Harm Muntz onze nieuwe wijkagent
Het is zijn tweede dag als wijkagent voor Udenhout en Biezenmortel als wij hem ontmoeten en hij is enthousiast. Harm is tien jaar bij het politieteam Groene Beemden, dat gevestigd is in de Brücknerlaan in Tilburg-Noord, waar wij onder vallen. Hij is geboren en getogen in Sprang-Capelle, woont nu met zijn vrouw en 3 kinderen: twee jongetjes van 8, 6 en een dochtertje van 3, in Waalwijk en wordt begin februari 36. Harm kent Udenhout omdat hij voor zijn carrière bij de politie gewerkt heeft bij Hoppenbrouwers Techniek. Hij heeft heel bewust gesolliciteerd naar de functie van wijkagent voor Udenhout en Biezenmortel. Het dorpse trekt hem meer dan de stad. Ook het verantwoordelijk zijn, de spin in het web voor onze dorpen spreekt hem aan. Hij vertelt ook enthousiast hoe tegenwoordig het werken als wijkagent is georganiseerd. Was vroeger vooral het beeld dat die wijkagent op zijn gemak vooral door het dorp fietste, tegenwoordig is het anders opgezet. In het team Groene Beemden werken wijkagenten die algemeen verantwoordelijk zijn voor een bepaald gebied, zoals Harm voor Udenhout en Biezenmortel.
Daarnaast zijn er wijkagenten die voor een bepaald thema werken en daarin gespecialiseerd zijn. Onze vorige wijkagent, Leon Metzke, is zo’n specialist geworden op het terrein van milieu. De algemeen verantwoordelijke wijkagent, dus Harm, ontvangt alle signalen van iedereen; burgers, meldingen, collega’s,
scholen enz. Hij selecteert, zet het op een rij en bepaalt dan of hij specialisten inschakelt, wat opgepakt moet worden, of er ergens extra surveillance moeten komen en welke prioriteiten er voor ons dorp zijn. Daarvoor vindt hij belangrijk dat iedereen altijd signalen door blijft geven. Soms lijkt het of daar niet direct iets mee gebeurt en dat kan ook niet altijd, maar achter de schermen is dat vaak toch het geval. Daarnaast is het voor het werk van de politie belangrijk om te weten wat er speelt. Geef bijzonderheden altijd door. En wat is dan verdacht? Ongebruikelijke verkeersbewegingen, synthetische luchtjes, anijsachtig of chemisch prikkelend, bezoekers op niet logische momenten, personen die telkens op en neer of rondjes om een huis lopen. Niet alleen in de wijk, maar ook in het buitengebied: verdachte situaties altijd melden via 112. De meldkamer maakt dan wel uit of het dringend is. Twijfel je erg kan ook altijd een melding
anoniem doorgegeven worden onder het gratis nummer 0800-7000.
De criminaliteit in Udenhout is niet bijzonder groot, maar toch gebeurt er regelmatig wat. Inbraken zijn, na corona, weer toegenomen. Afgelopen week vier maal. Deze week komt er ook een tekstkar bij de rotonde om mensen attent te maken op het risico van inbraken. Ook de zogenaamde babbeltrucs zijn actueel. Daarbij wordt vaak van oudere slachtoffers geld ontfutseld door oplichters. Daar komt Harm binnenkort op terug.
Wie geïnteresseerd is wat er allemaal in ons dorp gebeurt kan dat ook goed digitaal volgen op de site van de politie onder rubriek: “mijn buurt”.
Harm geeft ook educatieve lessen aan de groepen 8 van de scholen waarbij thema’s als pesten, goede en foute keuzes en drugs aan de orde komen. De komende tijd gaat Harm zich vooral verder oriënteren in Udenhout en Biezenmortel. Met veel mensen kennismaken. Hij houdt van korte lijntjes, snel met elkaar
contact leggen en zaken oppakken. Dus velen zullen hem de komende tijd zien of horen. Wil je contact met hem dan is een mail naar: wijkagenten- udenhout-berkel-enschot@politie.nl een goede weg of een telefoontje 0900-8844.
Harm heeft het voornemen om vele jaren te blijven als wijkagent en daar zijn we blij mee.
De Wegwijzer wenst hem veel succes en werkplezier.
Tekst: Wilma de Jong-Verspeek, de Wegwijzer
Foto: Henny Schilders, de Wegwijzer
Het was alweer twee jaar geleden, dus hoog tijd om weer lekker te lachen, gieren en te brullen. Corona heeft niet alleen maar negatieve sporen achter gelaten want uiteindelijk zijn het de Tonnepraoters die er baat bij hebben gehad. Ze hebben zich extra lang kunnen beraden over nieuwe grappen en grollen. En dat hebben we geweten ook…! Tranen met tuiten en zere kaken van het lachen…. En wat een klets toch ook weer, hoewel het af en toe ook ietsiepietsie vrouw-onvriendelijk was, maken tonnepraoters zich kennelijk niet erg druk over de ‘me too’ aantijgingen.
Ruim voor de aanvangstijd vulde de hal zich al met bezoekers om een goed plekje te bemachtigen in de uitverkochte zaal. Het harmonieorkest onder leiding van Sander van Dorst en het opleidingsorkest onder leiding van Hadewych van Leeuwen gaven een prachtige uitvoering.
Dat deze blijk van waardering voor 75 jaar inspanning ook de volledige instemming had van het voltallige publiek bleek uit het enthousiaste applaus. Vanuit de dorpsraad ontving Wil ook de hartelijke felicitaties. Dat er ook nog vijf jubilarissen in het zonnetje werden gezet maakte dit tot een heel bijzonder nieuwjaarsconcert, wat niet makkelijk vergeten zal worden, zeker niet door Wil en zijn familie.
Op de inrit van zijn vorige huis in de van Heeswijkstraat en nu in de Kreitenmolenstraat staan enkele exemplaren van de hobby van Marnix: oude auto’s en in het bijzonder Dafjes en NSU-tjes. Marnix vertelt hoe hij als vierjarige zijn vader gereedschap aangaf als die aan het sleutelen was aan zijn allereerste auto: een NSU Prinz 4. Misschien is toen bij hem de passie voor oude auto’s ontstaan. Zijn eerste twee auto’s die hij in 1989 kocht: een Daf en een NSU heeft hij nog steeds en die zijn als nieuw. Want dat is wat hij vooral doet: zorgen dat deze oude auto’s blijven rijden. Hij kent deze auto’s van binnen en van buiten en kan alles zelf: zowel motorisch en als plaatwerk. Inmiddels heeft hij er zo’n 25 rijden. Om te zorgen dat ze vooral ook rijden, leent hij ze langdurig uit. Marnix vertelt dat het niet alleen een hobby is, maar dat ze ook direct te maken hebben met zijn werk. Marnix is vakleerkracht autotechniek op het Vadacollege in Boxtel, een school voor leerlingen met gedragsproblematiek. De jongeren op deze school hebben meestal al veel meegemaakt in het leven, leren een vak niet uit boeken en hebben vaak een laag zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen.
Lucie vertelt dat ze wel wat zenuwachtig was voor haar feest. “Ik was bang dat ik ziek zou worden en het niet zou halen, maar ik heb het volgehouden”. Het feest was een grote verrassing. Lucie is flink “in de bloemetjes gezet” en ze heeft naar eigen zeggen genoten van een gezellige middag met medebewoners, met koffie en gebak, een optreden van een muzikant en een bezoek van Burgemeester Weterings. “Hij had niet hoeven komen, maar hij was erg aardig en heeft leuk zitten praten”.