Buurtpreventie Biezenmortel heeft nog veel wensen
Antoon van de Brand en Marinus van Haaren waren allebei als buurtwacht actief in de toenmalige gemeente Haaren. Maar … de gemeente Haaren werd opgeheven en de beide heren bleven verweesd achter. Vanaf toen leek Biezenmortel tussen de wal en het schip, c.q. de gemeentes Haaren en Tilburg, te gaan vallen.
Dankzij o.a. de contactpersoon voor veiligheid en wijken van de gemeente Tilburg, Yvonne Simons, werd in die leemte voorzien en kon op 13 september j.l. de officiële oprichting plaats vinden van Buurtpreventie Biezenmortel (B.B.).
Ik praat met Antoon (de teamcoördinator) en Marinus, die samen met nog vier andere personen de bezetting vormen van de nog jonge B.B.
“Tot voor kort was er in ons dorp vrijwel niets op het gebied van buurtpreventie”, vertellen zij. “We draaiden mee in de oude gemeente Haaren en er waren in Biezenmortel een aantal buurt-app’s waar iedereen verdachte situaties kon melden. Deze app’s bestaan nog steeds, maar staan niet in contact met de wijkagent”.
B.B. verschilt in velerlei opzicht van de buurtpreventie in Udenhout, waar de buurtwachten volgens een redelijk strak schema opereren. In Biezenmortel daarentegen bepaalt iedere buurtwacht zelf wanneer hij of zij wandelt of fietst. Antoon doet dat het liefst in de ochtend en loopt dan vooral door het dorp en in het buitengebied. Marinus is vaak te vinden in het natuurgebied “De Leemkuilen”, waar hij zijn preventieve functie koppelt aan het opruimen van zwerfafval.
Beide heren hebben als buurtwacht een aantal bijzondere situaties meegemaakt. Zo is het treinverkeer tussen den Bosch en Tilburg ooit stil gelegd, omdat er een junkie, die totaal niet meer aanspreekbaar was, tegen de spoorwegovergang lag.
De heren hebben ooit ook een tijd wacht gehouden bij een bedrijf dat dreigementen ontving.
En wat denkt u van een geblindeerde auto, die op een onlogisch tijdstip zeer snel een bedrijfsterrein op scheurt en daar vervolgens, toen de inzittenden in de gaten kregen dat ze waren gezien, weer even snel weg rijdt. Zoiets levert behoorlijk wat spanning op.
Spannend van een heel andere orde zijn de plekken waar minder gewenst gedrag plaatsvindt op het gebied van drugs of sex.
B.B. blijkt nog in een prille bestaansfase te zitten. Een hele hoop zaken zijn nog niet of niet goed geregeld. Zo is er geen regelmatig contact met de wijkagent of de wijkregisseur. Ook houdt de gemeente Tilburg het gebruik van een app, waarbij de buurtwachten te traceren zijn, vanuit kosten- overwegingen tegen. Toch zou een dergelijke app voor Biezenmortel, met zijn klein aantal buurtwachten, een goede zaak zijn. Een andere oplossing zou een aanmerkelijke groei zijn van het buurtpreventie-team. Dat zou volgens Toon en Marinus eigenlijk moeten stijgen naar 15 à 20.
Als u dus van wandelen of fietsen houdt en de veiligheid van het dorp belangrijk vindt…!
Tekst: Jan de Kort, de Wegwijzer



6000 sollicitanten per jaar ondanks schaarste
De buurtwachten zijn herkenbaar aan hun kleding en alleen dat al werkt preventief. Zo stappen jongelui, die zonder licht in het donker op hun fiets rijden, veelal braaf af als ze een buurtwacht zien. Elke buurtwacht fietst of loopt ongeveer twee keer per maand. Er doen nogal wat vrouwen mee in het buurtpreventieteam, maar vrouwen zullen altijd door een man vergezeld zijn tijdens hun “ronde”.



Hein vertelt dat hij al in 1978, 44 jaar geleden, bemoeienis kreeg met dit fraaie Udenhoutse erfgoed. Hij memoreert hoe hij bij het kasteel betrokken is geraakt. Zijn vader was, evenals Hein, makelaar en kreeg indertijd de opdracht het kasteel te taxeren. Pa had geen rijbewijs en
Na het overlijden van kasteelvrouwe Clotilde Le Mire van Franckenberg en Proschlitz (“tante” noemt Hein haar liefdevol) is er een beheersstichting gekomen waarin de huidige generatie zit van de nakomelingen van de Le Mire’s. Voor deze heren, allen met de achternamen Leijten of Le Mire, vervult Hein feitelijk de rol van “rentmeester”. Dat doet hij met grote toewijding en inzet, samen met een aantal zeer gewaardeerde vrijwilligers. En daarom staat het prachtige kasteel er anno 21e eeuw nog prachtig bij. “Maar of dat zo blijft … ?”, twijfelt Hein, “Ik ben tenslotte ook niet meer de jongste”.
Als U tenslotte meer wilt weten over Udenhout’s meest prominente gebouw (en landgoed): In 2011 gaf “Heemcentrum ‘t Schoor Udenhout – Biezenmortel” het boek “Over ‘t Kasteel” uit. Het is een van de initiati even om het toen 250 jaar geleden, door Willem baron van Dopff (voorvader van de huidige eigenaren) gebouwde kasteel, midden in onze gemeenschap te kunnen behouden. Gedurende bijna 20 % van die eeuwenlange periode heeft “rentmeester” Hein van den Berg, samen met anderen, meer dan voorbeeldig, op dit bijzondere erfgoed gepast.
De Kerststal op het Kerkplein in Udenhout kent een lange traditie vanuit Scouting Udenhout. In 1970 schonken de Zusters van Mariënburg 3 kerstbeelden aan Scouting. Deze kregen een plaatsje in de Eikelaar. In 1995 bouwden leden van Scouting simpele, halve beelden van hout voor een kerststal op het kerkplein. Deze werden drie jaar later vervangen door een beeldengroep van stof, gemaakt door drie dames uit Udenhout. In 2001 werd in de Nieuwjaarsnacht brand gesticht in de Kerststal en werden de beelden helaas vernield. Ze werden provisorisch opgeknapt, maar intussen werd uitgekeken naar een nieuwe kerstgroep. Die werd uiteindelijk gevonden in Duitsland en met hulp van de Udenhoutse gemeenschap en sponsoren aangekocht. In 2003 bestond de groep uit Maria, Josef, het kindje Jezus, de os en de ezel, maar de groep werd ieder jaar uitgebreid tot in 2007. Een Kerststal voor en door Udenhout. De leden van Scouting zorgden jaar in jaar uit voor de opbouw van de Kerststal.
Na 6 januari komt de vriendengroep bij elkaar om de kerststal weer af te breken en op te bergen tot volgend jaar. De mannen van Scouting verdienen een groot compliment! Door hun inspanning wordt het kerstverhaal ieder jaar weer prachtig in beeld gebracht in het centrum van Udenhout.

