“Ik dacht dat mij dit niet kon overkomen”

Ze was in het verleden weleens gebeld door duistere lieden die zich voordeden als bankmedewerkers. Die had ze snel door en maakten bij haar dus geen schijn van kans. Claudia uit Udenhout is een zelfverzekerde, oplettende vrouw die dacht dat ze nooit slachtoffer zou worden van een babbeltruc. Toch is het haar onlangs overkomen. Ze wil haar verhaal delen om anderen te waarschuwen, want de manier waarop criminelen te werk gaan is zo sluw, dat zelfs oplettende mensen slachtoffer kunnen worden.

Een telefoontje van de “politie”
“Het begon met een telefoontje via mijn vaste lijn” vertelt Claudia. Aan de andere kant van de lijn was een man die zich voordeed als politieagent van het politieteam Tilburg-Noord. “Hij vertelde dat er in Berkel-Enschot iemand in zijn woning was overvallen door twee mannen, en dat één van de daders inmiddels was opgepakt. Bij hem zouden ze een briefje hebben gevonden met drie adressen, waaronder dat van mij.” De bewoners van de andere twee adressen waren overvallen en de kans was volgens hem aannemelijk dat ik de volgende zou worden. ”Heeft u toevallig verdachte personen voorbij zien komen”, vroeg hij haar nog. Dat was het begin van een sluwe manipulatie, waardoor Claudia al snel op scherp stond. “Je schrikt meteen als je hoort dat er een overvaller rondloopt met jouw adres op zak. Ik voelde de spanning en ging zelfs voor het raam staan om te zien of er iets verdachts gebeurde. De man verbond me door met de recherche die me verder kon helpen.” Die zogenaamde rechercheur vroeg Claudia of ze geld of sieraden in huis had, en of dat misschien de reden was waarom haar adres op het briefje stond. “Mijn sieraden hebben vooral emotionele waarde, en ik heb nauwelijks contant geld in huis” legde Claudia uit. Dit leek de oplichters echter niet te deren. “Hij vertelde me dat het voor hun onderzoek belangrijk was, dat de politie foto’s van mijn sieraden kwam maken. Ook voor de verzekering zou dat handig zijn, mocht er iets gebeuren.”

Twijfels
Dat was het eerste moment dat Claudia twijfel voelde. “Maar door de overtuigende en dringende toon van de nepagent, onderdrukte ik dat gevoel. Ik had eigenlijk geen zin om iemand aan de deur te krijgen, maar de man bleef maar praten en benadrukken hoe belangrijk het was. Hij vertelde ook dat het een kleine moeite was, dat er een collega in de buurt was en dat het in 10 minuten afgewerkt zou kunnen zijn. Terwijl ik nog met hem in gesprek was, ging de deurbel en stond er een jonge man in zwarte burgerkleding voor mijn deur, die me direct een pasje met een politielogo liet zien. Dit was mijn tweede moment van twijfel”, herinnert Claudia zich. Maar ze kreeg geen ruimte om dat gevoel echt aandacht te geven. “De man vroeg of ik zijn collega, die ik nog aan de lijn had, wilde vragen hoeveel foto’s hij moest maken”. Nog steeds aarzelend pakte ze uiteindelijk haar sieraden, zodat de man ze kon fotograferen. “Ik had echt het gevoel dat ik moest meewerken. Het ging allemaal zo dwingend en overtuigend. Maar toen de man klaar was met ‘fotograferen’, griste hij de sieraden weg en rende de deur uit. “Ik ben nog steeds boos op mezelf dat ik erin ben getrapt” zegt ze. “Ik had mijn twijfels, maar die criminelen weten precies hoe ze je moeten bespelen. Het gaat zo geraffineerd en dwingend. Dit kan echt iedereen overkomen.”

Breek het gesprek af en bel zelf terug
Claudia hoopt met haar verhaal anderen te waarschuwen voor dit soort oplichtingspraktijken. “Als je twijfelt of merkt dat iemand je onder druk zet, pak dan de regie. Breek het gesprek resoluut af en bel zelf de politie terug”, is haar advies. Wijkagent Harm Muntz beaamt dat en benadrukt dat echte agenten nooit telefonisch om sieraden of waardevolle spullen vragen. Claudia’s verhaal is helaas niet uniek, Dagelijks worden mensen het doelwit van dit soort geraffineerde criminelen. Ook in Udenhout worden mensen slachtoffer.

Op verzoek van het slachtoffer hebben we niet haar echte naam vermeld.

Tekst en beeld: Henny Schilders, De Wegwijzer