderhoud in o.a. de gemeentes Tilburg (670 ha. gemeentebos), Eindhoven en Nissewaarde (o.a. Oud- en Nieuw-Beijerland). Maar… Weijtmans is niet alleen hier, maar overal in Nederland en op veel plaatsen in België actief. Kees verwoordt het bedrijfscredo: “We willen voorop lopen en onderscheidend zijn”. Dat is overigens nog niet zo gemakkelijk, want de concurrentie is er als de kippen bij om een nieuwe vinding van Weijtmans zo mogelijk na te bouwen.
“De wet van de remmende voorsprong dwingt ons derhalve”, aldus Kees, “om voortdurend te innoveren en te verbeteren”. Dat doet men o.a. ook door groen en milieubewust te zijn.
Kees heeft daar overigens wel een paar kanttekeningen bij. “Herplantingsplicht zou door iedereen moeten worden nageleefd”, zegt hij, “dus zeker ook door overheden en landschapsbeheerders”. “Anderzijds gaat men soms te ver”, vindt hij, “bijvoorbeeld met de enorme omzichtigheid waarmee met bepaalde dier- of plantensoorten wordt omgegaan”.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen heeft Boomrooierij Weijtmans sowieso hoog in het vaandel staan. Kees geeft enkele voorbeelden: “We initieerden en sponsoren (nog steeds) een project voor Nederlandse studenten met betrekking tot een goede bomen- en bossenstrategie. Het project kreeg gestalte in de vorm van een “challenge”; een competitie tussen groepen studenten van gespecialiseerde hogescholen, o.a. Velp, Breda, den Bosch, Boskoop. In totaal deden 29 studenten, verdeeld over 7 teams, mee. Centrale vraag was: Hoe kunnen we in de komende 10 jaar 37.000 ha. bos aanplanten, waarvan de helft buiten de bestaande natuurgebieden?” De resultaten van de challenge overtroffen alle verwachtingen. O.a. werd een plan gepresenteerd èn zeer positief beoordeeld, waarin bosdorpen annex woonwijken worden geschetst. In dit plan worden woningen, flora, fauna, kinderspeelplekken enz. duurzaam met elkaar in evenwicht gebracht. In een ander plan werd de herinrichting van parkeerplaatsen langs de snelweg geschetst. Deze plannen zijn zo goed, dat ze nu al worden opgepakt door beleidsmakers, overheden en nieuwe groepen studenten. In dat proces zal Weijtmans ook in de toekomst een rol blijven spelen”.
Kees noemt een tweede voorbeeld: “Dicht bij huis; dus in Udenhout en omgeving sponsoren en ondersteunen we heel veel doelen en clubs. Ook dat valt bij ons onder maatschappelijke verantwoordelijkheid. Mensen voelen zich prettiger in hun leefomgeving en dat creëert een win-win-situatie voor iedereen”. Mede daarom is Kees ook in hoge mate betrokken bij de Udenhoutse
gemeenschap. Een greep: hij is zeer actief in de vrijwillige brandweer; elk jaar tapt hij bij “Udenhout onder zeil”; hij is een man met een groot karnavals-hart, zo zat hij heel lang in de Raad van Elf en was hij 4 jaar Prins van D’n Haozenpot.
Tot slot: Er blijkt één terrein te zijn waarbij het “Willie Wortel-bloed” van Kees (zeg maar: zijn uitvindersdrang) naadloos aansluit op zijn “Udenhoutse hart”. Kees blijkt als hobby “het sleutelen aan oude tractoren” te hebben. Hij zit daarbij in een soort van informele club van mensen uit Udenhout en Biezenmortel met dezelfde hobby. O.a. rijdt men eens per jaar in colonne naar Helden-Panningen, waar allerlei activiteiten en shows voor tractoren plaats vinden. “We zijn dan een dag of vier van huis”, zegt Kees, “en het is altijd heel gezellig en interessant”.
Maar Kees zou Kees (c.q. Willie Wortel) niet zijn als hij met deze hobby niet iets speciaals zou doen. Dus creëerde hij in de loop van de laatste jaren de meest wonderlijke voertuigen. Zo presenteerde hij 2 tractoren die boven op elkaar waren gemonteerd. En daar is hij ook mee naar Panningen gereden. Een andere keer had hij een tractor die zelfstandig rondjes kon draaien en die werd weer opgevolgd door een dansende tractor. Zijn droom: Een tractor die kan vliegen. Hij is er al een heel eind mee gevorderd. In elk geval heeft de uitverkoren tractor al een vliegtuigpropeller en een vliegtuigmotor. Maar verder dan het oorverdovende lawaai van een startend vliegtuig, is Kees nog niet gekomen. Echter … sta er niet van te kijken, beste mensen, als er vandaag of morgen een tractor boven Udenhout vliegt. En dan weet u twee dingen zeker: Kees heeft weer iets uitgevonden en hij bevindt zich in die vliegende uitvinding.
Tekst: Jan de Kort, De Wegwijzer
Foto’s: Henny Schilders, De Wegwijzer
Door bij een gespecialiseerde uitgever aan te geven wat voor stuk men wil spelen (drama, blijspel of klucht) en aan te geven voor hoeveel acteurs, mannen en vrouwen, kunnen ze uit een aanbod kiezen. Een werkgroepje leest een aantal stukken en stelt een paar stukken voor. Alle leden van de theatergroep maken de uiteindelijke keuze. De sfeer in de theatergroep is ook zo dat de rolverdeling heel natuurlijk gaat. De spelers vertellen dat ze bij het lezen van het stuk al vaak een beeld hebben wie welke rol zou kunnen spelen. Buiten de zomertijd wordt er iedere woensdagavond gerepeteerd. Als we op een avond bij de repetitie zijn, zien we hoeveel plezier men heeft in het toneelspel. Doordat ze geen goede repetitieruimte hebben is het wel behelpen. De acteurs geven aan dat vooral dit plezier, het samenspel met elkaar, de interactie met het publiek bij een voorstelling, maakt dat men enthousiast blijft . Ook geven de acteurs aan dat ze telkens weer wat leren, van elkaar en van de regisseur. Door het toneel spelen presenteren ze zichzelf ook makkelijker in andere situaties.
Het resultaat van de samenwerking was te zien in 3 voorstellingen: een productie die stond als een huis! Aan de tafel van Andantino’s Wereld Draait Door schoven meerdere gasten aan bij presentator Pieter Michielsen en tafelheer Roland van Strien. Zij brachten heel verschillende onderwerpen ter tafel, zowel lokale als wereld thema’s. Zo werd aandacht geschonken aan de Udenhoutse Kermis traditie van het “koekloteren” en werd ter plekke aan het koeklotenrad gedraaid door Ruud Oerlemans. Verhalenverteller Wim Verbunt vertelde een mooi verhaal uit zijn jeugd. Ondersteund door prachtige achtergrondbeelden van oud Udenhout en oud Biezenmortel, werd door de koorleden op ingetogen wijze “het Dorp” van Wim Sonneveld vertolkt. Er werden zorgen geuit over de klimaatverandering, en de angst voor “Loonse en Unentse Duinen aan zee” werd beeldend en met humor naar voren gebracht. Op serieuze manier werd aandacht geschonken aan de moeilijkheden die jongeren ondervinden binnen de LHBTI gemeenschap. De rivaliteit tussen VCB en SSS werd op humoristische wijze aan de kaak gesteld. Al deze onderwerpen (teveel om allemaal op te noemen), aangedragen door de koorleden zelf, werden aan elkaar geregen door prachtige bijpassende liederen van de koorleden, onder de bezielende leiding van Ralf van Dorst-van de Sanden en begeleid door een professionele liveband. Swingend en soms ingetogen brachten zij het publiek in vervoering met plezier en soms kippenvel momentjes. Bij de slotakkoorden spatte het plezier in zingen van de koorleden af en dat werkte aanstekelijk op de mensen in de zaal. Wie in de zaal zat heeft genoten, wie er niet was heeft wat gemist!
Anderhalf jaar geleden zijn 6 bewoners van ASVZ Vincentius begonnen met zeilen. Onder leiding van zeilinstructeurs oefenen ze iedere week in het varen met een zeilboot.
Door dit resultaat werden Sven en Daan alsmede Bradley en Quirine afgevaardigd om samen met hun Unified Partner in 2023 deel te gaan nemen aan de Special Olympics Wereldspelen. voorts kwam er als verassing een uitnodiging om op zaterdag 3 en zondag 4 september 2022 deel te gaan nemen aan de Pré Special Olympics Duitsland. Echter er werd alleen in de levels 1 en 2 gevaren, wat betekend dat Daan (met Unified Partner Jos) in level 1 zeilden en dat Sven (met Unified Partner Annemieke) in level 2 zeilden. De zeilwedstrijden werden gehouden op de Wannsee bij Berlijn. Tijdens deze zeilwedstrijden deden er teams uit Duitsland en Oostenrijk mee. Het werd een mooi weekend met veel zon en veel wind. Ook hier waren het spannende wedstrijden en op zondag kon de balans worden opgemaakt. Daan (met Unified Partner Jos) werden in hun level 2e en Sven (met Unified Partner Annemieke) werden in hun level 4e.
Op 25 september j.l. ontving Piet Happel in de Sint Jan in Den Bosch de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice. Deze werd hem opgespeld door pastor Ton Sip voor zijn verdiensten voor de kerk. Het verzoek om hem deze onderscheiding toe te kennen was gedaan door dhr. Piet Spijkers en pastor Ton Sip namens de Byzantijnse gemeenschap in Nederland. Een verzoek wat helemaal in het Latijn moet worden opgesteld, goed onderbouwd en na instemming van de pauselijke nuntius in Nederland moet worden goedgekeurd door een commissie in Rome.