Gemengd Koor Udenhout (GKU) viert 50 jarig bestaan
Op 21 februari bestond het GKU 50 jaar. Het koor werd opgericht op verzoek van pastoor Ras, die naast een Byzantijns koor graag een gemengd koor had in zijn parochiekerk.
In verband met de coronabeperkingen is de feestelijke viering van dit jubileum verplaatst naar zondag 26 juni. Op die dag zal het koor de mis van 10.00 uur in de Lambertuskerk opluisteren, samen met een begeleidingsgroep van de harmonie. Aansluitend zullen de leden, hun partners en genodigden een gezellig samenzijn hebben in het Raadhuis. Ook zullen daar Gerard van Keulen en Toos Vervoord gehuldigd worden. Zij zijn al 50 jaar lid van het koor.
Het koor bestaat op dit moment uit ongeveer 45 leden (40 actieve zangers). Tijdens de “hoogtijdagen” van het koor waren dat er meer dan 70. De gemiddelde leeftijd van de leden is de laatste jaren sterk omhooggegaan en bedraagt nu al 74 jaar. Het repertoire bestaat uit kerkelijke en profane liederen, die gezongen worden in de mis van de eigen parochie, met de Sing Song Zangers in Vincentius, in het Elisabeth ziekenhuis en in de meimaand in de St. Jan in Den Bosch (de laatste jaren in samenwerking met het Gilde St Antonius-St Sebastiaan). Het koor staat onder leiding van Anne-Gert Werts. Zij volgde Theo van Iersel en Piet Happel op, die het langst dirigent geweest is van het koor. Na Hein Brekelmans is Hans Winkel al vele jaren de vaste organist.
Volgens Joost van Dongen (jubileumcommissie) en Peter van de Ven (vicevoorzitter) heeft het koor ook een duidelijke sociale functie, de onderlinge contacten zijn ongedwongen
en hecht. “We letten goed op elkaar” aldus Peter. Na elke repetitie kunnen leden, die dat willen, blijven “hangen” voor een drankje. Elk jaar wordt het Caeciliafeest gevierd. Voorheen werden tijdens dit feest stukjes voorgedragen, wat hele cabaretvoorstellingen opleverde. Harrie (Harrieke) Scholtze, tonpraoter en een van de oprichters van het koor, zorgde, samen met zijn vrouw Greet, voor vele hilarische momenten. Elk jaar wordt een koorreis georganiseerd. Tijdens die reis, die meestal naar plaatsen in Nederland, België of Duitsland gaat, wordt eerst een mis gezongen in de plaatselijke kerk en aansluitend wordt samen geluncht, is er een uitje en wordt de dag afgesloten met een diner. Vooral de reizen naar Rome (2006) en Wenen (2012) “sprongen er uit” volgens Joost.
De Wegwijzer feliciteert het Gemengd Koor Udenhout van harte met het jubileum, wenst hen een mooie feestdag en nog heel veel jaren zangplezier in goede onderlinge verbondenheid.
Tekst: Nelleke Sträter, de Wegwijzer
Foto: FotoGalerie Angelique
Op dinsdag 31 mei 2022 droegen Lizette en Mark van Strijdhoven de scepter van hun bedrijf over aan Martijn en Malou. Tijdens een informeel samenzijn met directe familie en medewerkers op het terrein van hun bedrijf aan De Kuil, memoreerde Mark hoe hij en Lizette, samen met hun medewerkers, het bedrijf in de loop der jaren opzetten en uitbouwden tot wat het nu is. Een succesvol en toekomstbestendig bedrijf, dat ook een dierbaar levenswerk werd. Daarmee was de overdracht zeker niet alleen een zakelijke stap, maar ook een emotionele. 
De Tennis- en Padelvereniging Udenhout viert in de week van 10 t/m 19 juni haar 50-jarig jubileum. Het mag worden gezegd: het programma ziet er indrukwekkend en aantrekkelijk uit. Vrijwel elke dag is er wat te doen op de banen en in het paviljoen van de vereniging. Bovendien verrijst er een grote tent tussen de padelbanen.
Basisschool De Mortel heeft jaarlijks een bijzondere feestdag voor de hele school gepland, het Mortelfeest. Door Corona was het nu pas de eerste keer dat de dag door kon gaan. Het zou een hele bijzondere dag worden, waarin talent centraal stond. Een ontwikkel- en ontmoetingsdag voor leerlingen én leraren. Vakdocenten van andere opleidingen en organisaties namen de Mortel voor deze dag helemaal over: de takeover. Iedere leerling mocht drie workshops kiezen uit een gevarieerd aanbod, dat toegesneden was op de verschillende leeftijden.
De leraren kregen vervolgens de opdracht om met een andere bril op naar hun leerlingen te gaan kijken en bij hen nieuwe talenten te ontdekken. Wat erg leuk was dat 10 kinderen de rol van reporter kregen en de hele dag gefilmd hebben. Vanaf 17.30 konden ouders met hun kinderen komen kijken wat deze dag gebracht had. De film van de jeugdige reporters plus alles wat te zien was in de lokalen, gaf hen een hele mooie indruk van een fantastische dag met heel veel creativiteit. Voor de Mortel vast een stimulans om volgend jaar weer een mooi Mortelfeest te organiseren.
De wandeling start bij brasserie De Kat. We hebben de route gedownload en volgen deze via de (gratis) app “IVN Routes”. Dit is vooral zo leuk omdat op de hele route 14 aandachtspunten zijn opgenomen. Bij ieder punt zijn er bijzonderheden met achtergrondinformatie te lezen of te beluisteren. Ik woon in de Brand maar tijdens deze wandeling heb ik verschillende nieuwe dingen gehoord. Bijvoorbeeld over de gedempte Zandleij en over een beukenbos waar we langs komen. Voor mij was onbekend dat daar later in het jaar een heel klein paddenstoeltje groeit: het rodekoolzwammetje en dat een beuk dat hele kleine zwammetje nodig heeft voor de voortplanting. Zonder dit zwammetje geen nieuwe beukenbomen. We lezen en horen over de dassen die hier weer veelvuldig voorkomen. We komen uit bij de Loonse Hoek en na een stukje verharde weg gaan we aan de andere kant van de Schoorstraat de Brand weer in. Bij het vogelvennetje kun je vogels bekijken en in dit gebied is ook de plant de blauwe knoop, weer terug van weggeweest.
Basisschool Franciscus bestaat 100 jaar. Woensdagochtend werd dit lustrum officieel geopend door burgemeester Van de Wetering, bestuurder Marianne van Wegberg en vervangend directeur Maikel de la Cousine. 
groep de Boskabouters bestaat voor een groot deel uit Udenhouters en werken op dinsdagochtend. Overigens zijn er ook andere groepen waarin Udenhouters actief zijn. En wat doen zijn dan? Het grootste deel van het jaar zijn ze bezig met de bestrijding van de Amerikaanse vogelkers. Deze plant, ook wel bospest genoemd, is vanaf de jaren twintig van de twintigste eeuw als vulhout in de bossen aangeplant. Deze vogelkers overwoekert alles en is zo dominant dat ze andere planten en bomen verdringen. Zo gauw deze volgelkers in het voorjaar blaadjes krijgt beginnen de vrijwilligers met hun werk. Kleine opkomende planten worden uitgetrokken, maar er zijn ook grote exemplaren. Deze worden op ongeveer een meter hoogte afgezaagd en als ze nieuw uitschot krijgen, wordt dit opnieuw verwijderd oftewel gestript. Maar er zijn ook forse exemplaren die niet zomaar om te zagen zijn. Die worden geringd: er wordt een strook van ongeveer 25 cm van de bast rondom weggehaald zodat de boom afsterft. Hele bergen door hen gekapt hout liggen verspreid over het bosperceel er als we zien hoeveel vogelkers er nog staat komen er nog veel bergen bij. Het is zwaar werk. Iedereen werkt individueel, maar kan hulp inroepen van de anderen als dat nodig is. Ze werken in een linie om geen stukken over te slaan. Het lijkt bijna onbegonnen werk. Toch geven ze aan dat in de gebieden rondom Bosch en Duin waar ze dit al 15 jaar doen, het verschil echt te zien is. Het is wel een kwestie van een lange adem hebben en jaar in jaar uit bezig blijven. En dat doen zij.
De Boskabouters hebben met Kerst twee weken vakantie en verder werken ze het hele jaar door. Als de vogelkers geen bladeren heeft en daardoor moeilijk te herkennen is, verwijderen ze opschot van vliegdennen, Douglas sparren en berken. Ze zijn met 15 personen, waarvan drie vrouwen. De jongste is midden veertig en de oudste is 80. Je moet er handig voor zijn, maar ook sterk. Gerard, is de oudste en sterkste en wordt door de anderen dan ook de Hulk genoemd. In de pauzes drinken ze koffie en wisselen alle nieuwtjes uit. Een vrijwilliger uit Tilburg vertelt dat hij door die verhalen inmiddels wel zo’n 200 Udenhouters kent, zonder ze ooit gezien te hebben. Natuurlijk worden tijdens deze koffiepauzes ook de oplossingen voor de wereldproblemen bedacht. Kortom het gaat iedereen ook om de gezelligheid en de contacten die deze activiteiten opleveren. Dus zie je in de bossen mensen met overalls van natuurmonumenten in de weer met zagen, schoppen en snoeimessen dan zijn dat groep vrijwilligers die eraan bijdragen dat onze bossen mooi zijn en blijven.