We hebben er weer een gedecoreerde Bij
De heer Mari van Iersel uit Udenhout heeft op vrijdag 19 januari een Koninklijke onderscheiding ontvangen. Hij is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hij heeft deze onderscheiding gekregen voor zijn jarenlange vrijwillige bestuursfuncties bij zowel plaatselijke, regionale als landelijke bijenhoudersverenigingen. Locoburgemeester Erik de Ridder heeft de onderscheiding uitgereikt tijdens de jaarlijkse Ambrosiusviering en imkersbijeenkomst van de afdeling Sint Ambrosius Tilburg/Udenhout van de Nederlandse Bijenhouders Vereniging in ’t Centrum. Helemaal een verrassing was de onderscheiding niet meer voor Mari.
Mari van Iersel (74) heeft sinds 1970 diverse bestuursfuncties bekleed binnen de Nederlandse Bijenhouders Vereniging (NBV). Bij het Samenwerkingsverband Bijenhoudersafdelingen van de NBV Midden-Brabant is hij sinds 1976 actief in het bestuur als secretaris. Bij Sint Ambrosius, afdeling Udenhout/Tilburg is hij sinds 1972 actief als secretaris en voorzitter. De heer Van Iersel was in 2005 medeverantwoordelijk voor de fusie van diverse kleine en middelgrote bijenclubs tot één landelijke vereniging; de NBV. Daarnaast is hij al sinds 1976 actief in het geven van cursussen aan beginnende en gevorderde imkers. Hij is bovendien als lid van de Onderwijscommissie van de NBV docent aan de landelijke opleiding voor bijenteeltleraren. Hij heeft veel betekend in het op een duurzame wijze bestrijden van de varroa-mijt. Al sinds de grote bijensterfte in de jaren ’80 en ’90 houdt hij zich bezig met de bestrijding van deze grootste vijand van de bijen. Hij heeft hiertoe een zeer effectieve methode ontwikkeld. Voor het landelijke tijdschrift ‘Bijenhouden’ was Mari van Iersel 16 jaar redacteur en heeft hij sinds 1995 zo’n 150 artikelen gepubliceerd.
Dit waren meer dan redenen genoeg voor de koning om onze locoburgemeester naar Udenhout te sturen met de onderscheiding en deze bij Mari op te spelden.



Afgelopen vrijdag 19 januari was het precies 110 jaar geleden, dat de gesneuvelde verzetsman Piet van Riel in Udenhout geboren werd. Zijn naam hoort dan ook thuis op het gedenkbord van ons Mariakapelletje. ’t Schoor, Heemcentrum voor Udenhout en Biezenmortel had daarom een sfeervolle plechtigheid georganiseerd. Gerard van Alem had de naam op het bord gebeiteld, zodat die door de neef van P.W. van Riel, Ad van de Wouw, onthuld kon worden. Het kapelletje is geadopteerd door BS Achthoeven en daarom droegen Anouk Cuijpers en Cas Moonen hun zelfgeschreven tekst voor. Anouk kroop in de huid van de verzetsstrijder en schreef: “Elke dag was ik bang, maar ik strijd door voor de vrijheid. Maar eigenlijk vooral voor één ding: Vrede voor iedereen en voor altijd.” Cas schreef: ”Oorlog is niet leuk. Er vallen veel doden en mensen worden in treinen gepropt. Nee, oorlog is niet leuk.”
Piet van Riel werkte op Huize Vincentius als tuinman. In 1931 verhuisde hij naar Eindhoven en is daardoor in Udenhout uit beeld geraakt. Op 10 mei 1940 was hij als dienstplichtige samen met Udenhouter Leen Bouwens gelegerd bij de Peel-Raamstelling. Na hun overgave werden beiden als krijgsgevangenen per trein afgevoerd naar kamp Neubrandenburg, dat 110 km ten noorden van Berlijn lag. Half juni 1940 werden zij naar huis gestuurd, waarna Piet in zijn woonplaats Eindhoven in het verzet ging. Op 19 september 1944 sneuvelde hij bij het landgoed Valkenhorst bij Valkenswaard. P.W. van Riel ligt begraven op het Nationaal Ereveld te Loenen. Zijn naam staat ook vermeld op het Philipsmonument en het Bevrijdingsmonument te Eindhoven en in de kapel van de Stoottroepen in Beneden-Leeuwen. Vanaf nu dus ook op het gedenkbord in het Mariakapelletje, zodat we hem niet zullen vergeten.
Henk Peters heeft een artikel geschreven over Piet van Riel en ook over Leen Bouwens. In het 1e artikel staat op blz.11 een interessante foto. Daarop staan Piet en Leen en nog tien andere Udenhouters, die als dienstplichtigen in 1928 ingedeeld werden bij het 17e Regiment Infanterie te Venlo. Hun namen staan onder de foto, maar verdere gegevens zijn er niet bekend van de tien. Wie weet, staat uw (groot)vader wel op deze foto.
Wie worden er maandagochtend 29 januari met een kater wakker? Juist, zij die niet aanwezig waren bij de installatie van de 37e Udenhoutse Broeder en daarmee de kans hebben laten schieten de “uitverkorene” te feliciteren met zijn of haar intrede in de Broederschap. En zij die niet de mogelijkheid hebben aangegrepen om niet alleen met die ene geselecteerde blij en dankbaar te zijn, maar met alle tientallen, zo niet honderden, vrijwilligers binnen onze gemeenschap. Tevens geeft het de mogelijkheid om gebroederlijk te keuvelen over het afgelopen jaar. En onze ouderen in het Atrium een warm hart toe te steken, wie weet zie je de oude buurvrouw, voor beide een goed moment om oude herinneringen terug te halen!

Het nieuwjaarsconcert op zondagochtend 14 januari was een bijzonder concert. Het programma werd gevuld met de 3 verschillende orkesten die MVC rijk is.
Jubilarissen


Op 9 januari 2018 tekenden Frank van Spaandonk, accountmanager ondernemerszaken, namens de gemeente Tilburg en Corné Cools, bestuursvoorzitter van de vereniging Kreitenmolen Vitaal een convenant over het cameratoezicht op het bedrijventerrein in Udenhout.
Een van de afspraken, beschreven in het convenant, is dat ook bezoekers op de hoogte zijn dat zij in de gaten worden gehouden. Vandaar dat de vereniging Kreitenmolen Vitaal binnenkort bij alle in- en uitgangen een bord plaatst waarop staat dat er cameratoezicht is. De camera’s zelf worden op strategische plekken op het bedrijventerrein gehangen. Voorzitter Cools: “we zien camerabewaking als een essentiële stap in het verhogen van de veiligheid. We prijzen ons gelukkig dat zowel de ondernemers als de gemeente zich hiervoor hard wilden maken.”
15 december, al bijna een maand geleden. Een maand waarin we in Udenhout een geweldig feest hebben mogen meemaken. Ook een feest waar ruim drie weken oppas geregeld moest worden of dat er soms dagen bij waren waarop ouders zich afvroegen of ze nog wel kinderen hadden.
In alle gevallen lag de oorzaak in een hal achter Welkoop. Want daar had stichting Het Winterparadijs haar onderkomen gevonden voor het Winterparadijs. Drie weken lang schoolschaatsen, vrijschaatsen, discoschaatsen, ijshockey demonstraties, zelf een potje ijshockeyen, fluitketelschuiven, proberen een pirouette te draaien op je schaatsen; voor de minder geoefenden was er een pinguin beschikbaar om hiermee de pirouette, wel of niet gepland, uit te voeren.
Van ver buiten Udenhout kwamen gedurende deze drie weken mensen naar de ijsbaan omdat het er in Udenhout zo goed uitzag en het er zo gezellig was. Dit is uiteraard een groot compliment voor de organisatie van het Winterparadijs, waarmee ongetwijfeld iedereen die bij het Winterparadijs geweest is, het eens zal zijn.
Dit succes zal er ongetwijfeld voor gaan zorgen dat er aan het einde van dit jaar weer een Winterparadijs plaats zal vinden.
